افسانه‌ها پر از نبردهای خونین برادرهاست؛ از داستان معروف هابیل و قابیل گرفته تا کلادیوس رمان هملت و تا افسانه‌ی رمولوس و رموس که به کشته شدن رموس توسط برادر انجامید و شهر رم به یاد او بنا نهاده شد. اما حکایت برادران پیاچنزایی با افسانه‌ها و قصه‌ها متفاوت بود؛ ۳ سال از تولد پیپو می‌گذشت که سیمونه به خانواده اینزاگی اضافه شد. دوستاشون می‌گفتن:" سیمون استعداد رهبری بالایی داشت، می‌تونست نقاط ضعف و قوت بچه‌ها رو بهشون بگه و پستای مناسبشون رو تشخیص بده." هر دو مهاجم بودن اما پیپو با مهارت گلزنی خاصش، خیلی زود پله‌های ترقی رو طی کرد و زمانی که به یوونتوس پیوست، سیمون در دسته سوم بود. پیوستن سیمونه به لاتزیو نقطه عطفی در دوران بازیگری‌اش شد و در فصل ۲۰۰۰-۱۹۹۹ در حالی که دومین گلزن برتر عقاب‌ها بود و رقابت خیلی سختی با یوونتوس و پیپو داشتن، با این تیم قهرمان سری‌آ شد. پدرشون می‌گه:" به هر حال جام در خانواده ما بود، در این صورت اگه هر کدومشون شکست می‌خورد، می‌تونست با موفقیت اون‌یکی به خودش دلداری بده."‌ پیپو جام‌های قهرمانی اروپا رو فتح می‌کرد و سیمونه هم تنها ایتالیایی شد که در یک بازی لیگ قهرمانان ۴ گل می‌زنه اما یک چیز همیشه وجود داشت، در خارج از رم، سیمونه رو به عنوان برادر کوچیک پیپو می‌شناختن. پیپو:"از نظر فیزیکی بدشانس بود، اگه مشکلات کمرش نبود می‌تونست بهتر از من عمل کنه، اون استعداد بیشتری داشت." سیمونه پس از ۶ سال مربیگری در تیم‌های پایه لاتزیو، سرمربی موقت عقاب‌ها شد و در پایان فصل بیلسا جایگزینش شد اما پس از دو روز، بیلسا استعفا داد تا بیانکوچلستی دوباره به سراغ اینزاگی کوچیک بره. اون، عقاب‌ها رو پس از ۱۲ سال به لیگ قهرمانان برگردوند و یک بار جام حذفی و دو بار سوپرکاپ رو فتح کرد. پذیرفتن پیشنهاد اینتر، با همه‌ی دگرگونی‌هاش ریسک بزرگی به نظر می‌اومد اما نه برای سیمونه که روزهای سخت‌تری رو در لاتزیو سپری کرده بود و حالا نرآتزوری در حالی به تعطیلات می‌ره که با اقتدار به فکر تکرار عنوان قهرمانیشه. پیپو دوران مربیگریش به موفقیت دوران بازیگریش نشد اما همیشه حمایت سیمون رو داشت:" وقتی که در میلان بود و بهش باخته بودم، بیشتر از من ناراحت بود و فکر می‌کرد ممکنه به خاطر این شکست اخراج بشم. اون الگوی منه و همه چی رو از پیپو یاد گرفتم." خبری از قصه و افسانه نیست، کسی جای کسیو نگرفت و دو برادر هر کدوم برای اعتلای نام خودشون تلاش کردن. حالا دیگه کسیو به عنوان برادر کوچک‌تر یا بزرگتر نمی‌شناسن، فوتبال ایتالیا دو نام اینزاگی رو می‌شناسه؛ پیپو و سیمونه اینزاگی.