نیکولاس تاگلیافیکو، مدافع چپ 29 ساله و آرژانتینی آژاکس در نقل و انتقالات زمستانی خواهان انتقال به بارسلونا بود و بلوگرانا نیز به این بازیکن علاقه داشت اما در نهایت آژاکس و بارسلونا با هم به توافق نرسیدند تا تاگلیافیکو در هلند ماندنی شود. حال این مدافع چپ در مصاحبه با AS در مورد منتفی شدن انتقالش به بارسلونا صحبت کرده است. به گزارش طرفداری، نیکولاس تاگلیافیکو در این مصاحبه سکوتش را شکست و گفت:
الان 4 سال است که در آژاکس هستم. من برای این باشگاه با سر شکسته، با عینک محافظ بازی کردم. وقتی مچ پای من ورم کرده بود و آن ها از من می خواستند که آن جا باشم و بازی کنم، قبول کردم. اگر به من نیاز داشته باشید، من هرگز نه نخواهم گفت. من تمام تلاشم را کرده ام، هر گاه از من خواسته اند، برای تیم آن جا بوده ام. همیشه به سود منافع باشگاه کار کرده ام، حتی در خارج از زمین. حال در این لحظه، زمانی که یک فرصت غیرقابل انکار برای من فرا می رسد، آن ها به من اجازه جدایی نمی دهند و متوجه این می شوم که آن ها در حال ناامید کردن من هستند. درک می کنم که شرایط آسان نبود اما در نهایت، هر دو طرف آسیب دیدیم. این یک فرصت منحصر به فرد بود. این که بتوانی به باشگاهی مانند بارسا بروی، برای من فرصتی رویایی بود و آن ها کمکی به من نکردند. همچنین از ابتدا مشخص نبود که آن ها قرار نیست به من کمکی بکنند.
من همیشه عالی تمرین کرده ام، هرگز برای باشگاه دردسری ایجاد نکرده ام، هر روز رفتار خوبی دارم. این ذهنیت من است اما می بینم که گاهی این قضیه می تواند به ضرر شما تمام شود و باعث شود به این فکر کنید که بهتر نیست فقط به منافع خودم توجه کنم. من ترجیح می دادم در جایی دیگر که در آن قادر به رقابت هستم، برای جایگاه خود بجنگم. اینجا همه چیز را از قبل می دانم. من می دانم که همه چیز چگونه پیش می رود. سرمربی در مورد هم تیمی دیگر و افراد مورد علاقه اش تصمیم گرفت. سرمربی تصمیم می گیرد و من هیچ تغییری را نمی بینم. به همین علت فکر کردم که زمان مناسبی برای جدایی است و باشگاه این اجازه را به من نداد.
حال پنجره نقل و انتقالات بسته شده است و هر کسی که مرا یا رابطه ای که با هواداران به خاطر حسی که در من ایجاد می کنند دارم را می شناسد، می داند وقتی دوباره به زمین بازی بروم، با تمام چالش هایی که تا ماه ژوئن برای ما باقی مانده است، چه چیزی باید از من انتظار داشته باشند. من در مورد جایگاهم در تیم ملی برای جام جهانی آرام و خونسردم چون عملکرد من افت نکرده است. در فوتبال چیزی کم نگذاشته ام. حس می کنم انرژی بسیار زیادی در طول تمرینات تیم ملی دارم و این همان چیزی است که مرا آرام می کند.