برج ایفل

 

برج ایفل (نماد بلندگوی صوتی)) یک برج مشبک از آهن فرفورژه در میدان شان دو مارس در پاریس، فرانسه است. نام این برج به افتخار مهندس گوستاو ایفل گرفته شده است که شرکت او این برج را طراحی و ساخته است. با نام مستعار محلی "La dame de fer"، از سال 1887 تا 1889 به عنوان مرکز نمایشگاه جهانی 1889 ساخته شد و در ابتدا توسط برخی از هنرمندان و روشنفکران برجسته فرانسوی به دلیل طراحی آن مورد انتقاد قرار گرفت، اما به نماد فرهنگی جهانی فرانسه و یکی از شناخته شده ترین سازه های جهان تبدیل شده است. برج ایفل پربازدیدترین بنای تاریخی با هزینه ورودی در جهان است. 6.91 میلیون نفر در سال 2015 از آن بالا رفتند. این برج در سال 1964 به عنوان یک بنای تاریخی تبدیل شد و در سال 1991 به عنوان بخشی از میراث جهانی یونسکو ("پاریس، کرانه های سینز") نامگذاری شد. 

این برج 324 متر (1063 فوت) ارتفاع دارد که تقریباً به اندازه یک ساختمان 81 طبقه است و بلندترین سازه در پاریس است. پایه آن مربع است و از هر طرف 125 متر (410 فوت) است. برج ایفل در طول ساخت خود از بنای یادبود واشنگتن پیشی گرفت و به بلندترین سازه ساخته شده توسط انسان در جهان تبدیل شد، عنوانی که به مدت 41 سال حفظ شد تا اینکه ساختمان کرایسلر در شهر نیویورک در سال 1930 بزرگ تر از ایفل شد. این اولین سازه در جهان بود. جهان از نظر ارتفاع از مرز 200 متر و 300 متر عبور کند. به دلیل اضافه شدن یک پخش هوایی در بالای برج در سال 1957، اکنون 5.2 متر (17 فوت) از ساختمان کرایسلر بلندتر است. بدون احتساب فرستنده ها، برج ایفل پس از پل میلو، دومین سازه بلند در فرانسه است. این برج دارای سه سطح برای بازدیدکنندگان است که در طبقه اول و دوم رستوران ها قرار دارند. سکوی بالای سطح زمیین  276 متر (906 فوت) بالاترین سکوی رصدی که برای عموم در اتحادیه اروپا قابل دسترسی است. بالا رفتن از سطح زمین به سطح اول بیش از 300 پله است، همانطور که از سطح اول به سطح دوم صعود می کند. اگرچه یک راه پله به سطح بالا وجود دارد، اما معمولاً فقط با آسانسور قابل دسترسی است.

برج ایفل به وسیله ۳۳۶ پروژکتور نورپردازی شده‌است و ۲۰ هزار نور نقطه‌ای در شب این برج را به درخشش درمی‌آورد که این نورها از ۸۰ کیلومتری قابل مشاهده هستند. در سال ۱۸۸۹ به وسیله ۱۰ هزار لامپ گازی نورپردازی شد از سال ۱۹۸۵ تا کنون با نور طلایی نورپردازی شده‌است.

 

نمایی ۳۶۰ درجه از بالای برج ایفل که تمام پاریس را به‌ خوبی نمایان می‌کند.

تصویری از طرح اولیه برج ایفل

برج کج پیزا

 

برج کج پیزا یا به سادگی برج پیزا،برج ناقوس مستقل کلیسای جامع است. شهر ایتالیایی پیزا که یک پایه ناپایدار شناخته شده است. این برج در پشت کلیسای جامع پیزا واقع شده است و سومین بنای قدیمی در میدان کلیسای جامع شهر (Piazza del Duomo) است. ارتفاع برج 55.86 متر (183 فوت 3 اینچ) از سطح زمین در سمت پایین و 56.67 متر (185 فوت 11 اینچ) در سمت بالا است. عرض دیوارها در پایه 2.44 متر (8 فوت 0 اینچ) است. وزن آن 14500 تن تخمین زده شده است. این برج 296 یا 294 پله دارد. طبقه هفتم دو پله کمتر روی پلکان رو به شمال دارد. این برج در طول ساخت و ساز در قرن دوازدهم به دلیل زمین نرم که نمی توانست وزن سازه را به خوبی تحمل کند شروع به کج شدن کرد و با اتمام ساخت و ساز در قرن چهاردهم بدتر شد. در سال 1990، شیب به 5.5 درجه رسیده بود. این سازه با کار اصلاحی بین سال‌های 1993 و 2001 تثبیت شد که شیب را به 3.97 درجه کاهش داد. از ۷ ژانویهٔ ۱۹۹۰ به دلیل افزایش خطر ریزش، از بازدید گردشگران از برج پیزا جلوگیری شد و  پس از ۱۲ سال و کمی راست‌سازی برج از ۱۵ دسامبر ۲۰۰۱ بار دیگر دیدار از این برج آزاد شد.

در سال ۱۳۷۲ (میلادی) شخصی به نام توماس آندره پیزانو المان‌هایی به سبک رومی را برای این برج طراحی کرد از جمله هفت ناقوس که هر کدام از آنها گویای یک نت موسیقی هستند. نام و وزن هر کدام از ناقوس‌ها به شرح زیر است:

زنگ یکم: L’assuna با وزن ۳۶۲۰ کیلوگرم

زنگ دوم: Crocifisso با وزن ۲۴۶۲ کیلوگرم

زنگ سوم: san ranieri با وزن ۱۴۴۸ کیلوگرم

زنگ چهارم: La Terza با وزن ۳۰۰ کیلوگرم

زنگ پنجم: La Pasquereccia یا La Giustizia با وزن ۱۰۱۴ کیلوگرم

زنگ ششم: Vespruccio با وزن ۱۰۰۰ کیلوگرم

زنگ هفتم: Dal Pozzo با وزن ۶۵۲ کیلوگرم

 

تصویری از ارتفاع برش برج پیزا با داده‌های اسکن لیزری از مشارکت تحقیقاتی دانشگاه سایارک، با تصویر منبع دقیق تا 5 میلی‌متر

عکس یک زنگ در برج

برج سی ان

 

برج CN  یک برج بتنی ارتباطی و رصدی به ارتفاع 553.3 متر (1815.3 فوت) است که در مرکز شهر تورنتو کانادا واقع شده است. این بنا که در زمین های راه آهن سابق ساخته شده بود، در سال 1976 تکمیل شد. نام آن "CN" در ابتدا به Canadian National، شرکت راه آهنی که برج را ساخته بود اشاره داشت. پس از تصمیم راه‌آهن مبنی بر واگذاری دارایی‌های غیراصولی راه‌آهن باری قبل از خصوصی‌سازی شرکت در سال 1995، این برج را به شرکت کانادایی لندز، یک شرکت فدرال تاج، مسئول توسعه املاک و مستغلات، واگذار کرد. برج CN به مدت 32 سال از سال 1975 تا 2007 که برج خلیفه از آن پیشی گرفت، رکورد بلندترین سازه مستقل جهان را داشت و تا سال 2009 که توسط برج کانتون پیشی گرفت، بلندترین برج جهان بود. این سازه در حال حاضر نهمین سازه بلند مستقل در جهان است و همچنان بلندترین سازه مستقل روی زمین در نیمکره غربی باقی مانده است. در سال 1995، برج CN به عنوان یکی از عجایب هفتگانه مدرن جهان توسط انجمن مهندسین عمران آمریکا اعلام شد. همچنین به فدراسیون جهانی برج های بزرگ تعلق دارد. این نماد نمادی از خط افق تورنتو است و سالانه بیش از دو میلیون بازدیدکننده بین‌المللی را به خود جذب می‌کند. چندین سکوی مشاهده، یک رستوران گردان در حدود 1151 فوت (351 متر) و یک مجتمع سرگرمی را در خود جای داده است.برج CN در ابتدا در شب با لامپ های رشته ای روشن می شد که در سال 1997 به دلیل ناکارآمدی و هزینه تعمیر آنها حذف شدند. در ژوئن 2007، برج با 1330 چراغ LED فوق‌العاده در داخل چاه آسانسور تجهیز شد که از بالای غلاف اصلی و به سمت بالای دکل برج تیراندازی می‌کردند تا برج را از غروب تا ساعت 2 بامداد روشن کنند.

 

نمایی 360 درجه از بالای این برج

برج بیگ بن

 

بیگ بن نام مستعار ناقوس بزرگ ساعت چشمگیر در انتهای شمالی کاخ وست مینستر در لندن، انگلستان است، اگرچه این نام اغلب برای اشاره به ساعت و برج ساعت نیز گسترش می‌یابد. نام رسمی برجی که بیگ بن در آن قرار دارد در ابتدا برج ساعت بود، اما در سال 2012 به مناسبت جشن الماس الیزابت دوم به برج الیزابت تغییر نام داد.

این برج توسط آگوستوس پوگین به سبک نئوگوتیک طراحی شده است. هنگامی که در سال 1859 تکمیل شد، ساعت آن بزرگترین و دقیق ترین ساعت چهار وجهی ضربه زننده و زنگ دار در جهان بود. این برج 316 فوت (96 متر) ارتفاع دارد و بالا رفتن از سطح زمین تا ناقوس 334 پله است. پایه آن مربع است و از هر طرف 40 فوت (12 متر) است. صفحه های ساعت 22.5 فوت (6.9 متر) قطر دارند. هر چهار کشور بریتانیا بر روی سپرهایی با گل رز برای انگلستان، خار برای اسکاتلند، شبدر برای ایرلند شمالی و تره فرنگی برای ولز در برج نشان داده شده اند. در 31 مه 2009، جشن هایی به مناسبت 150 سالگی برج برگزار شد. بیگ بن بزرگترین ناقوس از میان پنج ناقوس برج است و وزن آن 13.5 تن بلند (13.7 تن؛ 15.1 تن کوتاه) است. این ناقوس بزرگترین زنگ در بریتانیا برای 23 سال بود. منشا نام مستعار زنگ قابل سؤال است. ممکن است به افتخار سر بنجامین هال، که بر نصب آن نظارت داشت، یا قهرمان بوکس سنگین وزن، بنجامین کانت، نامگذاری شود. زنگ چهار ربع در ساعت های 15، 30 و 45 دقیقه قبل از ساعت به صدا در می آید. این ساعت از مکانیزم ویکتوریایی اصلی خود استفاده می کند، اما می توان از یک موتور الکتریکی به عنوان پشتیبان استفاده کرد.

این برج نماد فرهنگی بریتانیا است که در سراسر جهان به رسمیت شناخته شده است. این یکی از برجسته ترین نمادهای بریتانیا و دموکراسی پارلمانی است و اغلب در فیلمبرداری فیلم های لندن استفاده می شود. این برج ساعت از سال 1970 بخشی از ساختمان درجه یک و از سال 1987 در فهرست میراث جهانی یونسکو بوده است.

در 21 آگوست 2017، برنامه چهار ساله بازسازی برج آغاز شد. اصلاحات شامل اضافه کردن آسانسور، لعاب مجدد و رنگ آمیزی مجدد صفحه ساعت، و ارتقاء نورپردازی و تعمیر کاشی های سقف از جمله پیشرفت های دیگر است. به استثنای چند مورد، مانند شب سال نو و یکشنبه یادبود، زنگ ها تا پایان کار در سال 2022 خاموش خواهند بود.

 

تصویری از بیگ بن دوم

 سن جیمینیانو

سن جیمینیانو یک شهر تپه‌ای قرون وسطایی با دیوار کوچک در استان سیه‌نا، توسکانی، شمال مرکزی ایتالیا است. این برج که به عنوان شهر برج‌های زیبا شناخته می‌شود، به‌خاطر معماری قرون وسطایی‌اش مشهور است، که در حفظ حدود ده‌ها خانه‌های برجی منحصربه‌فرد است که با محیط بالای تپه و دیوارهای محاصره‌شده، «یک خط افق فراموش‌نشدنی» را تشکیل می‌دهند.  در داخل دیوارها، ساختمان های به خوبی حفظ شده شامل نمونه های قابل توجهی از معماری رومی و گوتیک، با نمونه های برجسته از ساختمان های سکولار و همچنین کلیساها است. Palazzo Comunale، کلیسای دانشگاهی و کلیسای سنت آگوستینو حاوی نقاشی‌های دیواری، از جمله چرخه‌های مربوط به قرن‌های 14 و 15 است.«مرکز تاریخی سن جیمینیانو» در فهرست میراث جهانی یونسکو قرار دارد این شهر همچنین به خاطر زعفران و .. شناخته شده است. در قرن سوم قبل از میلاد یک روستای کوچک اتروسکی در محل سان جیمینیانو قرار داشت. وقایع نگاران لوپی، کوپی و پکوری نقل می کنند که در طول توطئه کاتلین علیه جمهوری روم در قرن اول، دو برادر پاتریسیون، موزیو و سیلویو، از رم به سمت والدلسا گریختند و دو قلعه به نام‌های موچیو و سیلویا (سان جیمینیانو کنونی) ساختند. نام سیلویا در سال 450 پس از میلاد پس از مداخله اسقف جمینیانوس، قدیس مودنا، به سان جیمینیانو تغییر یافت تا قلعه را از تخریب توسط پیروان آتیلا هون در امان نگه دارد. در نتیجه کلیسایی به قدیس تقدیم شد و در قرون ششم و هفتم روستایی با دیوار در اطراف آن رشد کرد که متعاقباً به دلیل جنگل‌های وسیع اطراف آن را «قلعه سن جیمینیانو» یا قلعه جنگل نامیدند. از سال 929 این شهر توسط اسقف های ولترا اداره می شد.

 

نمایی که این برج از شرق این شهر نشان میدهد

منبع:ویکی پدیا انگلیسی

امیدوارم خوشتون اومده باشه (:

 کاری از حزب جنتلمن