تیم های استقلال و پرسپولیس تاکنون 97 بار با هم بازی کرده اند و اولین دیدار این دو تیم هم به سال 1347 بر می گردد. در طول مقاطع زمانی مختلف گمانه زنی های زیادی در مورد تعداد دربی ها یا اتفاقی که در آن رخ داده است می شود و حالا رسانه طرفداری در این سلسله مطالب به مرور کامل و جامع تاریخچه دربی تهران می پردازد...
به گزارش طرفداری،ٰ در سال 70 به جز جام باشگاه های تهران که از اردیبهشت ما با حضور 16 تیم آغاز شده بود، به دستور فدراسیون فوتبال، اولین دروه جام آزادگان برگزار شد. رقابت های جام آزادگان که بعد از لیگ قدس در سال 69 دومین تلاش برای برگزاری یک لیگ سراسری در کشور بود، در تیم ماه با حضور دوازده تیم از 8 استان کشور آغاز به فعالیت کرد. در این میان دو جام حذفی تهران و کشور هم قرعه کشی شدند و به این ترتیب تیم های پرسپولیس و استقلال در فصل فوتبالی 70/71 در چهار جام داخلی شرکت داشتند. با این تراکم مسابقات داخلی کار برای استقلال ها سخت تر هم شد چراکه آنها در سال گذشته موفق شده بودند که از دور گروهی جام باشگاه های آسیا صعود کنند و حالا باید در دور حذفی رقابت ها که به صورت متمرکز در بنگلادش برگزار می شد، در اواخر تیر و اوایل مرداد، شرکت می کردند و بلافاصله در مرحله گروهی فصل بعد جام باشگاه های آسیا، در آبان ماه به میدان می رفتند.
البته تا روز چهارم بهمن ماه 1370 که قرار بود در آخرین هفته جام باشگاه های تهران استقلالی ها به مصاف رقیب سنتی خود، پرسپولیس، بروند؛ تکلیف آبی پوشان در سه رقابت مشخص شده بود. استقلالی ها ابتدا در مرداد ماه فاتح جام باشگاه های آسیای فصل 90/91 شدند، بعد در آبان ماه با پیروزی برابر مرصاد شیراز راهی یک چهارم نهایی جام حذفی کشور شدند، سپس در آذر 70 با شکست برابر پورا، در ضربات پنالتی، از جام حذفی تهران کنار رفتند و در دی ماه باز هم با شکستی دیگر در ضربات پنالتی، این بار برابر الهلال عربستان نایب قهرمان جام باشگاه های آسیای 1991 شدند.
پرسپولیسی ها هم به جز رقابت های داخلی درگیر جام در جام آسیا بودند که موفق شدند در بیست و ششم مهر ماه با برتری برابر المحرق بحرین جام قهرمانی را کسب کنند. سرخپوشان در جام حذفی هم تا پیش از دربی، مثل استقلالی ها، به یک چهارم نهایی راه یافته بودند.
پیش از آغاز دربی که با توجه به حساسیت جدول، به نوعی فینال جام باشگاه های تهران هم بود، دو فینال دیگر هم در ورزشگاه آزادی برگزار شد تا هوادارانی که از ساعات اولیه روز در سرمای شدید آن روز تهران به ورزشگاه آزادی آمده بودند بیکار نمانند. اولی فینال جام حذفی جوانان کشور و دیگری فینال جام حذفی بزرگسالان تهران که با قهرمانی پاس به پایان رسید.
وقتی دو تیم پا به زمین مسابقه می گذاشتند، استقلالی ها با 24 امتیاز از 24 بازی صدرنشین جدول رده بندی بودند و پرسپولیس 23 امتیازی در رده دوم قرار داشت، به این ترتیب حتی یک تساوی هم استقلالی ها را قهرمان رقابت ها می کرد و بعد از پنج سال قهرمانی پرسپولیس، آبی پوشان تهرانی جام قهرمانی را بالای سر می بردند.
برای این بازی حساس منصور پورحیدری در ترکیب خود غایبی نداشت اما در اردوی سرخ پوشان حسین عبدی و سعید عزیزیان به دلیل مصدومیت قادر به همراهی تیمشان نبودند. نکته قابل توجه حضور حسن روشن، ستاره سال های نه چندان دور استقلال روی نیمکت این تیم بود که بعد از بازگشت از امارات با مدیران استقلال دیدارهایی داشت. این حضور به شایعات اضافه شدن او به کادر فنی استقلال بیش از پیش دامن می زد.
استقلالی ها در این مسابقه با سیستم 2-5-3 پا به میدان گذاشتند. شاهین بیانی به همراه رضا حسن زاده و فرشاد فلاحت زاده سه مدافع پورحیدری در این بازی بودند. در خط میانی مهدی فنونی زاده هافبک دفاعی بود و امیر موسوی نیا، شاهرخ بیانی، امیر هاشمی مقدم و صادق ورمزیار کمربند میانی استقلال را تشکیل می دادند و در نهایت عباس سرخاب و صمد مرفاوی دو مهاجم تیم در این بازی حساس بودند. در سوی دیگر میدان هم علی پروین با همان سیستم همیشگی 2-4-4 تیمش را به زمین فرستاده بود. محمد پنجعلی و مرتضی فنونی زاده دو مدافع میانی و مجتبی محرمی و سعید نعیم آبادی دفاع های چپ و راست پرسپولیسی ها بودند. منوچهر عبدالله نژاد، حسن شیر محمدی، محمدحسن انصاری فرد و محسن عاشوری چهار هافبک تیم و فرشاد پیوس و ناصر محمدخانی هم دو مهاجم خطرناک علی پروین برای دربی سی و پنجم بودند.
بازی با سوت آقای محسن زمانی در هوایی سرد، که گاهی با بارش برف هم همراه می شد، آغاز شد و این پرسپولیسی ها بودند که اولین خطر جدی را روی دروازه استقلال ایجاد کردند. ارسال تند و تیز شیرمحمدی در دقیقه دوم روی سر فرشاد پیوس بود که عابدزاده با یک خروج به موقع مانع از سرزنی پیوس شد.
پنج دقیقه بعد هم محسن عاشوری با یک ضربه ایستگاهی فنی دروازه استقلال را تهدید کرد که توپش با اختلافی ناچیز از کنار پایه تیر عمودی دروازه به بیرون رفت.
بعد از این دو حمله، استقلالی ها با اتکا به خط هافبک برتر خود، کم کم توپ و میدان را در اختیار گرفتند و در یازدهمین دقیقه اولین خطر جدی را روی دروازه وحید قلیچ خلق کردند. پاس در عمق شاهرخ بیانی می رفت که در موقعیتی تک به تک به صمد مرفاوی برسد اما خروج شجاعانه وحید قلیچ مانع از حرکت مرفاوی شد.
16 دقیقه بعد عینا این صحنه تکرار شد اما این بار توپ در راه رسیدن به عباس سرخاب بود که در آغوش وحید قلیچ جای گرفت. در دقیقه 32 صادق ورمزیار بعد از یک مانور زیبا در جناح چپ و عبور از مدافع مستقیمش توپ را با یک پاس رو به بیرون به سرخاب رساند اما شوت سرخاب باز هم با دخالت وحید قلیچ راهی به دروازه پرسپولیس پیدا نکرد.
به دلیل شرایط بد جوی و همچنین حساسیت بالای بازی، بازیکنان دو تیم در صحنه هایی هم با چاشنی خشونت به مصاف هم می رفتند. یکی از این صحنه ها در اواخر نیمه اول اتفاق افتاد، جایی که احمدرضا عابدزاده در سی و ششمین دقیقه بعد از اینکه توپ را مهار کرد با شیطنت خود را در مسیر فرشاد پیوس قرار داد و مهاجم پرسپولیس را نقش بر زمین کرد. مجتبی محورمی به سرعت خود را به صحنه رساند و چیزی نمانده بود که درگیری بین بازیکنان دو تیم به اوج برسد که با دخالت بازیکنان با تجربه تر قائله ختم به خیر شد.
بعد از این اتفاق تنها نکته قابل ذکر نیمه اول ضربه ایستگاهی مهدی فنونی زاده در دقایق پایانی بود که با واکنش خوب قلیچ برای استقلالی ها سودی در بر نداشت تا نیمه اول با تساوی بدون گل به پایان برسد.
با شروع نیمه دوم باز هم استقلال تیم برتر میدان بود. در همان دقایق ابتدایی سانتر هاشمی مقدم روی سر مرفاوی با دخالت وحید قلیچ همراه شد اما توپ به سمت دروازه خالی پرسپولیس رفت که در آخرین لحظه محمد پنجعلی ناجی تیمش شد و توپ را از روی خط برگشت داد. البته این صحنه با کمی تاخیر با اعلام کم داور مسابقه آفساید اعلام شد.
از این لحظه به بعد استقلالی ها هرچه از زمان مسابقه می گذشت بیشتر در لاک دفاعی فرو میرفتند و با انجام بازی تاخیری سعی در حفظ نتیجه داشتند. اما در همین حالت هم در دقایقی آبی پوشان با ارسال کرنرهای پیاپی روی دروازه پرسپولیس خطر ساز می شدند.
در یکی از این حملات پاس رو به عقب مرفاوی چنگیز را در شرایط شوت زنی قرار داد که شوت چنگیز را وحید قلیچ به کرنر فرستاد. کرنر ارسالی توسط ورمزیار می رفت که مستقیما وارد دروازه پرسپولیس شود که باز هم وحید قلیچ ناجی تیمش شد و توپ را مجددا به کرنر فرستاد.
این آخرین موقعیت استقلالی ها در این بازی بود و بعد از این هرچه بود از حملات پرسپولیسی ها بود. وررود عبدالعلی چنگیز در نیمه دوم با توجه به قدرت حفظ توپ بالای این بازیکن با تجربه عملا مجتبی محرمی را از موج حملات پرسپولیس خارج کرده بود اما در دقایق پایانی محرمی هم جانب احتیاز را رها کرده بود و در حملات تیمش حضور پیدا می کرد.
تنها شانس های گلزنی پرسپولیس در این نیمه دو شوت راه دور محرمی در دقایق 86 و 88 بود که هیچ کدام راهی به دروازه استقلال پیدا نکردند تا دربی سی و پنجم با تساوی بدون گل به پایان برسد. استقلال با این تساوی، با 15 بازی 25 امتیازی شد و بدون باخت جام قهرمانی را بدست آورد. پرسپولیسی ها هم با 24 امتیازی که از 15 بازی خود کسب کردند در مقام دوم قرار گرفتند و فرشاد پیوس با 16 گل باز هم آقای فوتبال ایران و این در حالی بود که نفر دوم جدول گل زنان محسن گروسی 9 گله بود.
منصور پورحیدری در پایان بازی با چهره ای شاداب از قهرمانی در جمع خبرنگاران حاضر شد و گفت: «اگرچه باید تبریک بگم اما بچه ها آنقدر با تردید و دو دلی بازی کردند که اعصاب ما روی نیمکت خرد شد. در نیمه اول ما تیم برتر میدان بودیم و وظیفه مهار کردن فرشاد پیوس و ناصر محمدخانی را به فرشاد فلاحت زاده و رضا حسن زاده سپردیم که به خوبی این کار را انجام دادن و در پشت سر آنها شاهین بیانی کار پوشش را بر عهده داشت. در نیمه دوم اما هرچه به پایان بازی نزدیک می شدیم به دنبال حفظ نتیجه بودیم و با استفاده از چنگیز به خوبی موفق شدیم مجتبی محرمی را مهار کنیم و مقام قهرمانی را بدست آوریم. »
علی پروین هم صحبت هایش را با این جمله آغاز کرد: « از قول من به استقلالی ها قهرمانیشان را تبریک بگویید. » و در ادامه گفت: « وقتی یک تیم برای مساوی به زمین میاید و بازی هم در برابر صد هزار تماشاگر برگزار می شود کار خیلی سخت است و با بالا رفتن حساسیت بازی کیفیت بازیکنان افت می کند. »
