زبان یهودیان اروپا پیش از جنگ جهانی دوم

زبان ییدیش:

نامِ زبانی است، که نزدیک به هزار سال، زبانِ مادری و گاه، تنها زبانِ بعضی جوامعِ یهودیانِ اشکنازی بود، که در اروپای شرقی و مرکزی می‌زیستند. یِدیش در میانِ فرهنگِ اشکنازی، از حدودِ سدهٔ دهمِ میلادی در کرانه‌های راین پاگرفت و سپس در مرکز و خاورِ اروپا گسترده شد. ییدیش در واقع از لهجه‌های جنوبِ شرقیِ آلمانیِ میانهٔ علیا شاخه شد و در کنارِ دیگر زبان‌های آلمانی علیا، شاخه‌ای از زیرخانوادهٔ زبان‌های ژرمنی است، که با الفبای عبری نوشته می‌شود. آمیختن ییدیش با زبان‌های اسلاوی آن را به دو شاخه شرقی و غربی بخش کرد. ukrainish و latvish و poylish از لهجه های ییدیش شرقی است.

در بارهٔ ییدیش دانستن، با آگاهی در بارهٔ اشکنازی‌ها رابطهٔ مستقیم دارد. بر خلافِ دیگر زبان‌ها که گویش‌وران آن‌ها، باشندگانِ زادبومی ویژه یا شهروندانِ ملیتی معلوم اند، ییدیش را–در بیش‌تر سال‌های عمرش–یهودیانی با ملیت‌های گوناگون در سراسرِ جهان، به کار می‌برده‌اند. اگرچه ییدیش در میانِ یهودیانِ آمریکا کمابیش از رواج افتاده و در روسیه نیز رو به نابودی است.

 

 

زبان لادینو:

زبان لادینو یا یهودی اسپانیایی یکی از زبان‌های خانواده زبان‌های رومی برگرفته از اسپانیایی قدیمی می‌باشد. این زبان تحت تاثیر زبان‌های اسپانیولی، عبری و حتی آرامی، عربی و یونانی و لاتین می‌باشد. این زبان توسط ۱۵۰٬۰۰۰ از یهودیان سفاردی عمدتاً در اسرائیل و اقلیتی در یونان، ترکیه، بوسنی و هرزگوین، کشورهای امریکای لاتین، ایالات متحده، مراکش و اسپانیا صحبت می‌شود. وضعیت این زبان در معرض خطر انقراض می‌باشد و عمده متکلمان این زبان سالخورده می‌باشند.