خودارضایی باعث می‏شه که مقدار نوروترانسمیترها (انتقال دهنده‏های عصبی) و نوروهورمون‏ها (هورمون‏های عصبی) در مغز انسان به شدت کاهش پیدا کنه و کلاً عدم تعادل در ترشح دوپامین (هورمونی که در زمان شادی و رابطه جنسی و لذت ترشح می‏شود)، استیل کولین (انتقال دهنده عصبی مهم در سیستم عصبی مرکزی) و DHEA (هورمونی مردانه ضعیف تولید شده در هر دو جنس مرد و زن هست که کاهش سطح و ترشح اون سبب بیماری‏های قلبی و کلیوی ‏می‏شه) به وجود بیاد.

حالا این مولکول‏ها به چه دردی می‏خورن؟ قسمت‏های مختلف مغز به این مولکول‏ها نیاز دارند که بتونن با هماهنگی با همدیگر شروع به کار کنند. مثلاً قسمت جلوی مغز بیشتر برای توانایی حل کردن مشکلات، تعقل کردن و اولویت بندی و مدیریت کارها استفاده می‏شه و کلاً قسمت‎های مختلف مغز باید با هم بتونن با هماهنگی هم تبادل اطلاعات کنن و این مولکول‏های باید در قسمت‏های مختلف مغز به مقدار مناسب و کاملاً صحیح وجود داشته باشند. مقدار نوروهورمون‏ها و نوروترانسمیترهاو همه این مولکول‏ها باید متعادل باشند که مغز ما همه جوره درست کار کنه و به قول معروف هوشیار باشیم. ولی خودارضایی به مقدار بسیار زیاد باعث می‏شه که سطح بسیار زیادی از نوروترانسمیترها در مغز تشکیل بشه و مقدار اون‏ها به بیش از حد طبیعی ‏برسه واین باعث می‏شه که مقدار نوروهورمون‏ها رو به کاهش بگذاره و مقدارشون بسیار کاهش پیدا کنه. در اینجا یک تضادی در مغز به وجود می‏آد. و در نتیجه باعث می‏شه که انسان در حساب کتاب، برنامه ریزی کردن، به یاد آوردن چیزها و حتی در تمرکز کردن مشکل پیدا کنه و ضعیف بشه.ارگان مغز که باید همه قسمت‏های اون درست کار کنه، تعادل همه مواد و مولکول‏های شیمیایی در اون به هم ریخته و مغز نمی‏تونه کارش رو درست انجام بده. شاید خطرناک‏ترین تاثیر خودارضایی بر مغز این هست که یک ماده شیمیایی بسیار قوی به نام استیل کولین که در مطالب قبل بهش اشاره کردیم، وجودش برای سیستم عصبی مرکزی انسان و عصب‏های حرکتی بسیار مهمه و کلاً ماده بسیار مهمی برای مغز به شمار می‏ره که با انجام خودارضایی به مقدار زیاد، باعث می‏شه که مقدار استیل کولین بسیار کم بشه و به جاش هورمون آدرنالین (اپی نفرین یا همون ماده‏ ای که برای کاهش استرس هست و در فعالیت‏های هیجانی ترشح می‏شه) جایگزین و ترشح بشه. که این جایگزینی بسیار نامناسبی در مغز هست چون‏که مغز نیاز داره به استیل کولین، اما آدرنالین می‏آد جاشو می‏گیره که “عامل اصلی حواس پرتی” هست.

در این حالت مغز نمی‏تونه تمرکز کنه، و این اتفاقات در مغز فردی که به مبتلا به خودارضایی هست، افتاده و واقعاً نمی‏تونه تمرکز داشته باشه و مغزش هوشیار باشه و بتونه چیزهای زیادی روبه خاطر بیاره. بنابراینعلاوه بر تمام مضرات روحی و روانی که در فایل‏های قبلی بهش اشاره کردیم، از نظر شخصیتی، احساس گناه، تنفر از خود و احساس عدم لیاقت و همه این چیزها که خودارضایی با خودش می‏یاره مربوط به همین اتفاقات و جاگزینی‏های مواد شیمیایی در مغز هست که خیلی واضح اون فرد به ضعف حافظه دچار می‏شه و خیلی چیزها رو فراموش می‏کنه و باعث می‏شه که نتونه تمرکزداشته باشه. حالا اینها دلایل علمی بودند که ما نمی‏خوایم خیلی وارد بحث پزشکی بشیم. ولی کلاً خوبه که بدونیم مقدار این هورمون‏ها در مغز ما به چه صورتی هستند و چه اتفاقاتی در مغز با انجام خودارضایی رخ می‏ده که هر چه بیشتر آگاه بشیم و هر چه سریع‏تر شروع کنیم به درمان خودمون و از شر این بیماری نجات پیدا کنیم