پسر من یاد ندارم نقد کنم یا مثه شما از خیلی چیزا سر در بیارم و بنویسم
ولی عاشق این فیلم شدم.
با اینکه حالت داستان تکراریه یه جورایی گی و ظلم ب سیاه ها ولی بازم فوق العادس.
آهنگای توی فیلم فوق العاده بود جوری میخوای باهاشون زنا کنی
موسیقی کلاسیک محشره
با خیلی جاهاش حال کردم اینکه نشون میداد مجبوره یا عادت ب سازگاری کرده و چیزی نمیگه.
و اینکه همیشه پرستیژشو حفظ میکنه.
و تونی که نمیتونه احساساتشو پنهون کنه و زود پرخاشگری میکنه
کلا ضد هم
سیاهی که نه میتونه سفید باشه نه میتونه مثه بقیه سیاه ها
و با تنهایی خودش رنج میبره
و زورشو رو پیانو خالی میکنه. دم ماهرشلا علی گرم با بازیش.
و خیلی چیزای دیگه که یا من متوجهش نشدم یا یادم رفته
ب شدت توصیه میشه این فیلم لعنتی?❤