لنگی جماعت به قدری در دوران کیروش حقارت تحمل کرده اند که با کوچکترین لغزش کارلوس کیروش نیز خوشحال می شوند چرا که آنها هرگز خوشحالی زاید الوصف کیروش پس از ناکامی تیم محبوب آقایان در فینال لیگ قهرمانان آسیا را فراموش نخواهند کرد و همین مسئله باعث به وجود آمدن کینه ای چرکین از کیروش کبیر در دل اساتید منقل و سیخ شده که هرز چندگاهی فضای رسانه ای را به منور به سخنان گوهربار خود می کنند! با مرور کارنامه کیروش و برانکو پیش از حضور در تیم ملی و پرسپولیس و پس از ان به سادگی می توان دریافت کدام مربی موفق بوده و کدام مربی ناکام محض. برانکو به خوبی می دانست و می داند بدون کمک های وزارت ورزش هرگز موفق به کسب چند قهرمانی با پرسپولیس نمی شد و افکار عمومی نیز به خوبی می دانند که اگر کارشکنی های همان وزارت ورزش و خبرناهارها نبود و سوتی استاد کنعانی زادگان در رها کردن بازی مقابل ژاپن نبود، کارلوس کیروش شانس قهرمانی در جام ملتهای اسیا را با تیم ملی ایران داشت. ‌