بحث بازی های دوستانه یکی از بحث های جدی فوتبال ایران بوده و همیشه در آستانه تورنمنت های بزرگ لیست بلند بالایی از کشورهایی که نامشان را حتی در کتاب جغرافیا هم ندیده ایم، برای بازی دوستانه با تیم ملی ایران معرفی می شوند.
بدون شک انجام بازی های دوستانه با تیم های بزرگ یک نیاز مبرم برای تیم هایی در سطح ایران است تا بازیکنان تیم بتوانند با قرارگیری در مقابل بازیکنان بزرگ و حرفه ای برای میادین رسمی و سخت آماده تر شوند. بازی با تیم های سطح پایین به جز تلف کردن وقت و هزینه هیچ سودی برای فوتبال ما ندارد.
انتخاب حریفان تدارکاتی تیم ملی فوتبال کشورمان برای جام ملت های آُسیا، همانند سال های قبل انتقادات زیادی را برانگیخته است. شنیدن نام هایی چون عراق و فلسطین که برای بازی دوستانه با تیم ملی کشورمان انتخاب شده اند، نشان از ادامه همان روندی دارد که سال هاست در فوتبال کشورمان انجام می گیرد و نتیجه آن نیز کاملاً واضح و مبرهن است.
تنها بازی دوستانه ای که می توان از آن بعنوان یک بازی مفید برای تیم ملی فوتبال کشورمان یاد کرد، بازی با تیم ملی کره جنوبی است. هدف از یک بازی دوستانه با چالش کشاندن بازیکنان در شرایط های مختلف و آزمون و خطای آنها در یک میدان غیررسمی می باشد و نباید از چنین فرصت هایی به راحتی بگذریم.
کسب عنوان قهرمانی در جام ملت های آسیا یک خواسته به حق از تیم ملی فوتبال ایران است که نباید براحتی آنرا از دست بدهیم؛ بنابراین آماده سازی برای این هدف مهم باید به درستی انجام گیرد تا هیچ حرف و حدیثی برای عدم موفقیت باقی نماند.


