خب در این قسمت میخوام چند پرسش رایج که خیلی در فضای مجازی راجع به این خواننده وجود داره رو از نظر خودم بهش جواب بدم با من همراه باشید ?
1-آیا شادمهر خواننده خوبی است؟
یکی از مسائلی که همیشه محل بحث بین طرفداران و منتقد های شادمهر بوده این پرسش بوده است ،در پاسخ به این پرسش باید بگم بله از نظر من شادمهر خواننده خوبیست اما دلیل :
اصولا برای ماندگار شدن یک اثر با کلام باید چهار بخش اصلی آن به درستی کار کند ،یعنی یک ترانه خوب باید همراه شود با یک ملودی زیبا و تنظیم مناسب و در نهایت خروجی آن کار یعنی اجرای آن،وقتی به کارنامه شادمهر به عنوان یک خواننده نگاه میکنیم میبینیم ده ها کار ماندگار اعم از کارهای داخل ایران و خارج ایران در کارنامه او به چشم میخورد،همون طور که بالاتر هم گفتم یکی از لازمه های ماندگار شدن یک اثر اجرای مناسب اون اثر هست یعنی خواننده باید بتونه احساسی که در ترانه و ملودی هست رو به خوبی به شنونده هاش منتقل کند و این راجع به کارهای شادمهر خصوصا در خارج ایران به خوبی صدق میکند باور ندارید بروید و به کارهایی چون تقدیر ،ماندگار و عادت گوش بدهید .
حالا اینجا یک مغلطه ای که بین مخالفین وجود دارد این است که ادعا میکنند شادمهر خودش گفته که من خوانندگی رو دوست ندارم و از اینجور حرف ها ،در پاسخ به این مغلطه هم باید بگم که اولا هر انسانی دارای سلیقه و نظر محترمی هست و باید اول از همه به نظر خودش اعتماد داشته باشد تا اینکه برای اثبات نظراتش از دکل بقیه برود بالا دوما اگر کمی با شادمهر آشنایی داشته باشیم میتونیم بفهمیم که شادمهر کلا یک شخصیت ناراضی از عملکرد خودش رو در همه زمینه ها داره و این فقط مختص خوانندگی نیست ،بسیاری از موزیک هایی که شادمهر ساخته اصلا مورد رضایت خودش نبوده مثلا زمان البوم تقدیر میگفت بین همه اهنگ های این آلبوم من فقط خودم تقدیر رو دوست دارم ،حتی در بحث نوازندگی هم علیرغم توانایی های فوق العادش یک جا میگفت من همیشه آرزو داشتم بتونم خوب ویولن بزنم ،خلاصه کلام اینکه نوع دید و تفکر شادمهر از موسیقی هاش با اون چیزی که مردم راجع بهش فکر میکنند زمین تا آسمون تفاوت داره پس استناد به این نقل قول نمیتواند چندان جالب باشد .
2-شادمهر در ایران موفق تر بود یا در خارج ؟
در پاسخ به این سوال از نظر من عمده موفقیت شادمهر در ایران علاوه بر قدرت آهنگسازی و تنظیم خودش و بهروز صفاریان،ترانه های خیلی خوب نیلوفر لاری پور بود ،یعنی از نظر من شادمهر در داخل ایران از نظر صدا هنوز به اون پختگی لازم نرسیده بود و حتی همین امر باعث شده بود برخی شادمهر رو مقلد سیاوش شمس بدانند اما در خارج ایران شادمهر کم کم صداش دارای شخصیت منحصر به فرد شد و قدرت خوانندگی و وکالش بهبود پیدا کرد .
مسئله بعد اینکه شادمهر بعد از خروج از ایران قدرت ریسک پذیری زیادی به خرج داد و تقریبا هر نوع موزیکی که خواست رو تولید کرد از موزیک های موفق ترنس مثل ژینا و خیالی نیست تا حتی سبک رپ و اهنگی مثل انگیزه که چندان موفق نبود ،از شاهکاری به عنوان رسیدی تا اوج خلاقیت در البومی به اسم طرفدار ،اگر قرار بود شادمهر همان سبک ایران را ادامه دهد دیگر نه ژینا داشتیم نه رسیدی نه انتخاب و نه چه خوابایی .
ادامه این پرسش و پاسخ رو در پستی دیگر ادامه خوهم داد .