شاید خیلی مسخره بیاد بزای عده ای ولی من همیشه به این دو حرف اعتقاد دارم روح فوتبالی
مثلا در مورد خود استقلال همیشه تیم های خوب و موفق استقلال ترکیب سه دفاع داشتن ستاره اول اسیا ی استقلال ترکیب استقلال سه دفاع است تیم منصورخان پورحیدری سه دفاع بوده
یا تیم ناصرخان حجازی که تا فینال با جوبیلو رفت دفاعش سه نفره بود
تیم استراماچونی هم که داشت روزی های خوبی رو رقم میزد ولی نابود شد هم دفاع سه نفره داشت و فرهاد به نظرم اینو فهمید و تیم سه دفاعه کرد
قهرمانی هایی که با قلعه نوعی هم اوردیم تیم سه دفاعه بود و اگر سهدفاعه هم بود خیلی شبیه سه دفاع بود منتظری و صادقی و عمران زاده هر سه فیکس بودن یا سه دفاع تاریخی صادقی و قربانی و فکری بین سالهای ۸۳ تا ۸۵
و در مورد پرسپولیس : همیشه تیم های خوب این تیم با شرمربی خارجی بوده تیم بسیار خوبشون دهه ۷۰ با استانکو
تیم بسیار هجومی و حتی برای من هوادار استقلال که از بازیش لذت بردم تیم دنیزلی سال ۸۵ - ۸۶ فوق العاده بود
دیکه اوجش هم برانکو بود
کلا جنس این باشگاه با مربی ایرانی جور درنمیاد
تو تیم های خارجی هم اینو اعتقاد دارم مثلا انگلیس هر چقدر تاکتیکی پیشرفت میکنه ولی یه فوروارد هد زن بزرگ داره که باعث میشه سانتر زیادی براش دارن