5 - رکوردهایی که می تواند بشکند کریستیانو رونالدو بازیکن بزرگی است و تا به امروز نام خود را در تاریخ فوتبال ثبت کرده است. او در مادرید تا به امروز رکوردهای زیادی را جا به جا کرده است و هنوز رکوردهایی مانده است که وی می تواند آن ها را هدف بگیرد. او می تواند به عنوان بهترین گلزن تاریخ باشگاه و همچنین به عنوان بهترین بازیکن تاریخ باشگاه در آینده شاخته شود. وی در 255 بازی برای لوس بلانکوس 265 گل به ثمر رسانده است و می تواند در ادامه به بزرگترین بازیکن در تاریخِ بزرگترین باشگاه جهان تبدیل شود.


4 - ثـــــبات کریستیانو باشگاه منچستر را دوست دارد و این موضوع غیر قابل انکار است اما چیزی که در حال حاضر باید به آن بیشتر توجه کند این است که باشگاه یونایتد در حال حاضر در مرحله شروع عصر جدیدی است. آن ها پس از خداحافظی سر الکس با تیم یک فصل کابوس وار را با مویس سپری کردند و حالا با آمدن لوئیس فن خال قصد پایه ریزی دوره جدیدی را دارند که شاید تا برای به ثبات رسیدن به چندسال زمان نیاز داشته باشد. جدا از این موضوع، رونالدو در حال حاضر در مادرید مهم ترین بازیکن و یک بازیکن غیر قابل تعویض در ترکیب کهکشانی ها می باشد، درست چیزی که او در این دوره از زمان فوتبالش شایسته اش است.


3 - فشار و فشردگی بازی ها در لیگ جزیره رونالدو در حال حاضر 29 سال سن دارد و در فوریه آینده 30 ساله می شود. با وجود این سن او هنوز هم از لحاظ بدنی در بین فوتبالیست ها بی نظیر است و بدن عضلانی اش هنوز هم روی فرم است اما بالاخره پس از گذشت چند سال او دیگر آمادگی فعلی را ندارد و ممکن است در بازی های پر تعداد لیگ جزیره نتواند همچون بازی هایش در مادرید خود را نشان دهد و بدرخشد.


2 - کارلــــو آنچلوتی سرمربی فعلی رئال مادرید در حال حاضر کاملا به رونالدو اعتقاد دارد و سبک بازی تیمی وی با بازی شماره 7 این تیم سازگار است. توانایی فعلی رونالدو این اجازه را به کارلتو می دهد که دیگر بازیکنان را بر اساس بازی او در زمین بچیند و بدون دخالت و با احترام با سبک بازی رونالدو، هر دو به خواسته شان در زمین برسند. به نظر می رسد هیچ مربی به اندازه آنچلوتی به وی آزادی عمل نداده است و رابطه حرفه ای و خوب بین این دو را چه در زمین و چه در مصاحبه هایشان می شود فهمید، موضوعی که شاید با یک مربی دیگر با تفکرات دیگر به راحتی به دست نیاید.


1 - کریستیانو رونالدو vs لیونل مسی شاید نبرد این دو اعجوبه چیزی باشد که همانند آن را دیگر هیچ کس بعد از خداحافظیشان موفق به دیدنش نشود. نبردی که از تیم های آن ها نشات می گیرد و روی عملکرد این دو بازیکن تاثیر مستقیم دارد. بعید است که کسی به این موضوع اعتقاد داشته باشد که اگر لیونل مسی ـی در دوران فعلی وجود نداشت رونالدو نمی توانست این چنین با انگیزه و تلاش پیشرفت کند و رد پای درخشان تری نسبت به حضورش در اولدترافورد بر جای بگذارد. این موضوع در مورد شماره 10 آرژانیتینی هم صدق می کند و ممکن است با رفتن رونالدو از لالیگا مسی نیز انگیزه قبلی برای خودنمائی در مستطیل سبز را نداشته باشد و همچون این چند سال گذشته در زمین فوتبال هنرنمایی نکند. موضوعی که غیر قابل انکار است این است که این دو فوق ستاره علت و معلول یکدیگر هستند، پس به نفع رونالدو است تا اگر دوست دارد هم چنان به عنوان یکی از دو غول فعلی فوتبال شناخته شود، به حضورش در رئال مادرید ادامه دهد.