ایکر مونیان: جادوگر اتلتیک بیلبائو

موناین در 23 بازی در تمام رقابت های این فصل، 4 گل به ثمر رسانده و 6 پاس گل را ثبت کرده است. او در مسیر رسیدن به بهترین بازگشت خود برای حضور مستقیم در یک فصل 16 بازی، که در 2011-2012 تنظیم شده است، پیشی می گیرد. در آن زمان او به طور میانگین هر 284 دقیقه یک گل یا پاس گل می داد. در این دوره، این رقم به یک گل یا پاس گل در هر 186 افزایش یافته است. او در این فصل شانس بیشتری نسبت به دوران بیلسا در کل مبارزات یک دهه پیش ایجاد کرده است، تا حدی به این دلیل که او این روزها مسئولیت های بهتری  را بر عهده دارد.

مونیاین در این دوره حداقل 10 شانس بیشتر (60) نسبت به هر بازیکن دیگری در لالیگا ایجاد کرده است، در حالی که تعداد 72 شانس او ​​در تمام رقابت ها هشت تا بیشتر از وینیسیوس جونیور است که نفر دوم در بین بازیکنان رده بالای اسپانیا است. این او را در بین بازیکنان پنج لیگ برتر اروپا، پس از بنجامین بورژو (73)، برونو فرناندز (79)، توماس مولر (82) و دیمیتری پایت (105) در رده پنجم قرار می دهد. او حداقل 14 دریبل بیشتر (41) نسبت به آن بازیکنان انجام داده و  تا به شما یادآوری کند که او بازیکن معمولی شما نیست.

با این حال، تعداد پاس گل های او برای کسی که موقعیت های هجومی بسیار زیادی ایجاد می کند، کمی کم به نظر می رسد، حتی اگر این اعداد جمع شوند (پنج پاس گل او در لالیگا در این فصل از رقم انتظاری 4.65 پاس گل بدست می آید). مشکل شاید در فقدان بی‌رحمی نسبتاً مزمن اتلتیک نهفته است - چیزی که در سال‌های اخیر، از جمله در آن فینال‌های ناموفق، سر و صدای خود را بالا برده است.

اگر او توسط یک باشگاه دیگر وسوسه می شد تا در کنار کریم بنزما، روبرت لواندوفسکی یا کیلیان امباپه بازی کند، تعجب می کنید که تعداد پاس گل های موناین چقدر بالا می رفت. البته، این چیزی نیست که خود مرد تا به حال واقعاً به آن فکر کرده باشد. او اخیراً گفت: «سن مامس جادو است، جادو. "من خوش شانس هستم که اینجا بازی می کنم، این احساس را دارم که تمام بدن شما را فرا می گیرد."

در مقایسه با بسیاری از ستاره‌های شماره 10، موناین دیدگاهی غیرمعمول از دوران حرفه‌ای فوتبالش دارد (زمانی که او آخرین قرارداد خود را در سال 2018 امضا کرد، هیچ بند آزادسازی در آن وجود نداشت - چرا او هرگز نمی‌خواهد برود؟). باز هم، او از چیزی که می‌توان آن را یک بازیکن سنتی نامید برای پوشیدن این شماره فاصله داشت، نوعی بازی‌ساز مرکزی ثابت که وظیفه اصلی آن رساندن توپ به دیگران برای آسیب زدن است.

یکی از چیزهایی که مونیاین را متمایز می کند حرکت او با توپ است.  مونیاین چه فضای کار در حمله و چه صرفاً حفظ مالکیت، همانطور که او در دقیقه 120 مقابل بارسلونا با اثری درخشان و کشنده انجام داد، به طرز شیطانی دشوار است. دلیلی وجود دارد که زمانی او را مسی اسپانیایی می نامیدند.

مونیاین در بین بازیکنان هجومی لالیگا با بیشترین تعداد بازی در نیمه حریف (57) در این فصل مشترکاً یازدهم است. در میان آن گروه، تنها لوکاس بویه (68 درصد)، اسکار ترژو (64 درصد) و نبیل فکیر (58 درصد) درصد موفقیت بهتری دارند.  

این دریبلینگ نیز به نتایجی می‌انجامد: نیکو گونزالس (۵)تنها بازیکن این فصل لالیگا است که در مقایسه با مونیاین (چهار) حمل توپ باایجاد  شانس‌های بیشتری برای ایجاد موقعیت  را داشته است.

در میان مهاجمان لالیگا در این فصل، تنها وینی جونیور (427)، فکیر (302) و گونچالو گوئدس (283) تعداد دفعات بیشتری نسبت به مونیاین (241) - دوی پنج متری یا بیشتر با توپ - داشته اند، در حالی که وینی جونیور (241) . تنها مردی است که در آن لیست موقعیت های بیشتری در پایان حمل ایجاد می کند (19 به 14 موناین). اگر به شانس‌هایی نگاه کنید که سازنده در آن‌ها نیز قبلاً در ساخت  شرکت داشته است، موناین در رده چهارم مشترکاً در این بخش قرار می‌گیرد، و دوباره نشان می‌دهد اهمیت او برای برنامه‌های مارسلینو بسیار فراتر از پاس نهایی است.

اتلتیک از کاپیتان خود  می خواهد که توپ را در اختیار داشته باشد، و او به ندرت وقتی توپ را به دست می آورد ناامید می شود، چه از طریق وارد کردن دیگران به بازی یا حفظ مالکیت تا لحظه اصلی. همانطور که مارسلینو پس از بازی بارسا گفت: "تصمیم گیری او، توانایی فنی ... وحشیانه."