طرفداری / نساجی قائمشهر قهرمان جام حذفی فوتبال ایران شد تا به عنوان اولین نماینده ایران جواز حضور در لیگ قهرمانان آسیا را دریافت کند.
این قهرمانی نوبرانه در حالی به دست آمدکه تیم های بزرگی همچون استقلال، پرسپولیس، سپاهان، فولاد، تراکتور و ... حتی فرصت حضور در جمع چهار تیم پایانی را نیافتند.
ببرهای مازندران اگر چه در ابتدای مسابقات شانس زیادی برای رسیدن به این عنوان و افتخار نداشتند و کمتر کسی تصور این قهرمانی را داشت اما با حفظ تمرکز و هماهنگی به آن جیزی رسیدند که شاید کمترین حق فوتبال استان قهرمان خیز مازندران باشد.
مازندران را همه با کشتی و قهرمانان جهانی اش به خصوص چهره های شاخص ورزش ایران در جویبار میشناسند اما مگر می توان از دهها و صدها فوتبالیست بزرگ این استان که سالهاست در بالاترین سطح فوتبال ایران بازی می کنند بی تفاوت گذشت؟! روزگاری از خوزستان به عنوان معدن جواهرات فوتبال ایران و خاستگاه بهترین های این رشته یاد می شد اما سالهاست این معدن به استان شمالی و سبز ایران منتقل شده و بهترین های سالهای اخیر فوتبال ایران محصول این استان و بخصوص قائمشهر هستند.
امروز در تمام رده های ملی و باشگاهی که نظر بیاندازید قطعا به نام هایی از بازیکنان مازنی بر خواهید خورد که تعدادشان فراتر از تصور است. قهرمانی نساجی هر چند همچون لیگ برتری شدن این تیم سالها به درازا انجامید اما شادی زاید الوصف و بی بدیلی را برای مردم خونگرم و ورزش دوست مازندران و شهرستان قائمشهر به دنبال داشت. مردمی که مدتهاست فرصت تماشای بازی های خانگی تیم شان را به خاطر وضعیت چمن استادیوم وطنی ندارند و می طلبد مسئولین امر هرچه زود تر فکری عاجل برای این موضوع کرده تا بازی های خانگی قهرمان جام حذفی در تبعید اجباری برگزار نشود. برای دیاری که نقطه نقطه آن سبز، کوه، دشت، جنگل، آبی دریا و آسمان است فراهم آوردن زمین چمن مطلوب نباید آنچنان کار سختی باشد.
این تیم شایستگی اش را نشان داده و وقت آن است مدیران سیاسی، اجتماعی و ورزشی شهر و استان خودی نشان داده و حمایت بیشتر و همه جانبه ای از این تیم به عمل آورند.



