برخلاف تصور عمومی، فران تورس، خرید بزرگ ماه ژانویه بارسلونا، برای ژاوی بسیار عالی بوده است و به طور مداوم در سطح بالایی بازی می کند. اما راز موفقیت او چیست؟
کمیت کردن بعضی چیزها در فوتبال خیلی سخت است. برای مثال، چگونه می توان اهمیت تقویت روحیه را به درستی ارزیابی کرد؟ یا چگونه از داده ها برای نشان دادن ارزش واقعی پاس ساده استفاده می کنید؟ اغلب، اتفاقاتی در پسزمینه رخ میدهد که خیلیها متوجه نمیشوند که در نهایت حلقههای برجسته را در وهله اول ممکن میسازند. شاید این پاس به عقب باشد که بلوک دفاعی را مجبور به جابجایی کرد و بین خطوط جدایی ایجاد کرد و در نتیجه فضا ایجاد کرد. شاید صحبت های سرمربی بود که بازیکنان را ترغیب کرد تا محدودیت های خود را بشکنند. یا شاید، این کار کثیف خط هافبک بود که باعث ایجاد تفاوت های پر زرق و برق در بالها شد.
همه این موارد جنبههای ضروری تیمهای با عملکرد برتر هستند، اما اغلب نادیده گرفته میشوند. «آمار فقط الگویی از اطلاعاتی است که ما داریم. بازیکنانی هستند که بدون آمار باعث می شوند تیم خوب بازی کند.» پپ گواردیولا اخیراً در یک کنفرانس مطبوعاتی قبل از بازی منچسترسیتی در جام حذفی مقابل پیتربورو یونایتد خاطرنشان کرد. "اگر به حداکثر [سطح] خود عمل کنید، اگر بهترین عملکرد خود را داشته باشید و به هم تیمی های خود کمک کرده باشید و روند تیم را بهتر کنید، کافی است".پپ البته ارزش چنین بازیکنانی را میداند چرا که خودش نیز ازجمله این بازیکنان بود.درحقیقت بسیاری از pivotها چنین بازیکنانیاند آن بازیکنیاند. سرخیو بوسکتس هم همینطور. او یک برش بالاتر از بقیه است اما لزوماً زرق و برق دار نیست. میتوانید پاسهای باورنکردنی او را هایلایت کنید، اما این پاسهای خارقالعادهای هستند که مشخصات بازیکن منحصربهفرد اوست. فرنکی دی یونگ مثال دیگری است - او فوق العاده قدرتمند و در عین حال یک تکنسین برجسته است. اما بسیاری از کارهای عالی که او انجام می دهد هنوز مورد توجه قرار نمی گیرند.
همین را می توان برای فورواردها نیز گفت. خرید بزرگ ژانویه بارسلونا، فران تورس، نیز بسیار مشابه است. مهاجمان به طور کلی با گل هایی که به ثمر میرسانند(نمیرسانند)تحلیل می شوند. همین امر در مورد بازیکن سابق والنسیا نیز صادق است. اما آیا تا به حال فکر کرده اید که چگونه است که او در وهله اول به فرصت های گلزنی زیادی دست می یابد؟ یا چگونه است که وقتی او در زمین است، بارسلونا فضا را بسیار بهتر ایجاد می کند و از آن استفاده می کند؟ احتمالا نه.
بنابراین امروز، قهرمان گمنام بسیاری از پیروزیهای کاتالونیا را تحلیل خواهیم کرد و خواهیم دید که راز پشت حرکتهای نخبهوار تورس چیست.
توضیحی درباره نحوه حرکت مهاجمان
قبل از اینکه به طور خاص به فران بپردازیم، میخواهم جابهجایی را در یک مفهوم کلیتر بررسی کنم. امروزه مهاجمان مدرن به روش های مختلفی حرکت می کنند. برای مثال، هری کین متفاوت از رابرت لواندوفسکی حرکت میکند، اما هر دو از حرکت بهعنوان بخش کلیدی جعبه ابزار خود استفاده میکنند. کین علیرغم اینکه یک مهاجم مرکزی است، به یک بازیساز عمیق تبدیل میشود، برای ایجاد برتریهای عددی، پیوند دادن بازی و بازیسازی از مناطق عمیقتر. برای مثال در مورد کریم بنزما در رئال مادرید و برای لیونل مسی بازیکن پاری سن ژرمن که یک بازیکن نخبه با ویژگی های ترکیبی و خلاقانه نخبه است، همین امر صادق است.
لواندوفسکی اما بیشتر شبیه کریستیانو رونالدو یا زلاتان ابراهیموویچ است. هر سه تیم خود را با حضور غیرقابل جایگزینی در باکس فراهم می کنند و هنر تمامکنندگی را کامل کرده اند. قرار گرفتن در مکان مناسب در زمان مناسب بسیار پیچیده تر از آن چیزی است که در بیرون به نظر می رسد. این بازیکنان از جنبه هایی مانند زمان بندی، دویدن در نقطهکور و تغییر جهت به خوبی استفاده می کنند و از آن به عنوان ابزاری برای ایجادموقعیت و گلزنی به تنهایی استفاده می کنند.
در نهایت، شما بازیکنانی دارید که مقداری از هر دو را انجام می دهند. کیلیان امباپه و ارلینگ برات هالند استعدادهای نسلی بالقوه هستند و - بسیاری معتقدند - دهه آینده فوتبال جهان را مشخص خواهند کرد. در حالی که علیرغم استعداد غیرقابل انکار آنها هنوز این موضوع قابل نتیجهگیری نیست، آنها به دلیلی در این گفتگو هستند. برای مثال، فوق ستاره پاری سن ژرمن، استاد تظاهر و حمله به فضا است و می تواند بازی ها را در یک سکانس به ظاهر ساده به پایان برساند. با این حال، همتای او در بوروسیا دورتموند بسیار مستقیمتر و قویتر است، اما میتواند یک ابزار انتقالی عظیم و همچنین یک تمامکننده قهار باشد.
اما در پایان، همه این بازیکنان اصول اولیه را تقریباً بدون نقص انجام می دهند.تعریف حرکت خوب توسط مهاجمان چیست؟ بیان آنها دشوار است اما مواجهه با بازی رو به جلو، استفاده از نقطهکور، تسلط بر زمان بندی و هنر دیسمارک کردن تنها برخی از آنهاست. حرکت ذاتاً با موقعیت یابی نیز مرتبط است - ماندن بین مدافعان میانی شانس شما را بهینه می کند زیرا هرج و مرج را در یک ساختار کاملاً تعریف شده به ارمغان می آورد. اشتراک مسئولیت عوارض خود را برجای میگذارد و اغلب مهاجم آزادانه پرسه می زند. سپس ما اهمیت به دست آوردن مسیر داخلی، مهاجم روبهجلو بودن، به تاخیر انداختن یا حتی توقف کامل حرکت، انفجار و تغییر سریع جهت را داریم - همه اینها بخشی از کارنامه یک مهاجم نخبه است.
و همانطور که به زودی خواهیم دید، بسیاری از چنین چیزها نیز در زرادخانه فران تورس وجود دارد. بیایید آنها را کمی بیشتر بررسی کنیم.
صفات مشارکتی و سودمندی
اولین جنبههایی که میخواهم به آنها اشاره کنم، همه مبتنی بر ابزار هستند. منظور من از آن کاری است که فران انجام می دهد اغلب غیرخودخواهانه است، به این معنا که سیستم را قادر می سازد بدون اینکه لزوماً او را در کانون توجه قرار دهد، کار کند. این کار می تواند به سادگی دریفت کردن به صورت گسترده یا مرکزی برای باز کردن یک خط عبور یا کشیدن نشانگرها به هر صورت باشد تا به هم تیمی فضای بیشتری برای بازی بدهد. اما همه این موارد برای حفظ یک سیستم کارآمد، به ویژه سیستم ژاوی، کلیدی هستند، زیرا این بارسلونا تماماً در مورد سیالیت و حرکت در فضاها است.
برای مثال جوردی آلبا را در نظر بگیرید. ما او را بهعنوان این مدافع کناری هجومی نخبه میشناسیم که از جدایی نیمار برای تبدیل شدن به خروجی اصلی بارسلونا در سمت چپ سود برد. حالا اما در رابطه با هم تیمی هایش حرکت می کند و عمل می کند. و فران هم همینطور. هنگامی که او به سمت داخل حرکت می کند، کناره را برای اشغال آلبا باز می کند و همچنین نشانگرها را برای ایجاد انزوا به سمت خود می کشد. اما مهمتر از آن، بارسلونا را قادر میسازد تا در هنگام حمله، تمام پنج کانال عمودی زمین را اشغال کند، زیرا تورس به نیمهفضای چپ میرود.
بازی فوق فقط به دلیل محدودیت های رونالد آرائوخو در توپ متوقف می شود. میتوانید ببینید که آلبا خواستار تعویض منطقه است و فران نیز از عمق به فضا حمله میکند - بارسلونا با موفقیت مهاجمان خود را منزوی کرده است و آنها حرکات درستی را برای استفاده از موقعیت انجام میدهند. متأسفانه، حمله به آن سمت نمی رود. اما این حرکت بسیار اساسی از فران است و بسیاری از آن اغلب اینطور به نظر می رسند. به یاد داشته باشید که انجام این کار به خوبی اغلب باعث می شود آن چیزها ابتدایی یا پیش پا افتاده به نظر برسند. اما اگر به این راحتی بود، همه آن را در سطح به اندازه کافی بالا انجام می دادند.
با این حال، فران از جاذبه خود به خوبی استفاده می کند. او میداند که چه حرکاتی دفاع را متزلزل میکند و مهرهها را مجبور میکند شروع به حرکت کنند. اینجاست که باز کردن کانالهای عبوری به وجود میآید.عقب آمدن بیشتر برای کشیدن نشانگرها کاری است که مهاجمان مدرن باید بتوانند انجام دهند و تشخیص زمان و نحوه انجام آن مهم است. دو دنباله زیر را به عنوان یک مثال خوب در نظر بگیرید.
در اولین مورد، فران رها می شود تا آرائوخو یک گزینه پیشرو داشته باشد اما همیشه انتظار نمی رود که مهاجم در چنین شرایطی توپ را دریافت کند. توجه داشته باشید که او توجه زیادی را به خود جلب کرده است و آرائوخو که توپ را به سمت خود فران می فرستد بیشتر بد است تا خوب. در عوض، بارسلونا باید به دنبال راه حل دیگری می رفت.
فضای پشت سر حریف از طریق حرکت تورس ایجاد شد و این نیکو گونزالس بود که باید وارد آن می شد. به همین ترتیب، یک مدافع میانی بارسلونا باید بتواند چنین حرکاتی را با پاس های خود دنبال کند. حال این را با همان اتفاق در مثال دوم مقایسه کنید، جایی که Sergiño Dest و Pedri با Ferran ترکیب شدند.
Dest در تصویر برجسته شده است و پدری از عمق میرود، چیزی که تا حد زیادی از شماره8 بارسلونا تحت رهبری ژاوی انتظار میرود. اما این فران است که با حرکت به سمت داخل و سپردن توپ به مدافع کناری آمریکایی، این کار را انجام می دهد. این حرکت باعث می شود نفر سوم بدود و Dest در تلاش برای یافتن پدری، توپ را از بالای دفاع روانه می کند. متأسفانه برای آنها، حمله از بین می رود اما این اصل قابل مشاهده است.
با این حال، همه اینها ارتباط نزدیکی با ایجاد فضای فران برای استفاده دیگران دارد. اما این تنها بخشی از آگاهی مکانی و موقعیتی اوست. تصویر بعدی چیزی مشابه اما در نهایت متفاوت را به ما نشان می دهد.
در اینجا، فران از سایه پوشش خارج می شود تا نه تنها پیشرفت را فعال کند، بلکه خود را برای دریافت بین خطوط آزاد کند. این به او فضا و زمان میدهد تا حمله کند، اما همچنین به او اجازه میدهد موقعیت خود را تغییر دهد تا با بازی رو به جلو روبرو شود و بتواند با توپ بدود. دریافت در نواحی با جهت گیری بدن رو به جلو به این صورت است که چگونه فرد با حداقل تماس از توپ خارج می شود تا بر بازی به شکلی مثبت تأثیر بگذارد. در مورد فران، حرکت او به او فرصت داد تا موقعیت خود را تغییر دهد و علیرغم اینکه توپ را در جهت بدن رو به جلو دریافت نکرد، او همچنان مطابق با آن تنظیم شد تا از مزایای آن بهره مند شود.
این نیز یک مورد مجزا نیست - فوروارد جوان اغلب این کار را انجام می دهد و این نتیجه هم حرکت عالی و هم کیفیت فنی او است. هنگام بازی به عنوان مهاجم بارسلونا، درگیر شدن در پیوندها و ترکیبات از عمق اجتناب ناپذیر است. خوشبختانه برای هر دو طرف، فران در فوتبال مشارکتی خوب است. او جدا از اینکه می داند چه زمانی برای دریافت و چه زمانی باید رها کند تا ساختار حریف را به هم بزند، او همچنین می تواند در صورت دستیابی به مالکیت توپ، توپ را کنترل کند.
در تصویر زیر مشاهده می کنید که او در حال دریافت و کنترل کامل یک توپ بلند است.
دوباره، او خود را در هکتارها فضا میبیند، زیرا مدافعان میترسند که بیشتر به او نزدیک شوند. این منطقی است زیرا بارسلونا دارای خروجی هایی است که در فضای پشت سر آنها شارژ می شوند. خود فران نیز به دلیل جهت گیری رو به جلو بدون فشار اضافی خط دفاعی می تواند این کار را انجام دهد. او راهحلی از راه دور برای دور زدن پرس ارائه کرد، آن را کاملاً کنترل کرد و از بحران تصمیمگیری که در خط عقب قرار داشت برای تغییر موقعیت بهینه برای ادامه حمله استفاده کرد. ساده به نظر می رسد. با این حال، در واقعیت، از آن اینطور نیست.
مثال آخری که می خواهم در این بخش بحث کنم، ایجاد جداسازی با تغییر سریع جهت ها است. فران فوق العاده چابک است و می تواند حرکاتی شبیه به بازیکنان با مرکز ثقل پایین انجام دهد. توانایی ضربه زدن به مدافع می تواند هم در داخل محوطه و هم در عمق زمین بسیار ارزشمند باشد. پس از تماشای مجدد ال کلاسیکو، نمیتوانستم از این که چگونه او مدام تنها با تکرار همان حرکت، از نشانگرهایش جدا میشود، شگفتزده شدم.
بنابراین در اینجا فران درحال ایجاد جدایی از بازیکنان رئال مادرید است، داستانی در چهار تصویر.
اینها تنها نمونه ها نیستند، توجه داشته باشید. اما آنها برخی از آنها هستند که من بیشتر آنها را دوست داشتم. فران دوست دارد در یک جهت حرکت کند و سپس تقریباً یکپارچه به سمت دیگر تغییرجهت دهد. نیازی به گفتن نیست که مدافعان اغلب در نگهداشتن بازی مشکل دارند. این نیز نحوه ایجاد و بهره برداری از فضا است. اغلب، می تواند به موقعیت های باکیفیت برای بارسلونا منجر شود، همانطور که قبلاً بارها اتفاق افتاده است.
موقعیتسازی و تمامکنندگی
اکنون به بخش هیجان انگیزتر تحلیل حرکت فران می رسیم. به گفته Wyscout، این مهاجم جوان تا کنون در 1185 دقیقه از زمان ورودش در ژانویه 6 گل و 4 پاس گل به ثمر رسانده است و 5.72 xG جمع آوری کرده است. این نشان می دهد که او برخلاف تصور رایج، کم و بیش با سرعتی که باید گل می زند. بله، او میتواند یک شانس بزرگ عجیب و غریب را از دست بدهد، اما اغلب به دلیل تلاشهای خودش است که در وهله اول خود را در آن موقعیتها میبیند.
قبل از اینکه به نمونههایی از حرکات او بپردازیم، اجازه دهید ابتدا نقشه 75 تلاش آخر او را بررسی کنیم، به استثنای ضربات پنالتی. یک چیز مهم وجود دارد که باید به آن توجه کرد - نقاط شوتزنی.
توجه داشته باشید که بیشتر گل های او (بنفش) و تلاش های درچارچوب (آبی) از مناطق مرکزی می آیند که موقعیت های گلزنی را بهینه می کنند. به عبارت دیگر، این موقعیتها معمولاً موقعیتهایی هستند که xG یا مقادیر احتمالی گلزنی بالایی را به دست میدهند. مهاجمان خوب اغلب در زمان مناسب در مکان مناسب قرار می گیرند، اما چیزی بیشتر از شانس وجود دارد. حرکت، برای یک مهاجم، یک جنبه کلیدی از معادله است.
به خاطر همین حرکت است که مشخصات فران برای سیستم ژاوی کاملا ضروری است. وقتی آن را به یک جنبه محدود می کنید، تشخیص و حمله به فضا ابتدایی ترین و در عین حال اساسی ترین ویژگی او است. قبلاً نیز بارها آن را در عمل دیدهایم.
این مثال را در مقابل رئال مادرید در نظر بگیرید. پیر امریک اوبامیانگ به سمت چپ حرکت کرده است و نشانگر را می کشد و پدری نیز از جایگاه یک هافبک مرکزی تر همین کار را انجام داده است. لوس بلانکوس در تلاش برای سازمانیابی است، اما در این فرآیند، کانالی را برای بهره برداری فران در معرض دید قرار می دهند.
لحظاتی بعد، پدری نشانگر خود را کنار می زند و یک پاس بلند را به پای تورس، درست در کنار ورودی باکس می گذارد. البته این یک حرکت تیمی است. بدون حرکت اوبامیانگ و لمس پدری، فران در موقعیت خوبی برای شوت قرار نمیگیرد، اما همه بازیکنان نمیتوانند آن جایخالی را در نیمفضا تشخیص دهند یا انجام دهند. خوشبختانه، این در طبیعت تورس است که این کار را انجام دهد و این کار را به طور مداوم انجام دهد.
بیایید چند نمونه دیگر از شناسایی فضا و سپس تلاش برای سوء استفاده از آن برای قرار گرفتن در موقعیت گلزنی خوب را بررسی کنیم. در زیر، چیزی را می بینید که من را به یاد نحوه عملکرد امباپه یا کین می اندازد. هر دو بازیکن تمایل دارند سکانسها را شروع و به پایان برسانند، و اغلب پس از پیوند اولیه با هم تیمیهای خود، دویدن خود را دنبال میکنند.
ما متوجه میشویم که فران از سمت چپ شروع میکند قبل از اینکه با بوسکتس در وسط ترکیب شود، اما سپس به دویدن خود برای سوء استفاده از فضای پشت خط حریف ادامه میدهد.
یک بار دیگر جنبه ساده این است که فقط ببینید فضا کجا باز شده است و سپس بی امان به آن حمله کنید. متأسفانه، پاس دنی آلوز وصل نمی شود، اما با این وجود، قصد و نقشه به وضوح نشان داده شده است. نکته دیگری که باید به آن توجه کرد این است که چگونه فران دوباره نسبت به حرکت اوبامیانگ بازی میکند. این مرد سابق آرسنال است که حرکت او نیز باید مورد ستایش قرار گیرد، زیرا او مدافعان میانی را اشغال میکند و میگیرد و فضای بیشتری را برای هم تیمیاش فراهم میکند.
GIF بعدی ما یک نمونه عالی دیگر را به ما نشان می دهد، این بار از بازی مقابل الچه. در اینجا، ما موقعیتهای Ferran و Memphis Depay را در حال مبادله مییابیم که بارسلونا مالکیت را بازیافت میکند و به دنبال گزینههای مترقی میگردیم. تورس عمیق تر می افتد و ممفیس با دویدن منحنی به سمت بالا می رود. این امر دفاع را ناسازگار می کند، اما یکی از جنبه های اصلی پروفایل تورس را نیز به ما نشان می دهد.
اغلب، او عمیق میافتد و سپس به جلو حمله میبرد، در کنارهی کور مدافع میماند و از یک چرخش تند سرعت استفاده میکند تا از کنار آنها به فضا برود.
توجه کنید که چگونه او در حالی که در سمت کور مدافع قرار میگیرد به موقعیت خود برمیگردد و مطمئن میشود که در میدان دید مدافع نیست. این دو با عقب رفتن ممفیس، یک چرخش نهایی را انجام میدهند، نشانگر را میکشند و فضا ایجاد میکنند، و فران بلافاصله آن را شناسایی کرده و از آن بهرهبرداری میکند. آلبا، البته، یک پاس عالی را مستقیماً به پای او می فرستد.
بسیار جالب است که این تمایل را به آرامی پشت سر مدافعان بررسی کنیم، بدون اینکه آنها حتی متوجه نزدیک شدن او شوند. در مقابل رئال مادرید نیز همین اتفاق افتاد. این رفتار تقریبا آرام باعث آرامش مدافعان نیز می شود. فقط این یک احساس امنیت کاذب است.
آنچه در واقع اتفاق میافتد این است که فران از نقطهکور برای ایجاد جدایی سوء استفاده میکند. سپس، او آزاد است تا توپ را دریافت کند، در حالی که هم زمان و هم فضا برای تجسم حرکت بعدی خود دارد. و البته، تنظیمات ژاوی تماماً در مورد ایجاد انزوا برای خطرناک ترین قطعات خط حمله قابل ستایش است.
اما بیایید به آن بازی الچه برگردیم، زیرا من به راحتی می توانستم یک تلفیقی از حرکت باورنکردنی فران را فقط از آن بازی تکی بسازم و به راحتی می توانستم کل قطعه را فقط بر اساس آن بنویسم. جا عوض کردن با ممفیس، به ویژه، چیزی است که واقعاً برجسته بود. این دو به شدت روان بودند، موقعیتهایشان را عوض میکردند و همیشه دفاع را به هم میزدند.
این جرارد پیکه است که ممفیس را با یک توپ عالی از عمق پیدا می کند و حرکت دومی مدافع را جذب می کند و باعث می شود او به بیرون بپرد و موقعیت خود را رها کند. این البته یک عارضه جانبی نیز دارد. در نتیجه اقدامات او، فضایی پشت سر او ظاهر شده بود. این فضایی است که فران لحظاتی بعد از آن بهره برداری می کند.
هلندی به نوعی موفق می شود توپ را به جوان اسپانیایی برساند که اولین لمس عالی او آن را کنترل می کند و او را برای دویدن به محوطه جریمه آماده می کند.
انصافاً، این مثال به طرز وحشتناکی شبیه نمونه قبلی است که از بازی Elche نیز می آید. اما این فقط به این دلیل است که مشارکت ممفیس-فران به این شکل عمل می کند. همانطور که اوبامیانگ و فران نیز پویایی منحصر به فردی ایجاد می کنند که در آن یکی فضا را برای دیگری باز می کند. اما مانند مثال قبلی، بارسلونا به دلیل تمام کنندگی ضعیف مهاجمان، خود را از یک گل زیبا دریغ میکند.
با این حال، بدون آگاهی و حرکت او، در وهله اول هیچ شانسی وجود ندارد. یکی دیگر از جنبه هایی که در مورد جنبش مهاجمان نخبه بسیار مهم است ایجاد جدایی است. و Ferran این کار را عالی انجام می دهد، همانطور که قبلاً در بخش قبلی این مقاله دیدیم. سکانس زیر، اما، یکی از مواردی است که من بسیار لذت بردم.
نکته اصلی در آنجا این است که فران چگونه در جهت مخالف توپ و بنابراین در جهت مخالف تمام مدافعانی که در حال حاضر او را علامت گذاری می کنند حرکت می کند.
این پدری است که توپ را از بالای سر به آلبا می دهد اما دقت کنید که فران چگونه به سمت آن حرکت می کند نه اینکه سعی کند به همان فضای دفاع چپ خود حمله کند. به محض اینکه آلبا او را در کات بک پیدا کرد، او را در هکتارها فضا می برد. البته ناگفته نماند که حداقل باید در چنین موقعیتی به هدف می زد اما حرکت اولیه برای ایجاد جدایی باورنکردنی بود.
مثال آخری که میخواهم به شما نشان دهم، جنبههای متعددی در یک مورد خواهد داشت: جدایی، بهرهبرداری از نقطه کور، تشخیص فضا، چرخش سرعت و به دست آوردن مسیر داخلی مدافعان. نیازی به گفتن نیست که این مجموعه ای باورنکردنی از مهارت هاست و فران همه آنها را دارد.
توجه کنید که چگونه ابتدا چند قدم از مدافع دور می شود تا جدایی اولیه را ایجاد کند. سپس، او به آرامی به سمت جلو می دود، به آرامی می دود تا مورد توجه قرار نگیرد و خود را در نقطهکور مدافع قرار می دهد. اکنون که نشانگر کاملاً از مکان تورس آگاه نیست،سپس بهصورت انفجاری سرعت خود را افزایش میدهد و مسیر داخلی را به دست میآورد تا حداکثر شانس را برای رسیدن به سانتر به خود بدهد.
چند کلمه در مورد اهمیت به دست آوردن مسیر داخلی مدافعان. به طور کلی، بهترین بازیکنان اغلب از این تاکتیک استفاده می کنند، زیرا با شکست دادن مدافع به داخل، شانس آنها را برای اولین بار رسیدن به توپ و دورکردن آن به حداقل می رسانید. به طور طبیعی، مهاجمان همچنان میتوانند با رفتن به بیرون در دوئل پیروز شوند، اما در صورتی که فضای کافی برای بهره برداری وجود داشته باشد، اسماً این گزینه است. در مثال بالا، فران انتخاب میکند که به داخل برود و فقط کمی پرش را اشتباه میکند تا توپ را بدست نیاورد.
زمانبندی یکی دیگر از جنبههای حیاتی است که باید به آن اشاره کنیم. آموزش عناصری مانند آگاهی، تصمیم گیری و زمان بندی که همگی به هم مرتبط هستند بسیار دشوار است. البته می توان این کار را کرد و مهاجمان نخبه یا به طور کلی فوتبالیست ها هر سه را در خود دارند. برای زمانبندی موفقیت آمیز دویدن، دانستن محدودیت های خود، چه ورزشی و چه فنی ضروری است. چقدر طول می کشد تا آنقدر زمین را بپوشانم؟ آیا می توانم توپ را حتی در صورت تماس با آن کنترل کنم؟ پرش من چقدر قدرتمند است؟ همه اینها باید در نظر گرفته شوند و یک اشتباه محاسباتی جزئی، همانطور که در مثال بالا نیز مشاهده می شود، می تواند به معنای تفاوت بین یک فرصت از دست رفته و یک گل زده باشد.
با این وجود، آنچه فران تا کنون نشان داده است، چیزی کم از تأثیرگذار نیست.
نتیجهگیری نهایی
فران تورس در سن 22 سالگی هنوز راه درازی در پیشرفت خود دارد. اما برخلاف تصور عمومی، او یک بازیکن سودمند باورنکردنی است که با پیشرفت حرفه ای خود بهتر می شود.حرکتهای پسر اسپانیایی، به ویژه، کلید ایجاد شانس بارسلونا و کلید حفظ ساختار درخشانی است که ژاوی در کاتالونیا گردآوری کرده است.
هنگامی که اعتماد به نفس او بالا رفت و کفش های گلزنی خود را تنظیم کرد، فران شروع به گلزنی با نرخ بسیار بسیار بالاتری خواهد کرد. ممکن است به نظر او بازیکنی نباشد که پروژه را رهبری کند، اما همچنان یک قطعه ارزشمند از پازل است که حتی مهمتر میشود.
منبع:https://barcafutbol.substack.com/p/ferran-torres-and-the-art-of-elite?s=w