1 - چهارشنبه روز فوق العاده ای برای طرفداران کبدی بود. آن ها صبح با بازی های آسیایی اینچئون و جدال قدرتمندان این رشته بر سر قهرمانی از خواب بیدار شدند و با جدال نفس گیر کبدی از جنس اروپا میان دو تیم اتلتیکو مادرید و یوونتوس نیز به خواب رفتند! آنچه تحت عنوان فوتبال چهارشنبه شب در ویسنته کالدرون شاهد بودیم شباهت عجیبی به کبدی داشت. دیگو سیمئونه به شکل عجیبی به تیمش تاکید کرده بود که بازی فیزیکی و درگیرانه خود را چند برابر کند و یوونتوس هم گرچه در ارائه فوتبال تهاجمی توانایی های زیادی داشت( مانند 180 دقیقه فوتبال زیبا مقابل قهرمان فصل گذشته اروپا) اما در جدال با این ورژن اتلتیکو مادرید، چاره را در مقابله به مثل دید. همین شد که تعداد خطاها و کارت های زرد یووه حتی از اتلتیکو مادرید نیز پیشی گرفت. با این حال نمی توان انکار کرد که باعث و بانی اصلی این جدال کبدی نفس گیر، شخص دیگو سیمئونه است که در این دیدار دستور جنگندگی چند برابر را به تیمش داده بود. شاید بد نباشد مسئولان کبدی در ایران پس از بازنشستگی سیمئونه از دنیای مربی گری در فوتبال، وی را به عنوان سرمربی تیم ملی کبدی ایران معرفی کنند. سیمئونه علاوه بر توانایی های بی نظیر در فوتبال، در کبدی نیز می تواند موفق باشد. شاید با دیگو ایران بالاخره بتواند هند را شکست دهد! 2 - بازل علاقه عجیبی به شکست دادن انگلیسی ها پیدا کرده است. پس از یونایتد و آن بازی تاریخی و همچنین چلسی در فصل گذشته، این بار نوبت به لیورپول  رسید تا مارکو اشترلر همان «همیشگی» را اجرا کند. براندان راجرز نگون بخت این روزها بدون سوارز یک جای کار تیمش می لنگد. تاتنهام 2 سال پیش الگوی خوبی برای براندان بود تا بداند نمی شود جای کیفیت را با کمیت پر کرد. راجرز پول سوارز را برداشت و 5 بازیکن متوسط تا حدی  رو به بالا گرفت. شاید اگر راجرز به جای خرید 5 بازیکن، 2 بازیکن با کیفیت در حد سوارز می خرید اوضاع متفاوت پیش می رفت اما لیورپول همان اشتباهی را کرد که تاتنهام مرتکب شد. 3 - لودوگورتس شباهت عجیبی به کشتی گیران هندی دارد، به همان اندازه چغر و بد بدن است. این مساله را هم در بازی نخست مقابل لیورپول ثابت کرد و هم در بازی دیشب مقابل مدافع عنوان قهرمانی. پیروزی مادرید گرچه در ظاهر طبیعی جلوه می کند اما پیروزی مهمی محسوب می شود. با توجه به پیروزی بازل مقابل لیورپول اوضاع گروه کمی پیچیده شد اما مادرید با این پیروزی مهم کمی خیال خودش را راحت کرد. کارلتو رفته رفته به آن ریتم مورد نظر تیمش نزدیک و نزدیک تر می شود اما مسئله کلیدی همچنان پست هافبک تدافعی است، جایی که ایارا هر چه سریع تر باید به ثبات مورد نظر دست پیدا کند تا کروس با خیال راحت تری در میدان حرکت کند. 4 - یونایتد گرچه در لیگ قهرمانان حضور ندارد اما نمایندگان این تیم در سایر تیم ها آتش بازی به راه انداختند! دنی ولبک 3 گل کاملا کلاسیک و زیبا به ثمر رساند. شاید اگر همین عملکرد را در مقابل مانوئل نویر در الدترافورد از خود نشان می داد، اکنون هم خودش در یونایتد باقی مانده بود و هم دیوید مویس! در آن سو کاگاوا هم نشان داد که آب و هوای الدترافورد به هیچ عنوان مورد علاقه اش نیست و به دورتموند تعلق دارد. بعید است آرسنال و دورتموند در صعود از این گروه دچار مشکل جدی شوند و به نظر می رسد که تنها رقابت برای سر گروهی در جریان باشد.