در اتحاد آرِنا؛

صدرنشین جدول میزبان تاتنهامی بود که سه بازی متوالی را باخته بود، و انگیزه مضاعف سون و کین سبب شد با چنگ زدن به تیم صدرنشین  مدافع عنوان قهرمانی،سه گل درخانه به منسیتی بزند، با اینکه var  در دو مرتبه،به یاری سیتی آمد،اما تاتنهام دست بردار نبود تا به حقش رسید

اما چه شد،،،!

شاید برد پنج گله چمپیونز لیگ و متقابلا نیاز مبرم اسپرز در چنگ زدن به امتیازات تیمی که با اختلاف صدر جدول را اِشغال کرده،به یاران کونته انگیزه های مضاعفی برای دزدیدن سه امتیاز اتحاد داد، یک دزدی با برنامه از خانه ایی که اوضاع رو براهی دارد و ممکن است بر حسب شرایط زیاد در شرایط ایده آل همرده انگیزه اسپرز نبود،تاتنهام مستحق برد بود،چرا که برای این راهزنی در خانه حاکم توافق و هماهنگی تاکتیکی و توصیه کونته را در کوله خود داشت،بازی نفس‌گیر و از معدود رقابت‌های که هواداران سیتیزن از این اتفاق رنج می‌برند،هر چند آنان هرگز خودشان را  نکوهش نمی‌کنند، چرا که نباید توقع داشته باشیم سیتی همیشه برنده بازی باشد، گاهی آنها باید ببازند تا ارزش کارشان بیشتر مشخص شود، زمانی که مدام بازی‌ها را ببرید، همه فکر می‌کنند شما وظیفه تان بردن است،

گاهی باید باخت تا برجسته شوی و ببینی این ارتش آبی وقتی یک بازی را می‌بازد، چه بغضهای که نمیترکد!!