همهگیری COVID-19 تولید سریع واکسنهایی را با هدف تولید آنتیبادیهای خنثیکننده علیه پروتئین اسپایک COVID-19 ضروری کرد. بهترین واکسنهای شناختهشده از mRNA یا یک وکتور آدنوویروس برای هدایت سلولهای انسانی برای تولید پروتئین اسپایکی که بدن در برابر آن عمدتاً آنتیبادیهای خنثیکننده تولید میکند ، استفاده کردهاند. با این حال ، گزارش های اخیر تردیدهایی را در مورد اعمال بیولوژیکی پروتئین اسپایک و انواع آنتی بادی های تولید شده ایجاد کرده است . یک مقاله گزارش داد که به نظر می رسد آنتی بادی های خاصی در خون بیماران آلوده شکل پروتئین اسپایک را تغییر می دهند تا احتمال اتصال آن به سلول ها را افزایش دهند، در حالی که مقالات دیگر نشان دادند که پروتئین اسپایک به خودی خود (بدون اینکه بخشی از ویروس کرونا باشد) می تواند به سلول های اندوتلیال آسیب برساند و سد خونی مغزی را مختل کند. این یافتهها ممکن است حتی بیشتر مرتبط با پاتوژنز سندرم کووید طولانی (long-COVID syndrome) باشد که ممکن است 50 درصد (البته جاهای دیگه گفتن 30 درصد) از افراد آلوده به SARS-CoV-2 را تحت تأثیر قرار دهد. در COVID-19، پاسخ به استرس اکسیداتیو با افزایش آنزیم های آنتی اکسیدان مورد نیاز است. در این راستا، مشخص شده است که پلی فنول ها آنتی اکسیدان های طبیعی با اثرات متعدد سلامتی هستند. از این رو، دلایل بیشتری برای مداخله در استفاده از ترکیبات آنتی اکسیدانی مانند لوتئولین، علاوه بر واکسن ها و داروهای ضد التهابی موجود برای جلوگیری از اعمال مضر پروتئین سنبله وجود دارد.
منبع : https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/34100279/
اصل مقاله : https://www.biolifesas.org/biolife/wp-content/uploads/2021/06/Theoharides_TC.pdf