20:سر جک برابام

راننده استرالیایی که 3 بار قهرمان جهان در سال های 1959؛1960 و 1966شده است؛خود او در اکثر اوقات مکانیک ماشین های خود بوده است.

19:نیکو روزبرگ

او یک بار در سال 2016 قهرمان جهان شده است.سال 2006 در مسابقات بحرین به عنوان راننده ویلیامز وارد فرمول یک شد و سریع ترین دور را هم در همان مسابقه ثبت کرد.در سال 2016 اولین قهرمانی خود را هم با مرسدس کسب کرد و بعد از آن اعلام بازنشستگی کرد.

18:گراهام هیل

او موفق شده 5 بار قهرمان موناکو شود و لقب مستر موناکو را به او داده اند.در سال 1962 در هلند آلمان ایتالیا آفریقای جنوبی پیروز شد و اولین قهرمانی جهان خود را کسب کرد.

در سال 1967 به تیم لوتوس پیوست و هم تیمی جیم کلارک شد؛در سال 1968 کلارک تصادف کرد و جان خود را از دست داد؛بعد از آن گراهام هیل در اسپانیا موناکو و مکزیک به پیروزی رسید و دومین قهرمانی جهان خود را کسب کرد.

17:میکا هکینن

برای اولین بار در سال 1991 با تیم لوتوس وارد فرمول یک شد. در اولین مسابقه خود برای مک لارن در پرتغال از آرتون سنا هم در تایم گیری سریع تر رکورد زد .او در سال های 1998 و 1999 دوبار پشت سرهم قهرمان جهان شده است.در دوران اوج مایکل شوماخر قهرمان جهان شد و لیاقت آن را دارد که از او در بین 20 راننده تاریخ یاد شود.

16: کیمی رایکونن

در سال 2002 وارد فرمول یک شد. در سال 2003 به عنوان راننده مک لارن مسابقه داد و رقابت نزدیکی با مایکل شوماخر داشت.در سال 2005 شاید اگر خرابی های ماشین مک لارن نبود رایکونن در سال 2005 قهرمان جهان می شد.نهایتا در سال 2007 به عنوان راننده فراری تنها قهرمانی خود را کسب کرد.

15:آلبرتو آسکاری

راننده دهه 50 فرمول یک است. او اولین قهرمان دو مرتبه ایی فرمول یک در تاریخ است و در 5 سال فعالیت خود 2 بار در سال های 1952 و1953 قهرمان جهان شد.

14:ژیل ویلنوو

راننده کانادایی متولد سال 1950 است.انزو فراری درمورد او می گوید:من او را مثل پسرم دوست داشتم.او هیچ گاه قهرمان فرمول یک نشد و در سال 1979 با اختلاف 4 امتیاز نسبت به حودی شکتر نفر دوم جهان شد. او در سال 1982  در مسابقه جایزه بزرگ بلژیک با سرعت 225 کیلومتر بر ساعت با خودروی مارچ یوخن تصادف کرد و کشته شد.

13:سباستین فتل

او در سال های 2010؛2011؛2012؛2013 همراه با ردبول چهار سال پیاپی قهرمان جهان شد.او 9 بار پیاپی قهرمانی مسابقات جایزه بزرگ را کسب کرده و از این حیث همراه با مایکل شوماخر رکورد دار است.

12:مکس ورستپن

او در سن 17 سالگی وارد فرمول یک شد و در اولین سال خود 49 امتیاز کسب کرد.در سال 2016 در پیروز مسابقات گرند پری اسپانیا شد و جوان ترین پیروز تاریخ فرمول یک شد.

در سال 2021 توانست با شکست لوییس همیلتون برای اولین بار قهرمان جهان شود و از مدعیان کسب قهرمانی در سال 2022 نیز میباشد.

11:فرناندو آلونسو

او دو قهرمانی پیاپی فرمول یک در سال های 2005 و 2006 را در کارنامه خود دارد.آلونسو به سلطنت 5 ساله شوماخر بر فرمول یک پایان داد. او بعد از قهرمانی در سال 2006 تبدیل به جوان ترین راننده ای شد که دوبار متوالی قهرمان فرمول یک می شود این رکورد بعد ها توسط سباستین فتل شکسته شد.

10:استرلینگ موس

استرلینگ موس به‌عنوان بزرگ‌ترین راننده‌ای شناخته می‌شود که هیچ‌گاه نتوانست قهرمان  مسابقات فرمول یک شود.چهار بار به مقام دوم دست پیدا کرد درحالی‌که در هر سه فصل پایانی حضور خود در این مسابقات در سال‌های ۱۹۵۹، ۱۹۶۰ و ۱۹۶۱ مقام سوم را کسب کرد. موس یکی از برجسته‌ترین افتخارات خود را در سال ۱۹۵۵ به دست آورد یعنی زمانی که ظرف تنها ۱۰ ساعت و هفت دقیقه در مسابقهٔ Mille Miglia ایتالیا پیروز شد و با اختلاف باورنکردنی ۳۲ دقیقه، نفر دوم که «خوان مانوئل فانجیو» بود را مغلوب کرد.

9:یوخن رینت

اولین راننده تاریخ که پس از مرگش قهرمان فرمول یک شد.او در سال 1970 5پیروزی در گرند پری های فصل کسب کرد و اختلاف قابل توجهی با سایرین داشت.او در یک تصادف کشنده در مرحله تمرینی جان خود را از دست داد.بعد از مرگ او جکی ایکس راننده فراری از 3 گرند پری باقی مانده پیروز 2 گرند پری شد و 21 امتیاز کسب کرد اما این راننده بلژیکی برای قهرمان شدن به 6 امتیاز دیگر نیاز داشت و در نهایت رینت بعد از مرگش در سال 1970 قهرمان جهان شد.

8:نیکی لائودا

او موفق شد سه بار قهرمان فرمول یک شود. اولین قهرمانی او در سال 1975 همراه با فراری بود:در سال 1976 در گرند پری آلمان دچار حریق شد و به طور جدی مجروح شد؛او در نهایت در همان سال در مسابقات گرند پری ایتالیا شرکت کرد اما در نهایت با اختلاف 1 امتیاز قهرمانی را به جیمز هانت واگذار کرد. سال بعد در آخرین فصل خود در فراری برای دومین بار قهرمان جهان شد.

او در سال های 1982 تا 1985 برای مک لارن رانندگی کرد در سال 1984 با اختلاف 0.5 امتیاز نسبت به آلن پراست سومین قهرمانی خود را کسب کرد.

7:سر جکی استوارت

او 9 فصل در سال های 1965 تا 1973 در فرمول یک مسابقه داد و سه بار قهرمان جهان شد و دوبار هم نایب قهرمان شد.او پس از تصادف شدید هم تیمی اش فرانسوا سورت در سال 1973 تصمیم به بازنشستگی گرفت.

6:آلن پراست

قهرمان 4 دوره جهان است. او در سال های 1980 تا 1990 رقابت ورزشی شدیدی با آیرتون سنا و نایجل منسل و نلسون پیکه داشت در سال 1986 در آخرین مسابقه فصل پس از آنکه منسل کنار رفت و پیکه برای جلوگیری از حادثه یک پیت استاپ دیر هنگام داشت توانست قهرمان جهان شود.در سال 1988 در مک لارن هم تیمی سنا شد و با سنا درگیری های بسیاری داشتند از جمله سال 1989 در ژاپن که پراست توانست سومین قهرمانی خود را کسب کند. یک سال بعد در همان پیست تصادف کردند ولی این بار پراست برای فراری رانندگی میکرد و در آن سال پایین تر از سنا قرار گرفت.در سال 1991 به دلیل انتقاد عمومی توسط فراری اخراج شد.در سال 1993 به ویلیامز پیوست و با یک ماشین رقابتی قهرمان جهان شد و بعد از آن اعلام بازنشستگی کرد.

5:خوان مانوئل فانجیو

در دهه 50 5بار قهرمان جهان شده است.اولین قهرمانی خود را در سن 40 سالگی کسب کرد بعد از آن به عنوان راننده مازراتی؛مرسدس و فراری قهرمان جهان شد او آخرین قهرمانی خود را همراه با مازراتی کسب کرد.

4:لوییس همیلتون

او با هفت عنوان قهرمانی فرمول یک قهرمانی جهان، به عنوان بهترین و پر افتخارترین راننده تاریخ شناخته می‌شود. او نخستین قهرمانی خود در فرمول یک را در سال ۲۰۰۸ و با تیم مک‌لارن به دست آورد و تا سال ۲۰۱۲ برای این تیم رانندگی کرد. او سپس در سال ۲۰۱۳ به تیم مرسدس پیوست و در سال ۲۰۱۴ و ۲۰۱۵ برای دو سال متوالی قهرمان فرمول یک شد؛ او این قهرمانی‌های متوالی را در سال‌های ۲۰۱۷، ۲۰۱۸ و ۲۰۱۹ و ۲۰۲۰ هم ادامه داد.

3:مایکل شوماخر

مایکل شوماخر راننده سابق فرمول یک و قهرمان 7 فصل جهان است. وی سوم ژانویه 1969در شهر هورت آلمان متولد شد.

در سال ۱۹۹۴ نخستین قهرمانی جهان خود را با تیم بنتون رنو و فلاوی بریاتوره به دست آورد و در مسابقه پاياني دامون هیل نزدیکترین رقیبش را شکست داد و به این عنوان نائل شد.

در سال ۱۹۹۵ دومین عنوان قهرمانی جهان خود را با بنتون بدست‌آورد ! وی با همراهی هم تیمی اش جانی هربرت، بنتون را به نخستین عنوان سازندگان مسابقات قهرمانی نایل کرد.

در سال ۱۹۹۶ به فراری پیوست و در آن فصل به مقام سوم جهان رسید در سال ۱۹۹۷ به مقام دوم جهان دست یافت ولی پس از درگیری با ژاک ویلنوو قهرمان آن سال در مسابقه پاياني، از رده بندی خارج شد. در سال ۱۹۹۸ مقام قهرمانی را به میکا هاکینن در پیست سوزوکا واگذار کرد.

در سال ۱۹۹۹ پس از شکستگی پا در گرندپری سیلوراستون در بریتانیا، در مالزی به پیست بازگشت و به فراری در کسب عنوان قهرمانی تیمی که از سال ۱۹۸۳ در حسرت آن بود کمک کرد.

در سال ۲۰۰۰ در یک رقابت بی نظیر و زیبا با میکا هاکینن فنلاندی توانست سومین مقام قهرمانی جهان خود را به دست آورد. در سال های ۲۰۰۱ و ۲۰۰۲ هم میشائیل شوماخر بزرگ قهرمانی خود را تکرار کرد و با رکورد خوان مانوئل فانجیو( در دهه ۵۰، ۵ بار قهرمان فرمول یک شده بود) برابری کرد. در سال ۲۰۰۳ توسط مونتویا تحت فشار قرار گرفت. پس از آغاز ضعیف در شروع فصل توانست به مسابقات برگردد و ششمین عنوان قهرمانی خود را کسب کند. در این سال شومی در حالیکه در سه مسابقه اول فصل نتیجه خوبی نگرفته بود در مسابقه چهارم در ایمولا در حالیکه مادرش را از دست داده بود به مقام قهرمانی رسید و آنرا به مادرش تقدیم کرد.

در سال ۲۰۰۴ در یک فصل با حاکمیت مطلق فراری از ۱۸ مسابقه سال در ۱۳ مسابقه به قهرمانی رسید و تنها در مسابقه موناکو از دور مسابقه حذف شد. در سال ۲۰۰۵ در رده سوم رانندگان قرار گرفت و عنوان خود را به فرناندو آلونسو از رنو واگذار کرد. تیم فراری هم به مقام سوم تیمی رسید.

در سال ۲۰۰۶ در یک رقابت فشرده با آلونسو در حالیکه ۲۵ امتیاز عقب بود با تلاش فراوان این اختلاف را جبران کرد ولی با بدشانسی به علت از دست دادن موتور در سوزوکا و مشکل سوخت رسانی و پنچری در اینترلاگوس عنوان قهرمانی را برای بار دوم به آلونسو منتقل کرد.

2:آیرتون سنا

در سال 1984 با تیم تولمن وارد فرمول یک شد.در سال 1988 با مک لارن قرارداد بست در آن سال 15 پیروزی از 16 مسابقه برای مک لارن بود؛سنا با 8 پیروزی هم تیمی خود پراست را که 7 قهرمانی درآن سال کسب کرد شکست داد و برای اولین بار قهرمان جهان شد. در سال 1989 پراست با خارج کردن سنا از روند مسابقه قهرمان جهان شد.در سال 1990 سنا انتقام خود را از پراست گرفت و با خارج کردن او از پیست دومین قهرمانی خود را کسب کرد.سومین قهرمانی سنا در سال 1991 به دست آمد. او درنهایت در سال 1994 هنگامی که عضو ویلیامز بود در گرند پری سن مارینو خودروی ویلیامزش از پیست خارج شد و به دیواره پیست برخورد کرد و میلیون ها بیننده شاهد مرگ سنا بودند.

1:جیم کلارک

در سال 1960 به تیم لوتوس پیوست.

او قهرمانی جهان 1962 را بخاطر نشتی روغن از دست داد و در 1963 با پیروزی در هفت مسابقه اولین قهرمانی خود را کسب کرد.رکوردِ بیشترین فاصله زمانی بین راننده اول و دوم (که از خط پایان گذشته اند) در اختیار جیم کلارک است. او در گرندپری بلژیک در سال 1963، 4 دقیقه و 54 ثانیه با نفر دوم فاصله باز کرده بود. لازم به ذکر است 12 راننده از 20 راننده ابتدایی به خاطر باران سیل آسا از مسابقه کنار رفتند. پیست اسپافرانکوشامپ در آن گرندپری 14.1 کیلومتر طول داشت و به نظر نمی رسد دیگر خودرویی بتواند با این حاشیه امن سکوی اول را کسب کند.

در سال 1964 بازهم قهرمانی جهان را بخاطر نشتی روغن از دست داد و در سال 1965 با کسب 6 پیروزی دومین قهرمانی خود را کسب کرد.