?امام حسن مجتبی (ع):

أَيُّهَا النَّاسُ إِنَّهُ مَنْ نَصَحَ لِلَّهِ وَ أَخَذَ قَوْلَهُ دَلِيلًا هُدِيَ لِلَّتِي هِيَ أَقْوَمُ‏ وَ وَفَّقَهُ اللَّهُ لِلرَّشَادِ وَ سَدَّدَهُ لِلْحُسْنَى فَإِنَّ جَارَ اللَّهِ آمِنٌ مَحْفُوظٌ وَ عَدُوَّهُ خَائِفٌ مَخْذُولٌ فَاحْتَرِسُوا مِنَ اللَّهِ بِكَثْرَةِ ِ الذِّكْر

هان اى مردم! كسى كه براى خدا نصیحت كند و كلام خدا را راهنماى

خود گیرد، به راهى پایدار رهنمون شود و خداوند او را به رشد و

هدایت موفّق سازد و به نیكویى استوار گرداند، زیرا پناهنده به خدا

در امان و محفوظ است و دشمن خدا ترسان و بییاور است.  با ذكر

بسیار خود را از [معصیت خداى] بپایید.

?تحف العقول ص 227