تفاوت عشق و دوست داشتن تو همینه
وقتی عاشق کسی هستیم دلیلی براش وجود نداره. ممکنه یه اتفاق از گذشته رو ضمیر ناخودآگاهمون تاثیر بذاره و جرقه عشق رو به وجود بیاره. ممکنه ریشه این عشق برای شخص نامشخص باشه. مثلا ۲ سالگی وقتی تو خیابون گم شده یه خانم با چشم های رنگی و عینکی با محبت اونو به خانوادش می رسونه. یادمون نیست اون اتفاق ولی اون تو ناخودآگاهمون رفته. حالا فرد ۲۵ ساله شده و عاشق یه دختر چشم رنگی و عینکی میشه. این هوس نیست. این خود خود عشقه. بعضیا میگن ما همه چی تموم هستیم ولی طرف چرا ما رو نمیخواد؟ عشق علت و دلیل نداره. اونا که از طرف می پرسن عاشق چی من شدی مفهوم واقعی عشق رو نمی دونن
من می شناسم دختری رو که دو خواستگار داشت. یکی پزشک و خوشتیپ. دیگری سبزی فروش با قیافه معمولی. دختره دومی رو انتخاب کرد. ممکنه خیلی ها رو ببینید بگید دختره خیلی از پسره سرتره چطور قبول کرد؟ چطور؟ من بهتون میگم. با معجزه عشق
این مخصوص جغرافیای خاصی نیست و فقط برای کشور ما نیست. این ذات آدمیه و برای همه آدم های دنیا صدق می کنه
ولی دوست داشتن اینطور نیست. برای دوست داشتن کسی دلایل قاطع و مستحکم داریم و ریشه در منطق داره
با حرفام موافقید؟