خب این برد خیلی چسبید، هم منجر به قهرمانی میلان شد ، هم توأم با انتقام بود. تموم تلخی‌های ۲۰۰۵ رو شست برد. هم توپ‌طلای کاکا رو قطعی کرد. در اصل خدا خواست که لیورپول بیاد فینال و میلانی‌ها با رد شدن از لیورپول به قهرمانی برسند وگرنه تا قیامِ قیامت تلخی ۲۰۰۵ از یادمون نمی‌رفت. 

فقط ای کاش برلوسکونی همون موقع با بالاترین قیمت، تیم رو میفروخت به عرب‌ها. این ۱۴ سال رو از دست نمی‌دادیم. هم احتمالا استادیوم‌هم ساخته بودیم.