چه کسی با حرف ها و وعده هایش، می خواسته خیال سیاوش یزدانی را راحت کند؟ بازی با آینده افراد به چه قیمتی؟!

نمی‌توانم همه حرف‌ها را بزنم اما سعی می‌کنم مثل همیشه با صداقت صحبت کنم، هر چند که به ضرر خودم می‌شود اما دوست داشتم که الان صحبت کنم و از حق خودم دفاع کنم.

من می‌دانستم که مهلت 6 ماهه حضورم در تیم ملی همچین روزی تمام می‌شود و باشگاه هم فکر می‌کنم که قطعا می‌دانست، اما باشگاه هر روز به من می‌گفت که اوکی می‌شود و کارت اوکی است و سرباز قهرمان می‌شوی و اتفاقات خوبی می‌افتد؛ من گفتم که یک ماه دیگر بیشتر فرصت ندارم اما به من گفتند که اوکی می‌شود، حتی من نمی‌دانستم که سرباز ارتش هستم یا سپاه و واقعا این مسائل را نمی‌دانم چون دنبال این چیزها نبودم و درگیر فوتبالم بوده‌ام.

من در یکی دو روز گذشته متوجه شدم که سهمیه سپاه هستم و باید به فجرسپاسی می‌رفتم و اصلاً این چیزها را نمی‌دانستم و باشگاه من را راحت کرده بود؛ هم باشگاه و هم آقای مجیدی. من چندین‌بار با آقای مجیدی صحبت کردم، حتی آنقدر اوضاع خراب بود که من 2-3 روز قبل سر تمرین نرفتم و به پلیس +10 رفتم و سر تمرین دیر حضور پیدا کردم که آقای مجیدی گفتند دیر آمدی و اجازه تمرین نداری! من گفتم که آقا فرهاد شرایط روحی‌ام خراب است.

آن‌جا به آقای آجورلو زنگ زدند و آقای آجورلو ناراحت شدند که چرا سیاوش رفته و پیگیری کرده است؟ من گفته‌ام که اوکی می‌کنم، پس اوکی خواهم کرد. من هم جواب دادم که آقای آجورلو پس کارم را اوکی کن و خیالم را راحت کن، 3 ماه است که می‌گویم اگر اوکی می‌شود یا نمی‌شود لطفا به من بگویید چون آینده‌ام است و زندگی‌ام. احساس می‌کنم دعوایی بین نظام‌وظیفه و باشگاه استقلال شروع شد؛ من و حسین مرادمند روح‌مان از این اتفاقات خبر نداشت.

اصلاً از ابتدای فصل صحبتی نبود و باشگاه برای ما سنوات می‎‌گرفت، باشگاه واقعا خیال من را راحت کرده بود و گفتند برای تو اتفاقی نمی‌افتد. من حتی نمی‌دانستم که سپاه هستم، اگر می‌دانستم زودتر خودم را سرباز می‌کردم و به فجرسپاسی می‌رفتم.

من احساس می‌کنم دعوایی راه افتاد و نظام‌وظیفه خواست قانون‌مداری خودش را ثابت کند، من و حسین مرادمند قربانی شدیم.