با فاصله تماشایش می‌کنیم. شبیه یک بازی. شبیه یک تفریح... نه چیزی بیشتر از آن... اتفاقات اصلی، نه روی استیج پر زرق و برق اهدای جوایز فیفا و یوفا و فرانس فوتبال که روی زمین بازی رخ می‌دهد. زندگی ما آنجاست. جایی میان گل و لای زمین‌های کوچک انگلیسی. جایی وسط هیاهوی طرفداران آلمانی. استادیوم‌های مه آلود ایتالیایی. جایگاه سلطنتی ورزشگاه‌های اسپانیایی... از آمرکای لاتین تا قلب آفریقا. تا استادیوم 100،000 نفری درب داغان خودمان. آرزوهایمان آنجاست. شکستهایمان، اشک‌هایمان، له شدن، خرد شدن، برخاستن، فریاد زدن، بهت و حیرت و شادمانی و بازگشت به خانه... زندگی ما روی زمین فوتبال است. و چند دقیقه تفریح به همراه دخترکان زیبا رو و بازیکنان کت و شلوار پوشیده... جوایز، همانی که هستند: