بدون شک من هم مثل اکثر انسان های دیگه با ارزشمندترین چیز زندگیم خداست...اگر به جایی رسیدم..اگر پیشرفت میکنم ..اگر رو به جلو میرم اگر سالمم و ....همه و همه از خداست..این خدا بود که به من خانواده ای سالم اعطا کرد...با خدا بود که رشد کردم...با خدا بود که عاشق رئال عشق شدم...معجزه لادسیما کار خدا بود که با چشم دیدم..و در آینده بدون شک این خداست که یار و یاور منه ولی خب نافرمانیش باعث میشه که شرمنده اش باشم...ایشالا که همه قدردان خدای بزرگ خودمون باشیم و شروع این قدر دانی زنده نگه داشتن یاد و ذکر خداست...و خود خدا میگه نماز را برای برپا داشتن یاد من برپا دارید...خدایی که این همه نعمت به ما داده فکر میکنم شایسته ی ستایش هست