. آژاکس دوهزار و هجده ترکیبی ساخته شده برای کنار هم قرارگرفتن، تیم پر حرارت و جوونی که بر پایه ستارگان با استعداد هلندی شکل گرفت و با امثال زیاش و تادیچ خطرناک تر و کامل ترشد، تن هاگ به طور کامل فلسفه 4_3_3 سابق تیم و البته مورد علاقه فعلی خودش رو به 4_2_3_1 تغییر داد، دابل پیووت دی‌یونگ و لاسه شون مقابل دفاع چهار نفره تیم قرار می‌گرفت و وظیفه داشت به خط حمله تیم توپ برسونه، عناصر محوری و مهمی که البته اوج کاراییشون برای زمانیه که وینگر های تیم توپ در اختیارشون بود و دفاع های کناری وارد فاز هجومی می‌شدن. دیونگ و شون فضای پشت سر فولبک ها رو پوشش میدادن و یک نفر هم بین دو دفاع میانی قرار می‌گرفت یه همکاری کم نقض که به گفته خود اریک تن هاگ کلید موفقیت تیمش بود، این عمل باعث می‌شد تمام عناصر هجومی حرکات بدون توپ سریع و هماهنگی در یک سوم دفاعی حریف داشته باشن به این تاکتیک می‌گفتن قرار گرفتن چند شماره 10 در بین خطوط، دوشان تادیچ، زیاش، فندبیک و داوید نرس این نقش رو به خوبی اجرا کردن تا در فاز هجومی یه غول بی رحم ساخته بشه، از جمله دلایل ارقام عجیب غریب گلزنی تیم مرد هلندی یه همچی چیزی هست، در فصل جدید با تجربه تر و با سیستمی متفاوت و بازیکنان پر پتانسیل دیگه ایی این موفقیت ها میتونه تکرار بشه؟ ایستگاه اول حذفی: بنفیکای پرتغال. بریم ببینیم چی میشه ... ?

از پیج اینستاگرامی گلدن بوی ایران