خب شاید اگه خیلی،پیگیر بعضی پست ها یا کامنت های من بوده باشید در این سایت از چیزی که اینجا میخوام بگم تعجب کنید ولی به نظر من داریوش باهوش ترین خواننده ایرانی محسوب میشه اما دلیلم :
به نظر من ما یکسری خواننده داریم که باتوجه جنس و وسعت صداشون تقریبا هر مدل کاری خوندن موفقیت آمیز بوده مثل هایده که مثلا یک اهنگ خیلی شادی مثل شب عشق رو خوند و ماندگار شد ،از طرفی اهنگی مثل روزای روشن رو هم خوند و ماندگار شد یا معین که مثلا بیقرار رو خوند که یکی از شادترین و در عین حال محبوب ترین اهنگ های ایرانیه ،میلاد رو هم خوند ماندگار شد
ولی راجع به صدای داریوش به نظرم این مسئله صدق نمیکرد یعنی اگر قرار بود داریوش بخواد یک اهنگ ریتمیک یا شاد بخونه باتوجه به جنس و وسعت صداش احتمالا موفقیت آمیز نمیشد .
اما داریوش به درستی متوجه این شد که باتوجه به نوع صداش باید برای جاودانه شدن بیشتر روی بیاره به اهنگ های سیاسی_ اجتماعی یا اهنگ های غمگین ،و همین هوشمندی در انتخاب کار باعث شده که الان بین بزرگ ترین و تاثیرگذار ترین خواننده های تاریخ موسیقی ایران قرار بگیره .
از طرف دیگر یکی دیگر از دلایل من برای این انتخاب این است که داریوش تقریبا در تمامی سال های فعالیتش به سبک و علاقه مندی های طرفدار هاش پایبند بوده و همیشه اون وسواس خودش رو برای انتخاب اثار مناسب با صدای خود حفظ کرده البته این مسئله در فضای مجازی باعث یکسری اشکالات هم شده ؛
اون هم اینکه شدت علاقه مندی و تعصب برخی طرفداران داریوش به جایی رسیده که اون رو با اختلاف بهترین خواننده ایران یا غیر قابل مقایسه با خواننده های دیگر میدونند که به نظرم اینطور نیست .
البته تعصب روی خواننده مورد علاقه در بین خیلی از طرفداران خواننده های دیگر هم ممکن وجود داشته باشه ولی بین اون ها من کمتر دیدم که همچین ادعاهای قاطعانه ای راجع به برتری خواننده مورد علاقشون رو داشته باشند .
تمام مشکل من هم بیشتر همین هوادار ها هستند وگرنه من هم داریوش رو یکی از بزرگان موسیقی پاپ میدونم .
یادمه یک بار یکی از این هوادار های متعصب در یک بحثی با من میگفت کل کارنامه معین اندازه یک ترانه یاور همیشه مومن داریوش ارزش نداره !