یادداشتی بر اسپایدرمن نو وی هوم: اشغال قرن

در مسائل و دغدغه های یک ابرقهرمان به شدت فقیر است  حتی نمیتواند یه کلوز آپ ساده بگیر  دوربینش هر جا خودنمایی میکند به شدت توهین آمیز و ضد سینماست. اگر سر به فیلم های قبلی بزنید اثری از فرم نخواهید یافت . چنان وقاحتی رو صداقت و دوستی نامیدن توهین با وقاحتی به صداقت و دوستی است .  پشت نوستالژی و سوژه پنهان شده  پرداختی  ضعیف پر از حماقت های لحن شده -لحن های حماقت شده- ! چقدر مقدمه چینی  جهت  سرازیر کردن درگیری ها و اتحاد سوپر هیرو هاش پیش پا افتاده است. پای اخلاق و مسئولیت رو وسط می‌کشد البته فیلم حقیر تر از آنهاست که وارد مسائل فلسفی شود  3 اسپایدرمن ، مردی که میخواهد فقط پیش دخترش برگردد ، خبیث هایی که بد شدند ولی ناخواسته- پس برای مرگشان دل بسوزانید- در همین حد اهمیت! مشت مشت شدند . در انتظار چرند گویی به هم دیگر و هم می‌خواهند بمیرند!  اخرش هم معلوم میشود این همه هیاهو برای هیچ و پوچ بودند.  ابرقهرمان بیاید ، مولتی ورس بیاید آنتاگونیست بیاید ، پرتاگونیست برود زمین و آسمان بیایند و آسمان و زمین بروند ‌ ذره ای عشق مسئولیت اخلاقی، معشوق در فیلم نیست . تا می‌تواند با جوک ها و دلقک بازی های کارکتر هاش به شعور ادم توهین میکند فقط توهین نمیکند هوار هوار گویی میکروفون قورت داده فحش میدهد ولی کو گوش شنوا همه کر شدند کر و کور از اکشن های پر زرق برق و سوئ استفاده هایش از نوستالژی و لحن رو نمی‌بینن. مردمانش مگس هایی اند دور شیرینی بحران هویت به وجود نمی آید خیلی هم زود فراموش میشود دم دستی است برای رسیدن به جهان ها! پافشاری به اینکه ضعف رو به زور قدرت و محبت فرض کنیم هیچ از تداخل هویت فرد  به اجتماع نمی‌داند چیزی از هرج و مرج نمی‌فهمد و اخلاقیات پیتر پارکر ها که حتی ذهن آدم هم درگیر نمیکند . باید قبل شکستن ، کشتن، پاره کردن ، اخلاقیات به چگونگی ارتباط آنها به حسیات انسانی رسید . بعد دست به تار و دستگاه مشت و لگد برد  شخصیت های منفی اش اینقدر احمقند که یادشان می‌رود مرگ و زندگی شان بستگی به یک دستگاه در دست کارکتر های به ظاهر قهرمان است ولی خب خیلی زود این مسئله رو فراموش میکنن مرگ خودشان رو امضا میکنن ولی یه بهانه برای نگه داشتن مردم پای اکشن ها بزن بزن با اسپایدرمن ها باید در چنته داشت(انسانیت)؟ چقدر ضد انسانی! همین