سیستم بازی استقلال

 اول فصل با سیستم 3 5 2 شروع کردیم و دقیقا از همون اوایل بازی تماشاگر پسند نبود و بازی با فجر و نساجی روی آوردیم روی سیستم 3 4 3 که عملا این سیستم متکی بر ضد حمله و وینگبک هاست  و  میشه گفت بدترین نوع بازیارو هنوز که هنوزه داریم با این سیستم انجام میدیم!تو این سیستم تو بازی های سخت که کیفیت مهره های هر دو تیم اندازه به هم هستش عملا وسط زمین از دست میره(بخاطر کمبود هافبک توی وسط زمین) و باید روی ضد حمله کار کنیم که ضد حمله هم سرعت میخواد و یه بازیکنی مثل ژستد ترمز تیم رو میکشه!تو این سیستم مربیای بزرگ مثل توخل و مانچینی برای اون کمبود وسط زمین راه چاره دارن که متاسفانه مربیای ایرانی دانششون در اون حد نیس..حالا بریم سراغ مزایا و معایب این سیستمی که استقلال در پیش گرفته:یکی از مزایاش اینه که تو سیستم 3 دفاعه تیم حریف به ندرت میتونه به پشت دفاع استقلال نفوذ کنه(البته استقلال پس از حدود 30 تا بازی تو سیستم 3 دفاعه اینجوری شده و بقیه تیما این ضعف رو هنوز که هنوزه دارن در  رابطه با نفوذ از پشت دفاع)و استقلال تا اینجا هیچوقت تو موقعیت تک به تک گل نخورده که خوبی خط دفاع رو نشون میده و در کل هدفشون اول گل نخوردنه که این تاکتیک خوراک تورنومنت های حذفی هست!اول گل نخوری و بعد سر فرصت گل بزنی..و حالا بریم سراغ معایب:معایبش اینه که تو اغلب بازیا وسط زمین از دست میره و وقتی هم از دست میره باعث مالکیت حریف میشه و میتونن راحت موقعیت سازی کنن ..و اگه اول گل بخوری کار برای جبران نتیجه بسیار سخت میشه!و همچنین بازی که همراه با مالکیت توپ نباشه به هیچ وجه هوادار پسند نیست یکی دیگه از معایبش اینه که بازیکنا تو باد همون یک گلی که میزنن میخوابن و حتی اگه دیده باشین ضربات کرنر یا ایستگاهی اخر بازی رو کوتاه کار میکنن تا وقت رو تلف کنن !حالا اگه تو اون دقایق تیم حریف گل بزنه همچی از هم میپاشه..