شکست فاجعه بار ایتالیا در مرحله پلی آف جام جهانی مقابل مقدونیه، باز هم یادآوری کرد که فوتبال ایتالیا نیاز به بازنگری دارد اما تاریخ ثابت می کند که این کار ساده ای نیست. روبرتو باجوی افسانه ای در فدراسیون زودتر از هر کس متوجه این موضوع شد.
آتزوری از زمان قهرمانی در جام جهانی 2006 در مسیر نزولی قرار گرفته و تنها نتایج امیدوارکننده آنها در یورو 2020 بوده است. در هر دو سال 2010 و 2014، آنها از بزرگترین تورنمنت فوتبال در مرحله گروهی خارج شدند اما علیرغم اینکه فدراسیون فوتبال این کشور سال ها پیش وقت کافی داشت، هیچ تغییر قابل توجهی را آغاز نکرد.
به گزارش فوتبال ایتالیا، در سال 2010 در پی عملکرد فاجعه بار ایتالیا در جام جهانی آفریقای جنوبی، روبرتو باجو به عنوان رئیس بخش فنی فدراسیون فوتبال ایتالیا انتخاب شد. او بلافاصله دست به کار شد تا مسائلی را که گریبانگیر فوتبال ایتالیا شده بود، پیدا و حل کند. به این ترتیب، بودای کوچک گزارشی 900 صفحه ای را تهیه کرد که در آن مشکلات مختلف فوتبال ایتالیا را شناسایی کرده بود و راه حل هایی را ارائه داد. این گزارش مفصل در سال 2011 از سوی باجو به فدراسیون ارائه شد.
گزارش روبرتو باجو کاملا توسط فدراسیون فوتبال ایتالیا نادیده گرفته شد و هیچ اقدامی انجام نشد. در واقع فدراسیون حتی کوچکترین پاسخی به این گزارش نداد. این بی احترامی، در نهایت منجر به استعفای دم اسبی آسمانی از سمت خود در ژانویه 2013 شد و دلیل آن را به این شکل توضیح داد:
به من اجازه ندادند تا نقشی را که به من داده شده بود، انجام دهم. دیگر حاضر نیستم ادامه دهم. گزارش 900 صفحه ای من که در نوامبر 2011 ارائه شد، مثل یک نامه مُرده باقی ماند و من عواقب آن را ترسیم می کنم.
جانکارلو آبته، رئیس وقت فدراسیون فوتبال ایتالیا واکنش عجیبی به این موضوع داشت. او عنوان کرد:
روبرتو باجو به عنوان یک انسان و از نظر شخصیتی بسیار بزرگ است اما او احساس می کرد که متعلق به چنین نقش مدیریتی نیست. این نقش برای او راضی کننده نبود. از استعفای او غافلگیر نشدم. او قبلا به من هشدار داده بود که می خواهد استعفا بدهد. به خاطر تعهد بین المللی که او دارد و همچنین به دلیل عدم علاقه به این کار، او هرگز وقت زیادی را صرف فعالیت های فدراسیون نکرد.
غیرممکن است بدانیم اگر به گزارش روبرتو باجو توجه می شد، می توانست تغییرات قابل توجه و مفیدی رخ دهد اما گزارش مفصل او قطعا شایسته توجه بود. کاملا واضح است که فوتبال ایتالیا به تغییر نیاز دارد و قهرمانی در یورو این واقعیت را تغییر نمی دهد.