گونه‌ای درخت کوچک از تیرهٔ پیچ‌اناریان است. این درختچه را با نام‌های محلی گل‌پرک، پرپوک، سمنگ، و ساج بیابان هم می‌نامند.

معمولاً ارتفاع آن بین ۴ تا ۱۲ متر است. برگهای تقریباً همیشه سبز انار شیطان متقابل باریک و کشیده با کناره‌های صاف است. گلهای آن درشت بی‌بو زردرنگ و یا مایل به سرخ و درازای جام گلها ۴ تا ۷ سانتیمتر و دارای شهد شیرین است. پرچمها از جام گل بلندتر، کیسه‌های بساک دو حجره‌ای، واگرا. میوه کپسول خورجین مانند، خطی طویل، دوحجره‌ای، دو دریچه‌ای، تقریباً فشرده. دانه‌ها در جهت عرضی بالدار، بالها ضخیم و در نهایت با لبه‌ای تا حدودی غشایی.

انار شیطان بومی جنوب آسیا و از گونه‌های مهم مناطق بیابانی و خشک در جنوب ایران می‌باشد که استان‌ کرمان زیستگاه عمده این گونه در ایران بوده و در فارس، بوشهر، خوزستان و هرمزگان به صورت توده‌های کوچک پراکنش دارد. جنگلی به نام گلپرکی در دلفارد جیرفت از رویشگاه‌های معروف آن در ایران است.  انار شیطان درختی بسیار مقاوم به خشکی، یخ‌زدگی و آتش‌سوزی است و برگ‌های آن خوراک دام است. چوب آن زیبا محکم بادوام است و برای ساختن قنداق تنفگهای دست‌ساز و برخی چوبهای خاص کاربرد دارد و برای لوازم ظریف هنری نیز بکار می‌آید.