استقلال مدت هاست یه مشکلاتی داره که پشت بردای تیم پنهان شده
دربی رو مثال میزنم توپ و میدان در اختیار استقلال بود بارها تیم تک به تک شد دقیقا بعد گل پرسپولیس یامگا تک به تک شد ، ارسلان در اغاز نیمه دوم تک به تک شد ، تیم از سمت راست نفوذ کرد و یه پای عرضی خوب دادن حسین زاده و سلمانی با هم قاطی کردن و صحنه ای که باید گل میشد از دست رفت ، حسین زاده رامین رضاییان پرس جرد و توپ گرفت و یه شوت ناامید کننده به دروازه پرسپولیس زد
استقلال باید میبرد در دربی
پرسپولیس به لحاظ فنی و تاکتیکی هیچ کاری نکرد ولی گل تساوی ژستد برامون شد یه نجات !!! در صورتی که بازی که باید میبردیم با بی دقتی حسین زاده و مطهری و یامگا از دست رفت
همین مشکلات بازی پیکان بود بازی با تراکتور در تبریز بود
یکی از روزهایی که این مشکلات بسیار دیده شد بازی با فجر در تهران بود
استقلال در یک سوم حریف فاجعه است هر چقدر در دو بخش دیگه زمین خوبه تو اون یه بخش ناامید کننده است
هیچ تیمی توانایی ساخت موقعیت رو دروازه استقلال نداره حتی پرسپولیس که تیمی هست که موقعیت سازی خوب داره نتونست رو دروازه استقلال موقعیت سازی کنه به راحتی ترابی و امیری و ... رو خط دفاع مهار کرد ولی کافی نیست استقلال برای قهرمانی به موقعیت ایجاد کردن و گل زدن داره
۶ بازی باقی مانده
۳ بازی در تهران الومنیوم و پدیده و نفت مسجد سلیمان و ۳ بازی بیرونخانه با فولاد و سپاهان و مس
بی تعارف با این سه بازی که در دربی و پیکان و نساجی از تیم دیدم یه ترسی در وجودم اقتاده که حتی نتونیم هیچ کدام از ۶ بازی رو ببریم با قاطعیت میگم استقلال اگر همین ۳ بازی در تهران ببره قهرمان خواهد شد ولی به جز بازی با نفت مسجد سلیمان از دو بازی دیگه مطمئن نیستم آلومنیوم دیروز اجازه نفس کشیدن به پرسپولیس نداد و پدیده هم حریف سختی خواهد بود