به گزارش طرفداری، فصل پر امید قرمزهای منچستر به بدترین شکل ممکن درحال پایان یافتن است. شیاطین سرخ در پنجرهی نقل و انتقالات تابستانی روزهای خوشی را سپری کردند تا بعد از سالها خود را در قامت یک مدعی قهرمانی در لیگبرتر انگلیس ببینند اما لبخند در چهرهی هواداران این تیم در همان تابستان رنگ باخت.
خرید جیدون سانچو، رافائل واران و مهمتر از همه کریستیانو رونالدو برای فتح هر رویدادی کافی بنظر میرسید اما فوتبال بار دیگر به همه ثابت کرد که برای موفقیت فقط هزینه ملاک نیست! روزها گذشت و پس از تحقیر به دست دشمن قدیمی خود یعنی لیورپول و شکست غیرمنتظره مقابل واتفورد، بالاخره مدیران آمریکایی راضی به اخراج اوله شدند و پسر محبوب فرگوسن جای خود را موقتا به مایکل کریک داد. پس چند مسابقهی نسبتا موفق تحت هدایت کریک، مهندس آلمانی و محبوب در جهان فوتبال تا پایان فصل هدایت ویرانهی به جا مانده از سولسشر را بر عهده گرفت. اما گذشت زمان نشان داد رالف رانگنیک هم ناجی این تیم با ریشه نخواهد بود.
رالف سعی در ایجاد تغییراتی داشت که شاید تا الان کاملا شکست خورده بنظر برسد. در پس این تغییرات تک نقطه قوت یونایتد به پاشنهی آشیل آنها تبدیل شد، منچستر به سختی گل میزند و راحت تسلیم میشود، رونالدو از فرم اول فصل فاصله دارد و کاوانی حتی شرایط بازی را پیدا نمیکند. روند ضعیف خط حملهی تیم رالف تا جایی ادامه پیدا کرد که تعداد گلهای زدهی آنها از ماه مارس تا الان از مهاجم تیم تازه لیگبرتری شدهی برنتفورد کمتر بوده؛ ایوان تونی آقای گل فصل گذشتهی چمپیونشیپ از مارچ تا اواسط آوریل توانسته ۶ گل به ثمر برساند، درحالی که تمامی بازیکنان منچستر در این بازه زمانی تنها ۵ بار دروازهی رقبا را در لیگ باز کردهاند.
به عبارتی باشگاه پرستارهای که ارزش بازیکنان آن چیزی در حدود ۷۰۰ میلیون یورو محاسبه میشود در رقابت با بازیکن ۳۵ میلیون یورویی ناکام بوده، قهرمانی و کسب افتخار که جای خود دارد. حال باید نشست و تماشا کرد که کابوس پسران فرگوسن چه زمانی به پایان میرسد.