.
.
.
.
.
ویدیو رو حتما کامل ببینید تا عملکرد کرایف رو درک کنید. دفاع کردن، بازی گردانی و بازیسازی از عقب با پاس هاش، دریبلزنی و خارج کردن تیم از فشار( همچنین ایجاد موقعیت)
کرایف اوایل کریرش تو اژاکس مهاجم نوک بود بعد رفته رفته عقب تر رفت، تو جام جهانی 74 همه جای زمین حریف بودش.
وینگر( فصل ۷۰/۷۱ وینگر چپ بود!) و هافبک کناری چپ و راست، نوک، مهاجم سایه و هافبک هجومی( پست 10)، هافبک وسط و هافبک دفاعی و دفاع اخر، کرایف عملا تو همه ی این پستا درخشیده.
کرایف تو بارسا به نهایت تکامل خودش رسید. قبل بارسا هم تو بعد هجومی کاملترین بود ولی تو بارسا همه کار می کرد چون تیم متوسط بود و به تکاملش نیاز داشت. اگه بخوام پستش رو توصیف کنم: بین مارادونا، کرایف، دی استفانو، پلاتینی، زیدان و زیکو، کرایف بارسا از همشون عقب تر بازی می کرد.بارسا اون فصول تیم بالانسی نبود( 3 فصل اخر کرایف تو بارسا مخصوصا).با این حال با درخشش کرایف جام بردن و به چند تا جام هم خیلی خیلی نزدیک شدن.
مدافع-هافبک-مهاجم.. همه جای زمین بود. زمانی که تیم به مدافع نیاز داشت دفاع می کرد،زمانی که تیم به کنترل بازی نیازی داشت نبض و ریتم بازی رو کنترل می کرد و زمانی که تیمش می خواست گل بزنه تو خط حمله می درخشید.
بارسلونا در نهایت این بازی رو برد و قهرمان شد.
.
.