اتلتیکو مادرید روزهای سختی را سپری می کند؛ شاید آن ها یکی از بهترین ترکیب های لالیگا را در اختیار دارند اما الان در کورس قهرمانی نیستند و در لیگ قهرمانان اروپا هم وضعیت چندان جالب نیست چرا که تیم دیگو سیمئونه فاصله چندانی با حذف از این مسابقات ندارد.
طرفداری | دیگو سیمئونه بهترین اتفاقی است که در تاریخ صد سال گذشته اتلتیکو مادرید افتاده است. او از یک بیمار رنجور، یک قهرمان ساخت. سیمئونه توانست تعهد کاری را به اتلتیکو مادرید برگرداند و این تیم را متحد و باانگیزه کند. سیمئونه کاری کرده تا اتلتیکو به ممکن بودن همه چیزهایی که بقیه آن را غیرممکن می دانند، باور داشته باشد و آینده اش را در این تیم تضمین کرده است چرا که هیچ سرمربی و رهبر بهتری نسبت به او وجود ندارد. او تنها با یک تبر، بلندترین کوه ها بالا رفته و به واسطه یک دهه کار درخشان، تاریخ اتلتیکو مادرید را عوض کرده است.
با این حال اتلتیکو مادریدِ سیمئونه، یک بحران واقعی را سپری می کند. تیم در افت است و روحیه ها پایین؛ این یعنی همان مردی که تاریخ اتلتیکو را عوض کرده، باید راه حل فوری خروج از این بحران را پیدا کند. اگر یک هوادار اتلتیکو مادرید هستید، خواندن این متن را دوست نخواهید داشت اما باید این حرف ها گفته شوند. باید گفت سیمئونه مصون از خطا و بی اشتباه نیست. بعد از یک دهه درخشان شاید این طور به نظر برسد که سیمئونه نقصی ندارد اما واقعا این طور نیست. اتلتیکو مادرید در حال حاضر آن شور همیشگی را ندارد، رختکن متحد نیست، تصمیم گیری ها قابل بحث به نظر می رسد، سبک بازی بحث برانگیز است و در نتیجه نتایج هم ضعیف رقم می خورد. حتی یک فرد نابینا هم متوجه می شود اتلتیکو مادریدِ حال حاضر، آن تیم فوق العاده ای که رسانه ها از آن صحبت می کردند، نیست اما روخی بلانکوس با این ترکیب حال حاضر، باید خیلی بهتر بازی کند و نتایج خیلی بهتری هم بگیرد؛ این را هم کورها می توانند ببینند.
فراز و نشیب ها بالاست؛ دیگو سیمئونه که در زمان موفقیت ها قهرمان اصلی اتلتیکو شمرده می شد، در زمان سختی های کنونی هم باید مسئولیت اصلی را قبول کند. اگر رختکن مشکل دارد، باید آن را ترمیم کرد. بازیکنانی باید بازی کنند که بیشترین توانایی را دارند، نه بزرگ ترین اسم ها. عملکرد کنونی اتلتیکو مادرید اصلا متقاعدکننده نیست و سیمئونه باید بر این مشکل غلبه کند. اتلتی یعنی چولیسیمو و چولیسیمو چیزی فراتر از سیمئونه است. این تیم اتلتیکو، چگونگی جنگیدن و سرسخت بودن را از یاد برده است. اتلتیکوی کنونی شجاع نیست و به اندازه کافی باور ندارد. اگر اتلتیکو تلاشش را سه برابر نکند، با ادامه این روند سقوط آن ها اجتناب ناپذیر نخواهد بود.
باید تاکید کرد، هواداران اتلتیکو مادرید این متن را دوست نخواهند داشت. رودریگو دی پل هفته گذشته گفت اگر بازیکنان اتلتیکو مادرید نصف تلاش و سخت کوشی شان در تمرین را در بازی ها پیاده کنند، آن ها می توانند برای فتح هر جامی مبارزه کنند اما این اتفاق نمی افتد. این مسئولیت متوجه بازیکنان است و آن ها خودشان می دانند که باید خیلی بیشتر تلاش کنند تا در سطح اتلتیکو باشند. در اتلتیکو مادرید، صرف نظر نکردن از سرگرمی ها و تفریحات و کم کاری معنایی ندارد؛ هر کس موظف است چندین برابر سطح معمول تلاش کند. هرکس هم که راضی نیست، می تواند برود. اتلتیکو مادرید دوران بدی را سپری می کند و این یک حقیقت است. اتلتیکو به مردان مبارز نیاز دارد، نه نام های بزرگ؛ مردانی که برای کسب موفقیت سیری ناپذیر باشند. روزهای فصل سریع می گذرند و دیگر جایی برای پنهان شدن نیست. اتلتیکو مادرید باید با اتحاد، شخصیت و تلاش پیش برود. الان دیگر زمان سخنرانی های بی فایده گذشته و باید با واقعیت روبرو شد. این اتلتیکو مادرید، هیچ شباهتی به تیم های سیمئونه ندارد و این مشکل بزرگی است. اگر خودت نباشی، به خودت خیانت می کنی و چنین اشتباهی قابل بخشش نیست.
به قلم روبن اوریا از گل اسپانیا