وقتی خارجیان به هنگام خواندن شعر سعدی، شاعر بزرگ ایرانی، از جای برمی‌خیزند: 

بنی‌آدم اعضای یکدیگرند که در آفرینش ز یک گوهرند  چو عضوی به درد آورد روزگار دگر عضوها را نماند قرار  تو کز محنت دیگران بی‌غمی نشاید که نامت نهند آدمی