چند روز پیش برعلیه پپ یادداشتی نوشتم که از اینجا می‌توانید بخوانید. در آن یادداشت اشاره کردم پپ برای بهترین شدن لازم است گاهی اوقات و برای بعضی بازی‌ها از سبک رایج خود دست بکشد تا به موفقیت برسد. اینکه همیشه یک بازنده سربلند باشی دردی دوا نمی‌کند. باید به هدف برسی و باید بار را به مقصد برسانی تا در تاریخ جاودانه شوی. بعضی وقتا هم تیم پپ باید عقب بنشیند، مالکیت را به تیم حریف بسپارد و منتظر ضد حمله بماند! پپ دیشب دقیقا با هدف «صعود» از این مرحله پا به زمین بازی گذاشت و به هدفش هم رسید. او که قبلا با بایرن در دام اتلتیکو گرفتار شده بود این بار به تیم اتلتیکو اجازه خودنمایی نداد و سیمئونه که در زمین خودش انتظار گوشت لُخم را می‌کشید ماهی استخوانی نصیبش شد. سیمئونه فکر می‌کرد سیتی مثل همیشه با سیستم‌ مالکانه وارد بازی می‌شود و فرصت ضد حملات زیادی به تیمش می‌رسد اما پپ او را آچمز* کرد. پپ از بازی تیمش در نیمه‌ی دوم راضی نبود اما دقیقا همین عملکرد تیم پپ در نیمه‌ی دوم باعث صعود منچسترسیتی شد. آخرالزمان شده که اتلتیکو از تیم پپ آمار پاس و مالکیت توپ بیشتری داشته باشد!?: 

پ.ن: اصطلاح اشتباه «گرگ باران دیده» را نباید استفاده کرد. بالان نام تله (دام) ی است که شکارچیان در جنگل برای به دام انداختن گرگها و حیوانات وحشی از آن بهره می برند. گرگ بالان دیده یعنی گرگی که از این دام دهشتناک جان سالم به در برده است. به دیگر سخن گرگ بالان دیده یعنی گرگ با تجربه. 

* آچمز اصطلاحی در بازی شطرنج است و وقتی بازی قفل می‌شود و امکان حرکت دادن هیچ مهره‌ای توسط حریف وجود ندارد اصطلاحاً می‌گویند حریف «آچمز» شده است.