سلام خدمت تمامی دوستان و بچه های بامرام طرفداری
به نظر من دلیل اصلی موفقیت مجیدی و کادر فنی و تیم استقلال در امسال مدیریت خوب و کنترل کردن حواشی و مدیریت تیم، باج ندادن به بازیکن، اجتناب از ورود زیاد به حواشی های ایجاد شده توسط برخی رسانه ها و افراد حتی استقلالیا، مطالعه زیاد تئوریکی و اجرا در زمین، انسجام و استحکام ساختار دفاعی، استفاده از سیستم 3-5-2 که در دفاع 5-3-2 میشه، استخدام افراد خوب و باسواد مثل پین و مصطفوی در کادر فنی(نه مثل فکری که برهانی و حنیف رو اورده بود)، استمرار بر تاکتیکها و تفکرات خود و...بود. نقش مدیریت خوب سردار آجرلو هم عامل کلیدی و مهم در موفقیت تیم بود که بعد از چندین سال از افتخاری، سعادتمند، مددی، خلیل زاده و... که به فکر منافع خودشون بودن فقط، استقلال صاحب یک مدیر عامل خوب و هیئت مدیره مناسب شد. مجیدی در اکثر بازیهای این فصل از سیستم 3-5-2 مانند استرا استفاده میکرد. اما فرق 3-5-2 مجیدی با استرا اینه که مجیدی وینگ بکهاش رو سرعتی و دونده انتخاب کرد و ازشون علاوه بر حمله شرکت منظم در کار دفاعی میخواست برعکس استرا که وینگ بکها تو حمله موفق بودن ولی تو دفاع نه و کمتر برمیگشتن برای همین استرا تیمش راحت و زیاد گل میخورد و بیشتر هم گل میزد ولی مجیدی تیمش کمتر گل میزنه اما به سختی گل میخوره. همچنین برعکس استرا مجیدی در اکثر بازیها فقط یکی از دفاعهای کناری رو وینگ بک میکرد و دیگری رو فول بک میزاشت و کمتر بهش اجازه نفوذ میداد. مدافع اخر هم کار اسویپر رو انجام میداد که یزدانی بود. همچنین خط هافبک زبیر-مهدی پور عالی بود خصوصا تو کار دفاعی و زبیر نقش رجیستای تیم رو برعهده داشت و اکثر بین مدافعان میانی قرار میگرفت و فاز اول حمله از زبیر یا خود مدافعان شروع میشد. استقلال مجیدی کمی تو پلی میکر مشکل داشت که مشکل رو با امانوف حل کرد. خیلیها از نحوه بازی ژستن ایراد میگرفتن اما نقش ژستد سرزنی در توپهای اول و در اختیار قرار دادن اون برای وینگرها یا هافبکها بود چون یکی از تاکتیکها و تفکرات و تاکیدات اصلی مجیدی انتقال سریع توپ از دفاع به حمله بود. اگه دقت کنید بعضیا میگفتن تیم مجیدی فقط میکشه زیر توپ و کار دیگه ای بلد نیست. اما این چیزی بود که خد مجیدی میخواست . مثلا دفاعها تو دربی با ارسال پاس بلند مستقیم و بدون نقص به پشت دفاعها چندین موقعیت خوب گلزنی برای وینگرها خلق کردن. حرکت دیگر بارز مجیدی که تیمو امسال خودش بست خرید بازیکن بر اساس نیاز و تفکراتش بود نه بر اساس اسم و رسم. مثلا هنگام خرید زبیر خیلی ها انتقاد کردن در حد استقلال نیست یا همین ژستد. همچنین کادر فنی استقلال و مجیدی در هر بازی چندین پلن داشت که اگه جواب نمیداد یا بازی گره میخورد از دیگری استفاده میکردن. مثلا تو دربی تاکتیک نیمه اول با دوم و خصوصا بعد از ورود رمضانی و ژستد فرق کرد. یادمه اونسال بازی با الریان سرمربی الریان گفت تیم استقلال در طول بازی سه باز سیستم و تاکتیکشون رو عوض کردن و اینو تو تیمهای اسیایی به شخصه کمتر دیدم.
عامل دیگر موفقیت تیم پرس از یک سوم دفاعی حریف و حتی شش قدم، و حتی کانترپرس(ضدپرس) در تمام بازیها بوده و تیم هم در این راستا برعکس سالهای قبل بدنسازی خوبی داشته و بازیکنان تا دقایق اخر میتونن این پرس رو ادامه بدن. در کانتر پرس که کلوپ استادشه بازیکنان پس از لو دادن توپ موظفند به جای رگروپ(آرایش مجدد تیمی) سریعا توپ رو پس بگیرن و بدین طریق چندین نفر همزمان بازیکن صاحب توپ رو پرس میکنن. گواردویولا در کانتر پرس یک بازیکن را موطف به پرس بازیکن صاحب توپ و بقیه بازیکنها رو موظف به پرس گزینه های پاس میکرد که به نظر من استقلال بیشتر از کانترپرس گواردیولا استفاده میکنه در این فصل(دوستان هرکدوم در یک سطح و با توجه به توان و کیفیت بازیکنان نه اینکه الان بخوایم مجیدی رو با کلوپ یا گواردیولا مقایسه کنیم). درکارهای تهاجمی هم حرکات اضافی دیده نمیشه مثل سالهای قبل که اسماعیلی یا شجاعیان که حرکات اضافی و شوتهای بی در و پیکر و بدون هدف زیاد داشتن، برعکس در این فصل هافبکها خودنمایی و حرکت و دریبل اضافی و حتی شوت مگه در موارد مناسب یا اجباری، بسیار کمی داشتن و بیشتر در خدمت تیم بودن. استقلال مجیدی با کمترین ضربه و بدون حرکت اضافه توپ رو به محوطه جریمه میرسونه و با کمترین ضربه هم به گل تبدیل میکنه. خودخواهی در بازیکنان به کمترین حد خود رسیده(به جز حسین زاده که خودخواهیش برای گل زدن و دیده شدن کمی بیشتر از بقیه اس، مخصوصا تو بازی دربی که دو حرکت سلمانی رو خراب کرد) و همه در خدمت تیم و تلاششون برای موفقیت تیم و رسیدن به قهرمانیه. مجیدی از وینگرها و وینگ بکها بیشتر گل میخواست و میخواد تا مهاجمهای نوکی مثل رمضانی یا ژستد و وظیفه اونا رو بیشتر تصاحب توپ اول و درگیر کردن مدافعان حریفه به همین دلیل وینگ بکی مثل سلمانی یا وینگرهایی مثل یامگا و حسین زاده که تکنیکی و سرعتی ان (و مشخصه اصلی و مهم یک وینگر هم همینه) تو طول فصل بیشتر از مهاجمان نوک گل زدن. در دروازه هم حسینی برخلاف سالهای قبل که فراز و نشیب زیاد داشت و گل بد زیاد میخورد امثال از ثبات برخوردار بوده و عملکرد فوق العاده ای در دروازه داشته.
در کل تیم مجیدی زیاد به بازیکن متکی نبود و به قول وریا امسال از هر سالی بیشتر تیمن. برعکس این تیم متکی به سیستمه. به همین دلیل بود که با خروج یزدانی و مرادمند، دفاع استقلال دچار نقص نشد و عملکرد خوب خط دفاعی ادامه داشت هرچند سیلوا خرید خوبی در خط دفاعی به عنوان اسویپر و به جای یزدانی بود با بازیسازی خوب مثل یزدانی و دفاع خوب و بدون اشتباه.
کلام اخر اینکه به قول یوهان کرایف "فوتبال بازی کردن خیلی ساده است٬ اما ساده فوتبال بازی کردن یکی از سخت ترین کارهای دنیاست!" و «تیم مجیدی ساده فوتبال بازی میکنه».
موفقیت شانسی و اتفاقی نیست. منتظر نظرات شما عزیزان هستم. با سپاس از تاملتون