به نام خدا
در این نوشته تلاش کردیم که فوتبال ایران و عربستان را در رده ها ملی و باشگاهی و فردی مقایسه کنیم.
ملی تیم ملی ایران در دهه هفتاد عملکرد نسبتا خوبی داشت اول در جام ملتهای آسیا ۱۹۹۲ عملکرد ضعیف و دور از انتظاری داشت که حتی دو سال بعد نتواند به جام جهانی ۱۹۹۴ صعود کند اما دو سال هم پس از آن جایی که با درخشش خداداد عزیزی و علی دایی توانست مقام سوم جام ملتهای آسیا را به دست آورد و دو سال بعد هم توانست پس از بازی خاطره ساز با استرالیا به جام جهانی ۱۹۹۸ صعود کند و در آن جام عملکرد خوبی داشته باشد به طوری که از سه بازی ۳ امتیاز به دست آورد یعنی یک پیروزی و دو شکست.
اما عربستان در ابتدا و در جام ملتهای آسیا ۱۹۹۲ توانست خیلی خوب ظاهر شود و تا فینال پیش برود ولی نایب قهرمان شد. دو سال بعد هم در جام جهانی ۱۹۹۴ بهترین عملکرد تاریخ خود را در تاریخ جام جهانی داشت جایی که در بازی با بلژیک سعید العویران یک گل بسیار زیبا به ثمر رساند و توانست در آن مسابقات با ۶ امتیاز به مرحله بعد صعود کند و در بازی یک هشتم نهایی مقابل سوئد شکست خورد و حذف شد. پس از آن در سال ۱۳۷۵ هم با درخشش محمد الدعایه در فینال با شکست امارات قهرمان جام ملتهای آسیا شد. دو سال بعد در جام جهانی ۱۹۹۸ هم عملکرد ضعیفی نسبت به ایران داشت و تنها با یک امتیاز در رده پایانی گروه خود قرار گرفت. این تیم باز هم توانست در دهه هفتاد بدرخشد و نایب قهرمان جام ملتهای آسیا ۲۰۰۰ شود.
باشگاهی
فوتبال عربستان هم مانند رده ملی توانست در رده باشگاهی هم عملکرد خیلی خوبی در دهه هفتاد شمسی داشته باشد. نمایندگان فوتبال عربستان در مسابقات آسیایی(جام باشگاه ها و جام در جام و سوپرجام) و با درخشش تیم های الهلال و النصر و الشباب و الاتحاد مجموعا توانستند در جام باشگاه های آسیا ۲ قهرمانی و ۲ نایب قهرمانی و یک مقام سومی داشته باشند. در جام در جام آسیا هم توانستند ۴ قهرمانی و ۲ مقام سومی و یک نایب قهرمانی به دست آورند.در سوپر جام آسیا هم یک قهرمانی و ۵ نایب قهرمانی کسب کردند.
نمایندگان ایران باز هم در مسابقات آسیایی عملکرد ضعیفی نسبت به تیم های عربستانی داشتند. جایی که تیم های استقلال و پرسپولیس و پاس و سایپا توانستند مجموعا در جام باشگاه های آسیا یک مقام قهرمانی و ۲ نایب قهرمانی و ۳ مقام سومی و ۲ مقام چهارمی به دست آوردند. این تیم ها در جام در جام هم مقام هایی بهتر از از یک نایب قهرمانی و یک مقام چهارمی به دست نیاوردند.
فردی
اما بالاخره در فردی بازیکنان ایران بهتر از بازیکنان عربستانی عمل کردند. علی دایی و خداداد عزیزی و عبدالصمد مرفاوی و مهدی فنونی زاده و کریم باقری و سیروس دین محمدی مجموعا توانستند ۲ بار مرد سال آسیا و ۸ بار هم نامزد مرد سال آسیا بشوند. خداداد عزیزی هم بهترین بازیکن و علی دایی آقای گل جام ملتهای آسیا ۱۹۹۶ شده بودند. افزون بر این بازیکنان ایرانی در دهه هفتاد به ویژه اواخرش خیلی به اروپا ترانسفر شوند مانند مهدی پاشازاده و خداداد عزیزی و مهدی مهدوی کیا و وحید هاشمیان و داریوش یزدانی و علی موسوی و سیروس دین محمدی و کریم باقری و خدابیامرز سرژیک تیموریان که به بوندسلیگای آلمان منتقل شدند.
همان طور که عرض کردم بازیکنان عربستان عملکردی ضعیف تری نسبت به بازیکنان ایران داشتند و سعید العویران و محمد الدعایه و یوسف الثنایان و فهد البیشی و نواف التمیاط هم مجموعا توانستند ۲ بار مرد سال آسیا و ۴ بار هم نامزد مرد سال آسیا شوند. عربستان در آن سال ها به جز سامی الجابر که به ولورهمپتون انگلیس رفت نتوانستند بازیکن دیگری را به فوتبال اروپا ترانسفر کنند. فهد البیشی آقای گل جام ملتهای آسیا ۱۹۹۲ و محمد الدعایه بهترین دروازه بان جام ملتهای آسیا ۱۹۹۶ شدند.
کاری از اتحادیه تاج کبیر
به قلم پدرام استقلالی✍



