در حالی که قرار بود مسئله رسیدگی به کارت پایان خدمت بازیکنان فوتبال ایران زمینهای برای برقراری عدالت میان این قشر از جامعه و دیگر جوانان ایران زمین باشد، اما با گذشت چند ماه از شروع این بحث در فوتبال ایران مشخص شد که این مسئله هم زمینهای برای اتخاذ برخی تصمیمات که چندان عدالت در آنها جای ندارد فراهم کرده است.
این ادعای عدم وجود عدالت در این تصمیم و مسئله از چند وجهه قابل بررسی است. اول اینکه در رابطه با این موضوع این سوال مطرح میشود که چرا باشگاههایی که به نوعی به قدرتهای پشت پرده متصل هستند باید کمترین آسیب را در این موضوع ببیند آنهم در حالی که نام بسیاری از بازیکنان آنها از خیلی وقت پیش در این مسئله مطرح شده بود و حتی بازیکنان این تیمها خیلی پیشتر از این به نظام وظیفه فراخوانده شدند اما هیچ تصمیم مشخصی در رابطه با آنها اخذ نشد اما در رابطه با باشگاههایی مثل مس کرمان که از چنین قدرتی برخوردار نیستند اینقدر راحت تصمیمگیری شد و در کمترین زمان ممکن چهار بازیکن این تیم را محروم کردند؟!
این مسئله متاسفانه فقط زمینه را برای نقره داغ کردن باشگاههایی مثل مس و فولاد فراهم کرد و اگر بازیکنان مس به اعتقاد مقامات حوزه نظام وظیفه با مشکل کارت پایان خدمت مواجه بودند، آیا همین دقت و بررسی هم برای سایر بازیکنان باشگاههای دیگر هم صورت گرفت؟! آنهم در حالی که خیلیها از قبل به وضوح میدانستند کارت بازیکنان برخی باشگاههای لیگ برتری با مشکلات جدیتری روبرو است اما در حال حاضر نه تنها مشکلی برای آنها پیش نیامده است که این نفرات با خیالی آسوده در تیمهای لیگ برتری خود به بازی ادامه میدهند.
به نظر میرسد که حوزه نظام وظیفه که برای برخورد با بازیکنان متخلف تا این حد جدی بود باید در رابطه با این موضوع توضیحات شفافتر بدهد و بیان کند که چرا بازیکنان تیمهای مثل مس به این راحتی محروم میشوند اما بازیکنانی که همچنان شائبه در رابطه با آنها وجود دارد و به این حوزه هم دعوت شدند بدون مشکل کار خود را ادامه می دهند؟! نکته عجیبتر این قضیه این است که پس از محرومیت برخی بازیکنان جوان و بیپشتوانه از قدرتهای خاص، که سبب شد این مسئله در فوتبال ما جدیتر مطرح شود . پای بازیکنان دانه درشت به میان بیاید، بلافاصله مقامات مسئول اعلام میکنند که رسیدگی در این باره را فعلا متوقف میکنند و بررسی این موضوع را به زمان دیگری موکول میکنند؟!! آیا همین اظهار نظر هم نشان نمیدهد که بررسی این مسئله فقط زمینهای برای لطمه زدن به تیمهایی مثل مس کرمان بوده است که نمیتوانند همانند برخی باشگاهها فشار رسانهای را برروی این حوزه قرار دهند؟! آیا برخورد صرف با این دسته از باشگاهها و بازیکنانش عدالت را برقرار کرده است؟! آیا محروم کردن چند جوان کمتر شناخته شده در فوتبال ایران اهداف این قضیه را برآورده میکند؟!
هیچکس منکر برخورد با تخلف نیست اما اینکه در وقت رسیدگی به برخورد متخلفان بزرگتر ناگهان پرونده رسیدگی جمع شود و همان قدرت رسیدگی برای این گردن کلفتان وجود نداشته باشد، این مسئله است که سبب میشود عدالت در رابطه با این موضوع زیر سوال برود....
نکتهی دیگری که در رابطه با این موضوع بازهم عدالت را دستخوش علامت سوال میکند قانون کلی است که در این باره در فوتبال ما وجود دارد. این اصلا عادلانه نیست که بازیکنی که با پول و زحمت و امکانات یک باشگاه به مرحله آمادگی و پختگی رسیده است طی یک فرآیند خارج از باشگاهی ناگهان در اختیار یک باشگاه دیگر قرار داده شود. هیچکس منکر انجام خدمت مقدس سربازی در کشور نیست اما این مسئله هم اصلا عادلانه نیست که تیمهای نظامی حاصل کار یک باشگاه را ناگهان تصاحب کنند و علیه همان تیم به کار ببرند! این قانون جای رسیدگی زیاد دارد و برای مثال چه اشکال دارد بازیکنان مس خدمت سربازی خود را در همین شهر کرمان و مثلا پادگان 05 و یا مقر سپاه ثارالله کرمان انجام دهند و عصر در تمرینات تیم شرکت کنند و زمینهای هم برای آنها فراهم شود که در زمان بازیهای مس از مرخصی استحقاقی خود بهره ببرند و تنها زمینهای برای آنها فراهم شود که در کنار خدمت مقدس خود به بازی فوتبال خود هم بپردازند؟! قانون سربازی بازیکنان فوتبال ایران به شدت ناعادلانه است و این رسیدگی جدی میخواهد. بر اساس همین قانون حالا دو تیم نظامی گروه مس در لیگ یک یعنی سپاسی و نیروی زمینی با محرومیتهای اخیر ناگهان قدرتمند میشوند و این مسئله آیا عادلانه است؟!
بهرشکل مسئله محرومیتهای اخیر به واسطهی کارتهای پایان خدمت نه فقط موفق نشد که اهداف خود را در ایجاد عدالت در این بخش از جامعه کشور برقرار کند که مشخص شد در این زمینه بیعدالتی زیادی هم وجود دارد که چوب این بیعدالتی خیلی راحت بر سر باشگاهی مثل مس کرمان فرود آمد. قطعا این موضوعی است که نه فقط باشگاه مس که کل استان کرمان را متضرر کرد و نیاز است که تمامی جامعه فوتبالی و نظامی کشور در این زمینه بازنگری داشته باشند تا عدالت به معنای واقعی برقرار شود نه اینکه اجرای یک قانون بد آنهم به طور ناقص زمینه را برای بیعدالتی همانند این موضوع فراهم کند.
