فوتبال شدیداً وابسته به بازیکنیه که مربی انتخابش میکنه و بهش انگیزه ی جنگ رو میده ! و این ها با همدیگه گروهی رو شکل میدن که میتونه قهرمانی کسب کنند ،اون رابطه مهمه ، رابطه مربی با گروه ... مثلا میگم ، رابطه ی آنچلوتی با میلان در دوره مربی گریش از نمونه بارز یک ارتباط صحیح و قوی بود ، پورتو با مورینیو ، فلیک با مونیخ،کاپلو با میلان ، کاپلو با رم ، تراپاتونی هم اینجور مربی بود که با گروهش مچ میشد و همواره ارتباط خوبی داشت،لیپی با یوونتوس تا حدودی ، لورن بلان با پاریس ،دلبوسکه با رئال مادرید ، اینا از بهترین مثال های موفقیت جمعی یا حد اقل رابطه صحیح هستن.
... باید اینجوری باشه ، باید ارتباط صحیح برقرار بمونه تا گروه موفق باشه. مانچینی دیگه اون آدم اول کارش نیست برای آتزوری ... مانچینی برگشته به تنطیماته کارخونش ، توی تمام تیم هاش تاریخ مصرف داشته ، برای من یک تیمشو مثال بزنید که فصل های بعد از فصل اولش موفقیت چشمگیری داشته! ... کاناوارو بهترین گزینه است ، گتوزو عالیه ، ... مانچینی ترسو و بزدله و تاریخ مصرفش بنظر من تموم شد برای آتزوری و فقط همون اول موفق بود.