| آرسنال- ناتیگهام فارست، دور سوم اف ای کاپ. یکی بدون فتح جام باشگاههای اروپا و دیگری با دو قهرمانی اروپا. آرسنال در یکصد و هفتمین فصل حضور پیاپی در بالاترین سطح فوتبال انگلستان برابر فارست بدون تجربهی بازی در لیگ برتر در قرن بیست و یکم. و نامهای پیوند خورده با تاریخ دو باشگاه. مردان زیرک، مردان باهوش، مردان مبدع و مردانی جلوتر از زمان خود. اگر آرسن و ونگر و برایان کلاف در یک عصر مربیگری میکردند. |
ونگر در نبردهای رسانهای پا به پای مورینیو پیش میرود. شمشیر زبان و سلاح بّرندهی کلمات، همان چیزی است که کلاف بی پروا آن را از غلاف بیرون میکشید. سالها پیش از عصر ونگر و مورینیو.
با این وجود، کلاف در آخرین روزهای زندگی، پس از 49 بازی بدون شکست آرسنال و عبور از رکورد 42 بازی بدون باخت کلاف دستاورد ونگر را ستایش میکند. البته به شیوهی خود:
"من به خود به خاطر ثبت رکورد 42 بازی بدون شکست، بیشتر از کسب دو قهرمانیام در اروپا میبالم. با این وجود همهی رکوردها روزی شکسته خواهند شد. من از اعتراف متنفرم. من طوری بزرگ شدم که آرسنال را دوست نداشته باشم. به علاوه اینکه مربی آنها نه یک انگلیسی که یک فرانسوی است.اما آنها تقریبا به همان خوبی تیم ما هستند! بله، فوقالعاده. و این یک تعریف حقیقی از طرف کسی است که 50 سال را در فوتبال گذرانده... "
و بعدتر کلاف در یکی از واپسین مصاحبههایش با سان پیش از مرگ، بازی تیم ونگر را اینطور ستایش میکند
" هنگام تماشای بازی آنها آب دهانم میریزد... نه به خاطر 70 سالگی بلکه به این دلیل که تیمی را میبینم که هنر سادگی را به فوتبال آورده. مهارتهای فنی بالا، ریتم، لذت دیدنی و غریزه بی رحم گلزنی. آنها وضعیت انضباطیشان را بهبود بخشیدند و این اغراق نیست اگر بگویم که ونگر، به بت من تبدیل شده!"
و آرسن به تعریفهای کلاف بزرگ پاسخ میدهد:
" او گفته که من بت او هستم. به نظر من این زیاد از حد است اما خوشحالم که چنین تعریفی را از سوی کسی مثل او دریافت میکنم. او کارهای بزرگ و غیر قابل قیاسی با دیگران انجام داده.... من آرزو دارم روزی به رکورد دو قهرمانی او در اروپا برسم. اگرچه با شرایط امروزی چنین کاری نشدنی است..."
سرانجام و پس از مرگ کلاف، ونگر با امضای لباس شکستناپذیران برای طرفداران فارست و فروش آن در یک حراجی، به ساخت مجسمهی 70،000 پاندی کلاف در ناتیگهام کمک کرد. اگر ونگر و کلاف در یک دوران مربیگری میکردند؟