این روزا دیدم بعضا پرسپولیسیا گله میکنن که چرا استقلالیای سایت انقدر زیاد شدن و زیر هر خبر که باز میکنی در حالت و طرب هستن.
باید خدمت این دسته از پرسپولیسی ها عرض کنم که عزیزانم، وظیفه انسانی ما حکم میکنه که نگاه دلسوزانه تری نسبت به این قشر داشته باشیم. چرا؟ علتش رو الان میگم: فرض کنید هوادار یه باشگاهی هستید که اسمش شعار نظام فعلیه و با وصل کردن تاریخ و افتخارات یه باشگاه دیگه که از قضا اونم نماد نظام قبلیه بطور میانگین هر هشت تا ده سال یه جام سراسری گرفته. این باشگاهی که طرفدارشید تو تاریخش حتی از یه دبل قهرمانی ساده که همه باشگاه های بزرگ دنیا کم و بیش تو کارنامه شون دارن عاجز بوده. تنتون مورمور شد نه؟ میدونم. بعدش فرض کنید علاوه بر این سالهای بی جامی و تحمل شکست ها و تحقیر های دائمی باید موفقیت ها و قهرمانی های متوالی رقیب سنتی و طعنه های هواداراشون رو هم تحمل کنید! زیرتون داغ شد نه؟ حالا فرض کنید بعد از سالها دری به تخته خورده و تیمتون داره از بی جامی و حقارت نجات پیدا میکنه. چیکار میکنید؟ خب معلومه سعی میکنید از این فرصت نادر نهایت استفاده رو بکنید و تمام رنج و تحقیری رو که این سالها به واسطه هواداری از این باشگاه تحمل کردید یه شبه خالی کنید. شما الان حکم شتری رو دارید که بعد از کیلومتر ها راه رفتن تو بیابون به یه چشمه رسیدید، بزودی هم قراره دوباره همین مسیر سختی رو که ازش اومدید طی کنید. به خودتون حق نمیدید که تا میتونید کوهانتون رو پر کنید؟ اگه یه از خدا بی خبر بیاد و این چشمه رو گل آلود کنه ناراحت نمیشید؟
فکر کنم الان منظور بنده رو بهتر متوجه میشید
عکس: courtesy of Seid Shamsola Lincoln



