شاهنامه را ما بیشتر با داستان های فردوسی و افسانه های رستم و سهراب می شناسیم اما با این حال نسخه های دیگری نیز از شاهنامه وجود دارند که کمتر کسی از آنها خبر دارد از جمله آنها می توان به کوشنامه و شاهنامه منصوری اشاره کرد که به نقل از مورخان شاهنامه منصوری در حقیقت اولین شاهنامه است که در آن افسانه های ایران به همراه تاریخ آن بیان میشد و در حقیقت اصلی ترین نسخه شاهنامه همین شاهنامه منصوری است که متاسفانه امروزه جز چند صفحه از مقدمه آن چیزی باقی نمانده است و گفتنی است که فردوسی در حقیقت اصل شاهنامه خود را براساس همین شاهنامه منصوری نوشته بود و از شاهنامه منصوری در نوشتن اثر خود الهام گرفته بود چرا که شاهنامه منصوری در اواسط دوران سامانیان نوشته شده بود و فردوسی در اواخر دوران سامانیان شروع به نوشتن اثر خود کرد.
یکی از نسخه های کم شناخته تر شاهنامه، شاهنامه نادری است. شاهنامه نادری که از اسمش واضح است در باب نادرشاه و شرح زندگی حال وی نوشته شده بود
محمدعلی طوسی شاهنامه نادری را از سال ۱۱۶۲ تا ۱۱۶۴ ه – ق و در ۵۳۰۰ بیت در بحر تقارب درباره زندگی و جنگ های نادرشاه تا پایان کار او بنظم کشیده است . کتاب منظومه ای حماسی – تاریخی است که محمد علی طوسی، آنرا در موضوع زندگی و فتوحات نادرشاه در بیت سروده است. شاهنامه نادری از آثار دوران بازگشت محسوب میشود که محتوای آن بیان حوادث و رخدادهای تاریخی دوران نادرشاه و دارای ویژگی های سبک خراسانی از قبیل: واژگان قدیمی، کاربرد افعال در شکل کهن، استفاده از تشبی هات مفرد و حسی و… است شرح نبرد ها و جنگ های نادرشاه و رویداد های زمان وی را در غالب شعر حماسی و به سبک خراسانی سروده است که مجموعا دارای 261 صفحه است.