1-نبیل فکیر به نظر می رسید که برنده جام جهانی 2018 در تابستان 2019 به قرمزها بپیوندد. پس از جدایی فیلیپه کوتینیو از بارسلونا چند ماه قبل، قرمزها به دنبال یک نقطه اتکای خلاقانه برای جایگزینی برزیلی  بودند. فکیر با لیون بازی می کرد و طبق گزارش ها، مبلغ 53 میلیون پوند بین دو طرف برای امضای او توافق شده بود. تصاویر لو رفته از هافبک با پیراهن لیورپول در حالی منتشر شد که به نظر می رسد او اولین مصاحبه خود را با رسانه های باشگاهی انجام می دهد. اما فکیر هرگز امضا نکرد. این باعث شایعاتی در مورد نگرانی های پزشکی بالقوه در مورد زانوی او و درخواست های غیرمنطقی در آخرین لحظه نماینده شد. این بازیکن 28 ساله در ژوئن 2021 سکوت خود را در مورد انتقال ناموفق شکست: "شما حقیقت را می خواهید؟ حتی من نمی دانم، به شما قول می دهم! من تست های پزشکی خود را انجام دادم و سپس [لیورپول] تصمیم گرفت من را به خدمت نگیرد." زمانی می‌خواستند به من بگویند که این به خاطر زانوی من است، اما باید بهانه‌ای پیدا می‌کردند.» فکیر در نهایت با رئال بتیس در لالیگا قرارداد امضا کرد، جایی که او همچنان یک بازیکن کلیدی زیر نظر مانوئل پلگرینی، سرمربی سابق منچسترسیتی است.  
2-لویک رمی بازیکن فرانسوی دیگری که تست پزشکی آنفیلد را انجام داد اما هرگز برای این باشگاه قرارداد نبست. برندان راجرز مشتاق بود تا گزینه های آینده خود را قبل از فصل 15-2014 تقویت کند و بازیکن آن زمان کیو پی آر به عنوان بازیکنی کاملا مناسب در نظر گرفته می شد. رمی پس از آن فاش کرد: «آنها [لیورپول] برای قلب متخصص درخواست کردند و ظاهراً آن مرد گفت که آنها 100 درصد نمی‌دانند می‌توانم ادامه دهم یا باید فوتبال را متوقف کنم.» قرمزها نمی‌خواستند ریسک کنند، اما در دوران حرفه‌ایش او به عنوان بازیکن به چلسی پیوست. او در اولین فصل حضورش قهرمان لیگ کاپ و لیگ برتر شد.  
3-دله الی همانطور که آلی را برای نبرد با اورتون در فصل 2021-2022 گرم می کند، به راحتی می توان فراموش کرد که این ملی پوش انگلیسی در دوران ابتدایی فوتبالش چقدر خوب بوده است. زمانی که این هافبک در MK Dons در سال 2014 نام خود را در لیگ‌های پایین‌تر مطرح می‌کرد، راجرز مشتاق بود که هوادار جوان لیورپول را به آنفیلد بیاورد. به گفته جیمز پیرس، روزنامه‌نگار The Athletic: "راجرز به‌روزرسانی‌های منظمی را از کارل رابینسون، سرمربی MK Dons دریافت می‌کرد که قبلا در آکادمی کرکبی لیورپول مربیگری کرده بود." اما چشم انداز دقایق تضمینی تیم اصلی در تاتنهام تحت سرپرستی مائوریسیو پوچتینو به عنوان حرکت بهتری برای آلی در سال 2015 تلقی شد. قبل از جدایی پوچتینو در سال 2019، آلی یکی از بازیکنان محوری اسپرز بود که با هری کین، کاپیتان تیم ملی انگلیس، زوجی مرگباری را تشکیل داد  

4-یوهن کونوپلیانکا

یان آیر، مدیرعامل وقت لیورپول در روز اخر نقل و انتقالات در ژانویه 2014 در تلاش برای تکمیل قرارداد دیرهنگام با دنیپرو دنیپروپتروفسک به اوکراین رفت. این بازیکن مشتاق انتقال به لیگ برتر بود - بند خرید او فعال شده بود و تست پزشکی کامل شد. به نظر می رسید یک معامله به خوبی انجام شده بود تا زمانی که مالک دنیپرو از تحریم این انتقال امتناع کرد. وینگر تابستان بعد به صورت رایگان به سویا پیوست. در نهایت، این شکست برای هر سه طرف درگیر ضرر داشت. کونوپلیانکا برای تیمی کمتر معتبر بازی می کرد، دنیپرو 16 میلیون پوند را از دست داد و قرمزها نتوانستند خدمات یک هدف بلندمدت را تضمین کنند.  

5-سیلوین  مارو

 

بدون شک کمتر شناخته شده ترین بازیکن در بین این 9 بازیکن. ماروو در تابستان 2011 به لیورپول کنی دالگلیش لینک شده بود .

 

پس از پنج فصل حضور در لیگ 1 در رن، او در تست پزشکی در مرسی ساید رد شد و این قرارداد  شکست خورد. نه اینکه قبول کند که چنین بوده است.

 

ماروو در سال 2011 اظهار داشت: «نمی‌خواهم وارد جزئیات شوم، اما اگر با لیورپول امضا نکرده‌ام، به این دلیل است که اختلاف قراردادی بین دو طرف وجود داشت.

 

ما احتمالا هرگز داستان واقعی را نخواهیم دانست.

 

در عوض، او به نیوکاسل پیوست و قرمزها به عنوان جایگزین، استوارت داونینگ را امضا کردند. هر دو نتوانستند در باشگاه های لیگ برتری مربوطه بدرخشند.

6-گابریل  هاینز

رافائل بنیتز مصمم بود تا در سال 2007، انتقال هاینزه را از منچستریونایتد به پایان برساند تا بتواند یک انتقال تاریخی را رقم بزند.

 

پس از اینکه لیورپول در فصل قبل در فینال لیگ قهرمانان اروپا به سختی شکست خورد، بنیتس احساس کرد که ملی پوش سابق آرژانتینی ویژگی های دفاعی برای تیمش برای برداشتن آخرین گام را دارد.

 

هاینزه مشتاق این حرکت بود، اما منصفانه است که بگوییم سرمربی یونایتد تمایلی به کمک به رقبای مرسی ساید خود نداشت.

 

سر الکس فرگوسن در آن زمان گفت: "می توانم به شما اطمینان دهم، لیورپول گابریل هاینزه را جذب نخواهد کرد." ما می‌توانیم همین الان آن را بخوابانیم و این کار را انجام داده‌ایم. ما چند پیشنهاد برای او [از لیورپول] داشتیم و آنها را رد کردیم.

 

علیرغم نامه نگاری به لیگ برتر پس از اینکه به او گفته شد در صورت پیشنهاد 6.8 میلیون پوندی از سوی یک باشگاه، می تواند اولدترافورد را ترک کند، این مدافع در نهایت به رئال مادرید پیوست - جایگزین بدی نیست.

 

 

7-دنی الوز برای فصل های زیادی در دوران لیگ برتر، لیورپول در تلاش بود تا پست دفاع راست را با یک بازیکن در کلاس جهانی پر کند. آنها دیگر آن مشکل را با ترنت الکساندر-آرنولد در رده‌بندی ندارند، اما آلوز می‌توانست پاسخی برای مشکلی دیرینه باشد. لیورپول در تابستان 2006 زمانی که برای سویا بازی می کرد، مشتاق جذب این بازیکن افسانه ای برزیلی بود. آلوز در سال 2017 به FourFourTwo گفت: "من تقریباً با لیورپول به توافق رسیدم . اما به هر دلیلی این اتفاق در آخرین لحظه رخ نداد و من واقعاً نمی دانم چرا، زیرا من مذاکره کننده نبودم. " اعتقاد بر این است که بودجه کم لیورپول در آن پنجره، بنیتز را مجبور کرد که به ارمغان آوردن یک مهاجم نسبت به آلوز اولویت دهد، بنابراین او دیرک کویت را از فاینورد به خدمت گرفت. کویت در زمان حضورش در آنفیلد، مردی بود که برای این مناسبت بزرگ انتخاب شد. اما اگر بتوانید سال ها را به عقب برگردانید، منصفانه است که تصور کنید اکثر هواداران لیورپول ترجیح می دهند آلوز را به خدمت بگیرند، که در ادامه افتخارات بی شماری را در بارسلونا کسب کرد.  

8-سیمائو  سابروسا

پس از پیروزی قهرمانانه قرمزها در فینال لیگ قهرمانان اروپا مقابل آث میلان در سال 2005، بنیتس مشتاق بود تا در فصل 06-2005 موقعیت خود را تقویت کند.

 

سیمائو یک هدف اصلی بود، اما بنفیکا قیمت درخواستی خود را در ساعت یازدهم افزایش داد و قرمزها تمایلی به مطابقت با آن نداشتند.

 

سیمائو در سال 2020 گفت: "رئیس [بنفیکا] تماس گرفت و گفت که او این پیشنهاد را نپذیرفت و من نمی توانم با هواپیما [به لیورپول] سفر کنم."

 

سیمائو در آن فصل در آنفیلد برای بنفیکا گلزنی کرد تا لیورپول را در مرحله یک شانزدهم نهایی لیگ قهرمانان اروپا حذف کند. معمول.

 

 

9-تدی  شرینگهام

روی ایوانز می خواست ملی پوش سابق انگلیس را در سال 1995 از اسپرز به خدمت بگیرد. طبق گزارش The Athletic ، شرینگهام با قرمزها به توافق رسیده بود، اما سن او مانعی بود که باعث شد دو سال بعد برای منچستریونایتد امضا کند و چهار جام را به دست اورد. 

 

او در آن زمان تنها 29 سال داشت، اما لیورپول یک سیاست باشگاهی داشت مبنی بر اینکه بازیکنان بالای 28 سال را به خدمت نگیرد. گاهی اوقات خوب است که در قوانین استثنا داشته باشیم و این یکی از این موقعیت ها بود.