یکی از مشکلاتی که معمولا در خانه های ایرانی به چشم می آید، استفاده از سرامیک و سنگ در کف است که سرمای کف را به محیط بیشتر وارد می کند و این یکی از مهم ترین دلایلی است که ساکنان را مجبور به استفاده از کفپوش های پرزدار یا کفش در خانه می کند؛ در این خانه ها سیستم گرمایش از کف بسیار گزینه مناسبی است. اساساً سیستم گرمایش از کف بر خلاف سایر روش های گرمایشی رایج مانند رادیاتور یا فن کوئل یا ... نوعی سیستم دما پایین می باشد. بدین صورت که در استاندارد دمایی مربوطه به منظور حصول آسایش گرمایی، باید عمدتاً آب با دمای 35 الی حداکثر 45 درجه سانتیگراد در لوله های کف جریان داشته باشد و اگر این محدوده دمایی رعایت نشود، شرایط محیطی می تواند بسیار نامطلوب گردد. لذا بسیار مهم است که با روش ها یا تدابیر فنی خاص بتوان همگام با تأمین آب داغ با دمای بالا (حدود دمای 75 درجه سانتیگراد) به منظور تهیه آبگرم مصرفی بهداشتی و یا تأمین رادیاتورها در نقاطی از ساختمان و حوله خشک کن های سرویس های بهداشتی یا سایر نیازمندی های آب داغ، دمای آب جاری در سیستم گرمایش از کف را در محدوده تقریبی 40 درجه سانتیگراد تحت کنترل دقیق و مستمر در اختیار داشت.