یحیی گل محمدی و فرهاد مجیدی اگر ناراحت نمی شوند یا باید واژه مربی را از مقابل اسم خود بردارند و یا باید به ما این اجازه را بدهند که آنها را از این به بعد مربیان محتاط و محافظه کار بنامیم.
به گزارش طرفداری، چه خوب که دربی 97 تماشاگر نداشت. این مدل بازی کردن استقلال و پرسپولیس بدون تعارف دهان کجی به تماشاگر بود. واقعا حیف بود اگر مردم برای تماشای این بازی بد دست به جیب می شدند و پول بلیت می دادند.
صرف نظر از چند دقیقه از نیمه دوم بازی، آنچه در این دربی دیدیم بیشتر خراب کردن بازی حریف بود تا بازیسازی یا زبانم لال بازیگردانی... اگر همین روال ادامه پیدا کند در دربی های بعد باید به همین که دو تیم وارد زمین می شوند و قدم می زنند، قانع شویم.
از استقلال و پرسپولیس اندازه یونایتد و سیتی توقع نداریم اما انصافا چهار دقیقه فوتبال در 94 دقیقه وقت قانونی و اضافی از کم هم ناچیزتر است. بدون هیچ تردیدی متهم ردیف اول این نمایش بد، سرمربیان دو تیم هستند. سرمربیانی که فرقی نمی کند در جام حذفی مقابل هم بایستند یا در لیگ برتر چرا که در هر حالتی برای نباختن به میدان می روند.
فوتبال بازی ترسوها نیست! در فوتبال برای بردن باید شجاع بود، ریسک کرد و اگر بی ادبی نباشد یک ذره جگر داشت. یحیی گل محمدی و فرهاد مجیدی در کدام دقیقه از بازی امروز شجاع بودند، ریسک کردند و اگر بی ادبی نباشد یک ذره جگر داشتند. احتیاط از سر و روی این بازی می بارید. این احتیاط که بازی به بازی در دربی در حال تکثیر شدن است تبدیل به بلای خانمان سوز و خانمان برانداز دربی شده است. روزگاری وقتی وارد آزادی می شدید، تابلوی اعتیاد بلای خانمان سوز در حد فاصل طبقه اول و دوم سکوها خودنمایی می کرد. حالا که ورزشگاه آزادی چند ردیف تبلیغات محیطی دارد و از کنار زمین تا روی سکوها پر شده از تبلیغ برندهای تجاری، بد نیست گوشه ای از ورزشگاه اگر جای خالی برای تبلیغ بود، این تابلو خطاب به یحیی گل محمدی و فرهاد مجیدی نصب شود؛ احتیاط بلای دربی برانداز!