قلم زیبای استاد محمود طیاری
و دکلمه با صدای دوست توانمندم مهدی دربانی
از تاک بردم آبرو!
تنها تویی، با ما که نه؛ با هرکه تنها می شوی...
گیرم دلی هم میبری. تو در دلم جا می شوی؟
گیرم به آدابی مرا، درگیرِ عشق خود کنی
با اهلِ پروا از چه رو، شمع شبِ ما میشوی!
دستی بر آتش داشتم، من خامشات پنداشتم
بال و پرت گر واکنی، درگیر و رسوا میشوی
افزون برآن،افسون مکن، دردا دلی را خون مکن
با هرکه در خلوت شدی، بر من چه پیدا میشوی؟
آشفتهتر در پیش رو، از تاک بُردم آبرو
با تو چو خوردم تا گلو، نا خورده مست، پا میشوی
رویت چو مهتابی به شب، شبنم زده بر پشت لب!
ما را چو افتد تاب و تب، غرق تمنا میشوی
شیدا تویی، خوابی به چشم ما تویی، تنها منم
تنهاییات را، پا منم. با من به دنیا میشوی
هر جا منم، آنجا تویی. رقصی اگر بر پا، تویی
ما آن دو قوی برکهایم، همسوی دریا میشوی؟امیدوارم چون خود استاد طیاری مورد توجه و رضایت عزیزان نیز واقع گردد.