طرفداری | دیدار دوستانه تیم کشتی ایران و آمریکا قرار بود روز ۲۳ بهمن ماه در تگزاس برگزار شود که به علت عدم صدور ویزا برای رییس فدراسیون و چند تن از نفرات تیم کنسل شد. صحبت های علیرضا دبیر به عنوان رییس فدراسیون کشتی در قبال میزبان شاید دلیل اصلی عدم صدور روادید برای وی شده و به عبارتی کاروان کشتی ایران پاسوز اظهارات سیاسی رییس شدند در حالی که ورزش جایی برای دوستی میان ملت هاست. دبیر وقتی مقابل خبرنگار تلویزیون ایران نشست حرف هایی زد که با احترام به باور وعقیده اش ، با روح ورزش در تضاد بوده و به عنوان یک چهره ورزشی که بین المللی ترین ورزش ایران را اداره میکند وجوبی به بیان آنها نداشت. چرا که در ایران سیاست مداران زیادی داریم که این وظیفه بر عهده آنهاست و مدیران ورزشی ما باید به خاطر دور نگه داشتن ورزش از سیاهی سیاست از ورود به چنین سیاه چاله هایی پرهیز کنند دبیر باید تکلیف خود را مشخص کند که آیا می خواهد یک مدیر ورزشی باشد یا همچون روز هایی که در شورای شهر با سیاست و سیاست مداران نشست و برخاست می کرد نیم نگاهی هنوز به مناصب سیاسی دارد؟!
او امروز رییس ورزش اول ماست و این می طلبد رویکردی صرفا ورزشی و فرهنگی داشته باشد .همانگونه که بوریس بومگارتنر قهرمان بزرگ آمریکایی و رییس فدراسیون کشتی این کشور در پیامی که برای همتای ایرانی خود فرستاده بدون کوچکترین جهت گیری سیاسی صرفا به سود کشتی دو کشور از برگزاری این مسابقه اشاره کرده و اعلام می کند دخالتی در امر صدور روادید نداشته ایم! در این بین البته نمی توان از اقدام هوشمندانه دبیر در دعوت متقابل از آنها بی تفاوت گذشت .او از تیم آمریکا دعوت کرده تا دیدار دوستانه دو تیم را در تهران برگزار کنند. شعار مرگ بر آمریکا که با دخالت در همه امور ایران و تحریم های ظالمانه اش مردم ما را با چالش های سخت معیشتی مواجه کرده است در حالی که به دعوت کشتی اش پاسخ مثبت داده ایم هیچ جای توجیه ورزشی ندارد. مگر آنکه پای مسائلی غیر ورزشی در میان باشد که باز هم به نفع کشتی و ورزش ایران نخواهد بود.
نگارنده گرچه از ابتدا انجام این سفر دور و دراز را بهصلاح کشتی ایران ندانسته و قبول دعوت طرف آمریکایی را برخلاف منافع کشتی میدانستم لکن دخالت مسائل سیاسی در لغو آن را نیز مغایر با روح ورزش میدانم. کشتی ایران به عنوان یکی از قدرت های اول دنیا نیازمند مراودات دوستانه با تمام رقبای قابل احترام این رشته در دنیا بوده و برای جبران ضعف ها کاستی ها نباید از هیچ فرصتی برای تنه به تنه شدن قهرمانانمان با همتایان بیگانه ابا داشته باشد اما لبیک گفتن به هل من مبارز یانکی ها در شرایط کنونی نوعی بی سلیقگی و سوء مدیریت بود که در پرونده دبیر ثبت شد! مسافرتی که به خاطر عدم روابط سیاسی کشورمان با میزبان، قهرمانان ما را یکبار راهی امارات کرده و مدتها در نوبت اخذ روادید معطل نگه میدارد مشخصا نمیتواند هدف و مقصد درستی را دنبال کند. پرداخت چنین هزینه هنگفتی برای فدراسیونی که با مشکلات مالی جدی در برگزاری اردو های تمرینی تیمهای رده های سنی مختلف مواجه بوده و نوجوانان را در مخروبه ای متروکه در ساوه بدون کمترین امکانات رفاهی و تمرینی اسکان میدهد از کدام محل هزینه های سفر نرفته به ینگه دنیا را فراهم می کرد؟!
بهتر است ماجرای دیدار دوستانه با آمریکا در تگزاس را به کلی فراموش کرده و مشغول تدارک مقدمات دعوت مان از آنها و پذیرایی از یاران دیوید تیلور در صورت قبول سفر به ایران شویم. حضور احتمالی تیم کشتی آمریکا در ایران تا حدودی می تواند تلخی اتفاقات چند وقت اخیر و خستگی اردو های تمرینی یکی دو ماهه کشتی گیران را سم ردایی کند.ورزش همچنان هم می تواند در میانه مجادلات ومخاصمات سیاسی دولت ها نقش فرهنگی و تاریخی خود میان ملتها و ورزشکاذان شان را ایفا نماید