در پی تمجیدهای پپ گواردیولا از لیورپول جهت قرار دادن فشار بیشتر روی رقیب مستقیمش، خبرنگاران تصمیم گرفتند نظر یورگن کلوپ هم در این خصوص جویا شوند. واکنش سرمربی آلمانی به پرسش خبرنگار درباره حضور لیورپول در کورس قهرمانی، جالب توجه بود:
ایدهای ندارم چندم میشویم. از بین تمام مشکلاتی که داریم، منچسترسیتی کوچکترین آنهاست. وقت فکر کردن درباره آنها را ندارم.
آیا لیورپول واقعا به کورس قهرمانی لیگ برتر برگشته؟
یک روز پس از این کنفرانس خبری، شاید حالا نظر یورگن کلوپ تغییر کرده باشد چرا که او هدیهای گرانبها از استاد ایتالیایی تاتنهام، آنتونیو کونته، دریافت کرده است. پیروزی جذاب تاتنهام در خانه منچسترسیتی با نتیجه سه بر دو، به این معنی است که منچسترسیتی از کوچکترین مشکل یورگن کلوپ به دغدغهای بزرگتر و شیرینتر برای او تبدیل شده است. به دنبال باخت منچسترسیتی مقابل تاتنهام و پیروزی سه بر یک قرمزها مقابل نوریچ سیتی در آنفیلد، فاصله سیتیزنها و لیورپول به عدد شش رسیده است. با توجه به یک بازی معوقه لیورپول و بازی رو در روی لیورپول و سیتی، میتوان گفت تیم یورگن کلوپ رسما به کورس قهرمانی لیگ برتر انگلیس بازگشته است. پپ گواردیولا که حتی از تمجید درباره فرودگاه شهر لیورپول هم دریغ نکرد، فعلا در بازی قرار دادن فشار روانی روی لیورپول شکست خورده است. باید بگوییم بازی تاتنهام و منچسترسیتی میتواند نقطه عطف بالقوه لیگ برتر انگلیس باشد. تا چند هفته پیش، هواداران خوشبین لیورپول هم فکر نمیکردند که بتوانند به کورس قهرمانی لیگ برگردند اما عمق ترکیب خوب، فاکتوری مهم است که به لیورپولیها اجازه میدهد رویای قهرمانی را تا پایان فصل دنبال کنند.
لیورپولیها خیلی در رویا غرق نشوند!
با این تفاسیر، لیورپول باید در ادامه فصل کاملا بیاشتباه باشد و منتظر اشتباهات نادر تیم پپ بماند. با نگاهی اجمالی به تقویم بازیهای دو تیم متوجه میشویم بازیهای لیورپول نسبت به صدرنشین لیگ، کمی سختتر است. با فاکتور گرفتن بازی رو در روی دو تیم، لیورپول در اسفند ماه بازیهای سختی دارد. ابتدا قرمزها باید از وستهم پذیرایی کنند و سپس در فاصله چهار روز باید به مصاف آرسنال و منچستریونایتد بروند. در اردیبهشت ماه نیز لیورپول همین تیم آنتونیو کونته را حریف خود میبیند. این در حالی است که منچسترسیتی غیر از دیدار دو هفته آینده که میزبان منچستریونایتد است، تا پایان فصل که مهمان وستهم خواهد بود، مقابل تیم بزرگ و مطرح دیگری بازی ندارد.
آنتونیو کونته چگونه تنور لیگ برتر را داغ نگه داشت؟
تیم پپ گواردیولا بار دیگر مقابل تیمی که فوتبالی واکنشگرا ارائه کرد، مغلوب شد. «دون آنتونیو» برای اولین بار طی 12 سال اخیر و پس از شروع دوران سرمربیگریاش در سه بازی متوالی لیگ شکست خورد، انگیزههای زیادی داشت و توانست با یک تیر دو نشان بزند. نمایش تحسینبرانگیز تاتنهام هم آنها را در کورس کسب سهمیه لیگ قهرمانان اروپا حفظ کرد و هم تنور کورس قهرمانی لیگ برتر را داغ نگه داشت. آنتونیو کونته در اینتر نشان داده بود که میتواند فوتبالی زیبا و تهاجمی را به نمایش بگذارد اما همانطور که برای هر بینندهای واضح است، ترکیب کنونی تاتنهام برای این سرمربی ایتالیایی ایدهآل نیست و او تصمیم گرفته با داشتههایش کنار بیاید. بنابراین ارائه فوتبالی واکنشگرا با تمرکز روی دفاع و ضدحملات، راه چاره کونته برای پایان دادن به نوار ناکامیها و پیروزی در این دیدار مهم بود.
انسجام دفاعی فوقالعاده تیم کونته و عملکرد جذاب کولوسفسکی
تاتنهام امشب با مالکیت توپ 28 درصدی توانست مقابل منچسترسیتی به برتری برسد. از همان ابتدای بازی، تمرکز تیم آنتونیو کونته روی چند چیز خاص بود؛ پوشش دادن تمام فضاهای ممکن و استفاده حداکثری از ضدحملات. منچسترسیتی تیمی است که برای رسیدن به دروازه حریف و خلق موقعیت خطرناک، از نیمفضاها بهره میبرد. سیستم 1-4-5 تاتنهام حین دفاع با هدف پوشش نیمفضاها و بلاک دفاعی عقب آنها، باعث شد هیچ روزنهای برای حمله سیتی باز نماند. در نیمه اول، اکثر حملات منچسترسیتی از جناح چپ و با تکنیک فردی ژائو کانسلو صورت گرفت که آنها توانستند از این طریق گاهی اوقات دفاع تاتنهام را به هم بریزند. با توجه به تمرکز منچسترسیتی روی حملات از نیمفضاها، تیم کونته پس از بازپسگیری توپ چندین بار سعی کرد با حرکات لب خط از جناحینِ آزاد به سیتی ضربه بزند و اگر کونته بازیکنان با کیفیتتری نسبت به امرسون رویال و رایان سسنیون در گوشهها در اختیار داشت، میتوانست خیلی راحتتر سیتی را از جناحین آزار دهد.
دیان کولوسفسکی در اولین بازیای که در ترکیب ثابت تاتنهام قرار گرفت، با ثبت یک گل و یک پاس گل، خوش درخشید اما بخش مهمی از عملکرد خوب او به کارهای دفاعی بر میگردد. حین دفاع، کولوسفسکی به پوشش دادن فضاهای جناح راست زمین و کمک به خط هافبک پرداخت تا ثابت کند تجربه حضورش در یوونتوس زیر نظر الگری، بیهوده نبوده و میتواند مهره دلخواه آنتونیو کونته باشد.
هری کین، توفان به معنای واقعی کلمه
حفظ تعادل دفاعی به تاتنهام کمک کرد آنها در ضدحملات و انتقالهای تهاجمی، ویرانگر کار کنند. هری کین که به اعتقاد من یکی از خاصترین مهاجمهای نوک فوتبال تاریخ لیگ برتر انگلیس است، در این دیدار غیر از دو گل تعیینکنندهای که به ثمر رساند توانست یک نمایش معرکه ارائه کند. هری کین در انتقالهای تهاجمی، به شکلی دقیق توانست نقش بازیساز را ایفا کند. روی صحنه گل اول که سون هیونگ مین در فضا فرار کرد و به کولوسفسکی پاس گل داد، مهاجم انگلیسی تاتنهام یک پاس زیبا ارسال کرد. این نقشه بار دیگر توسط کین و سون در نیمه اول تکرار شد اما سون بدشانس بود که پاس نسبتا پرسرعت کین را نتوانست کنترل کند و از خط دفاعی سیتی عبور کند. روی صحنه گل دوم تاتنهام، خود کین با پاس عمقیای که برای سون هیونگ مین ارسال کرد، پایهگذار گل خودش شد. ضربات سر و تمامکنندگی هری کین چیز تازهای نیست و برای یک مهاجم کلاس جهانی معمولی به حساب میآید اما پاسهای دقیق، طراحی حملات و بازیخوانی مناسب این ستاره انگلیسی، عواملی است که او را از بقیه متمایز میکند.